Totaal aantal pageviews

donderdag 13 december 2012

Vakantie droom.


                                                      Christiene Düthler©


                                                     Vakantie droom.
                                                Geen gezeul met koffers
                                                een kamer in je eigen huis.
                                                Koud en warm stromend water.
                                                Muziek klinkt in de verte
                                                het weer doet wat het zegt.

                                                Een ontbijtje een volkoren broodje
                                                een eitje een kopje kruiden thee.
                                                Het bad loopt over van verbeelding
                                                Alleen haar hooft in de wolken
                                                in een schuimend bad.

                                                Ziet dingen waar anderen
                                                van dromen.
                                                Er klinkt geratel van de wekker
                                                een te korte droom vakantie 
                                                eindigt in het water.

                                                   Christiene Düthler©

zondag 9 december 2012

Poppen kinderen in klederdracht.


                                                                 Christiene Düthler©

                                                                  Pentekening   29x20.

                                                          Poppen kinderen in klederdracht.

Een klik op afbeelding
voor groter kijken.

donderdag 6 december 2012

Sneeuwman.


                                                          Christiene Düthler©

                                                          Op doek geschilderd.

                                                                   20 x 20.

                                                              Sneeuwman.
                                                   Sneeuwvlokjes dwarrelen naar benee
                                                   en vormen een witte deken.
                                                   Waar kinderen glijden met hun slee.
                                                   Sneeuw ballen vliegen door de lucht
                                                   Kinder stemmen klinken door
                                                   in de winter tuin.

                                                   Kinderen met rode wangen
                                                   hollen achter de sneeuwbal aan
                                                   en word groter en groter
                                                   heel even blijven ze staan.
                                                   en steken een wortel neus
                                                   en kolen ogen.
                                                   En zette een zwarte hoed op zijn bol.

                                                   En met een oude bezem
                                                   de sneeuwman is geboren.
                                                   Kinderen dansen blij in de sneeuw
                                                   voor hoe lang zal hij blijven.
                                                   Koning winter is het zwijgen
                                                   op gelegd heeft niets te missen
                                                   zijn lippen stijf bevroren blijven
                                                   op elkaar.
                                               

                                                          Christiene Düthler©



zondag 2 december 2012

De wereld van de Pinguins.


                                                            Christiene Düthler.©

                                                                 Pinguins.

                                                                Geschilderd

                                                             op doek 40 x 40.
Klik op afbeelding
voor groter.

maandag 26 november 2012

Muis voelde zich veilig.


                                                          Christiene Düthler©

                                                             Kat en muis.

                                                          Op doek geschilderd.

                                                                40 x 40.

woensdag 21 november 2012

Een kleine Zeemeermin.


                                                         Christiene Düthler©

                                                       Een kleine zeemeermin.

                                                              Kopenhagen.    

                                                         Geschilderd op doek.

                                                                 40x50.

dinsdag 20 november 2012

Schilderen en illustratie.....

                                          
                                            Wat bijzonder dat je met deze Award
                                                        aan mij hebt gedacht.
                           Ook fijn dat je mijn schilderwerken en illustratie mooi vind.
                                 je zegt dat ik hem verdiend heb............ klinkt mooi!!
                                               Aritha hartelijk dank daar voor.
                                                                Christiene.

           http://arithavermeulen.blogspot.nl                                                



vrijdag 16 november 2012

Een dorps school.....6


                                                           Christiene Düthler©

                                                           Een dorps school.

De weken draaiden door het gaat goed met jufrouw Dea en haar kinderen.En ook in het dorp was zij graag gezien,ook de mannen zien wel iets in jufrouw Dea en fluiten haar na.Het is woensdag en de juf vraagt,wie gaat er van middag met met mij mee naar de markt,de vingers gaan de lucht in,Greetje jij was het eerst jij mag mee ,smiddags gaat juf Dea haar halen en Greetje staat al klaar,ze mag bij juf achter op de fiets en daar gaan ze.De juf ziet er mooi uit,ze heeft een blauwe jurk aan met wijde stroken, door de wind wapert de lange rok langs Greetje haar gezicht,onderweg word juf na geroepen.Greetje is trots op haar nieuwe juf en dat ze mee mag.Juf Dea zet haar fiets neer en lopen samen op de  markt tussen de kramen van groenten, fruit en stoffen, juf koopt wat fruit en geeft Greetje een mooie rode appel,ze kletst een beetje met Greetje en zegt eigenlijk niks nodig te hebben.maar vind het leuk om over de markt te lopen.Ze komen bij de bloemen kraam welke bloemen vind jij mooi,Greetje weet het niet  ze vind alle bloemen mooi,maar dan ziet ze zonnebloemen en zegt,die vind ik echt mooi.Juf Dea roept mag ik een bos zonnebloemen en pakt ze aan.En dan heeft een anderen koopman haar in het viezier en roept, dag schoonheid als je op mijn knie komt zitten zijn deze bloemen voor jou,dat laat juf Dea zich geen twee keer zeggen,hier Greetje hou even de zonnebloemen vast, en loopt naar de jonge man toe en gaat op zijn knie zitten,hij kijkt haar aan en zegt,een klein kusje kan er zeker wel van af,oké zegt juf Dea en geeft hem een zoen op zijn wang.Hij knipoogt naar Greetje of hij wil zeggen dat is mij toch maar mooi gelukt.Greetje staat met open mond te kijken,de jongen pakt een mooie bos bloemen en zegt kom nog eens langs.Daar staat Greetje van te kijken dat had ze niet verwacht van haar juf.Ze gaan weer naar huis, niet veel later staan ze voor Greetjes huis.Haar moeder staat al voor de deur en vraagt,hebt u even tijd voor een kopje thee,wat denk je Greetje zal ik dat doen? ja gezellig zegt Greetje, geef de zonnebloemen maar aan je moeder zegt juf.En zo zit jufrouw Dea onverwachts bij Greetje en haar moeder op de thee.Greetje verteld van juf op de markt met de markt koopman en de bloemen en de kus,Greetje heeft er geen erg in dat ze dat beter niet had kunnen vertellen.Ze gaat buiten spelen en dan gaat het gesprek over school en de slechte leer prestaties van de kinderen,juf Dea zegt ik heb in een heel korte tijd  veel gezien dit gaat niet meer goed komen,ja zegt moeder wij wachten het nog even af, anders gaan ze naar een andere school in de stad.Juf Dea moet nu gaan maar ze komt zeker nog een keertje terug en kopje thee drinken.Tot zien ziens en bedankt voor de mooie zonnebloemen.Er gaat een half jaar over heen,aan juf Dea heeft het niet gelegen,maar het school bestuur heeft besloten dat het zo niet kan door gaan in het belang van de kinderen word  de school gesloten,de kinderen moeten nu naar de stad op school,waar voor elke klas een meester of jufrouw staat.De laatste dag,alle kinderen zijn verdrietig en nemen afscheid van de meester en jufrouw.Vooral de kinderen van juf Dea valt het zwaar, ze hebben hun Juf in het hart gesloten.Juf Dea zegt in tranen ik zal jullie nooit vergeten.

                                                         Christiene Düthler©.
Einde van dit verhaal.

donderdag 15 november 2012

Een dorps school........5


                                                            Christiene Düthler ©

                                                            Een dorp school.
De laatste middag samen probeerde de meester er toch een gezellige middag van te maken,hij kon prachtig voor lezen,dit is het moment waar ze echt naar hem luisteren,halver wegen de middag gaat de meester op zijn kruk voor de klas zitten en het word muis stil.De meester gaat voor lezen en de kinderen dwalen af en kijken naar buiten en zien een volgeltje dat naar binnen  kijkt.Het lijkt wel of het vogeltje mee zit te luisteren naar het verhaal en blijft zitten.Weer voor uit kijkend naar de meester op zijn kruk.Beginnen een paar kinderen te grinneken en het geluid word steeds luider.De meester stopt even met zijn verhaal en kijkt de klas in om te kijken wat er te lachen valt.De meester gaat weer verder.De meester gaat weer verder de kinderen kijken elkaar aan,lachen gieren brullen nu is echt de maat vol hij schreeuwt .En hij vervolgt nog eenmaal zijn verhaal.Hij beweegt zich op zijn kruk met zijn benen uit elkaar,het vogeltje kijkt  nog steeds naar binnen,maar de meester ziet hem niet.Het is onrustig in de klas, de meester draait op zij kruk, en nu zien ze het allemaal  de meester heeft een gaatje in zijn broek precies tussen zijn benen.De kinderen schudden van het lachen er is geen houden meer aan,lachen gieren brullen.De meester schiet als een raket van zij kruk en schreeuwt en heeft  inmiddels een hoofd als een biet,hij pakt een stapel schriften en gooit  die  met geweld op de oud houten vloer dat dreunt  nog
even na.Het vogeltje dat aldoor naar binnen heeft zitten kijken is zo geschrokken dat het weg gevlogen is.De kinderen komen echt niet meer bij.Het voor lezen konden nu wel vergeten, en de meester heeft geen vogeltje gezien,laat staan het gaatje in zijn broek.Het is tijd,de kinderen gaan naar huis.De laatste dag is toch anders verlopen dan gedacht.De meester slaakt een zucht, maandag word alles anders.En dan eindelijk het is maandag de grote dag de bel gaat, de meester gaat met zijn drie klassen naar binnen.En daar staat de jufrouw met haar kinderen klas één twee en drie.En nieuwe Juf en een nieuw schooltje.De juf is een vlotte vrouw, ze stelt zich voor aan de kinderen ,ik ben juf Dea, ze heeft een lijstje met namen en roept ze één voor één naar voren, ze spreekt ze aan en stelt wat vragen en dan is het vragen uurtje voorbij.Juf Dea begint met de lessen en zegt ik ben nieuw voor jullie en jullie voor mij,als we elkaar een beetje helpen komt het allemaal goed,het is muis stil iedereen doet zijn of haar best.Het is even wennen maar de kinderen vinden het al gauw fijn  met hun juf er heerst orde en rust juf Dea heeft de kinderen goed in de hand.

                                                     Christiene Düthler©
5....

Word vervogd.


woensdag 14 november 2012

Een dorps school.......4

       
                                                             Christiene Düthler©

                                                      Een dorps school.
De school draaide al een paar weken,het bestuur van onderwijs heeft klachten binnen gekregen dat de meester het niet aan zou kunnen.De meester heeft bericht gekregen er komt een nieuwe jufrouw op de school,dat dat zou een grote verandering betekenen, de klassen worden op gesplitst en achter op de speel plaats komt een nood lokaaltje.Als de kinderen hebben plaats genomen dan zegt de meester ik heb groot nieuws,we krijgen binnen kort een nieuwe jufrouw,de drie hoogste klassen blijven bij mij, en de klassen één ,twee en drie komen bij de jufrouw.De meester roept stilte richting Jan en dat is schrikken,de meester staat naast Jan zijn bank en dat telt ook voor jou Jan,je kunt naar beneden en als je rustig geworden bent kom ik je weer halen.Jan loopt met meester van de trap af.De meester had iets nieuws bedacht wie straf heeft gaat de kast in,er waren leerlingen die smeerden hem naar huis,dus de kast gaat op slot.Jan was niet van plan de bezem kast in te gaan,meester grijpt Jan bij zijn arm,Jan zet zich met zijn voeten af tegen de muur, het was een geduw en een getrek de meester had een hoofd als een biet,en geeft Jan een duwtje Jan struikelt de kast in,de meester draait vlug de kast op slot.Hij blijft even staan,dat had hij niet verwacht,Jan was toch wel sterk,meester loopt naar de kraan maakt zijn gezicht nat en wast zijn handen hij moet even bij komen.De meester is halver wegen de trap en Jan laat weten dat hij op gesloten zit, hij slaat met de bezem tegen de deur ja wat nou,meester kon zijn leerlingen niet langer alleen laten.Knal!boem!knal! en Jan slaat nog eens een keer tegen de deur,knal!boem!knal!de meester denkt blijf jij maar mooi zitten, en gaat terug naar de klas.De kinderen vliegen hun bank weer in en het is muis stil maar dan is daar het geluid weer van de bezem.Jan zijn zusje  kijkt heel boos naar de meester,maar de meester ziet het niet eens.De kinderen zitten gebogen boven hun werkjes,en het gebonk van de bezem gaat gewoon door,de meester had er zijn gedachten ook niet meer bij en roept jullie houden je rustig en loopt de klas uit richting bezem kast en maakt de kast deur open.Jan vliegt er uit en roept,dat doet u niet meer dat vertel ik tegen mijn ouders.En nu terug naar de klas zegt meester, Jan gaat op zijn plaats zitten en kijkt naar zij zusje,De rust is weder gekeerd, en dan gaat de bel.De meester heeft zijn dagje gehad.De volgende dag is de laatste dag van de zes klassen samen.De kinderen rennen de trap af naar buiten,Jan zegt tegen Greetje je houd je mond dicht tegen pa en ma,die hoefen het niet te weten,Greetje knikt ze gaan snel naar huis.
4.
word vervolgd.                                          Christiene Düthler©

dinsdag 13 november 2012

Een dorps school.......3


                                                                 Een dorps school.

George is een pittig jongetje,hij verstaat een beetje Nederlands en spreken nog minder maar met handen en voeten komt hij een heel eind.Maar katte kwaad daar is hij heel goed in.George en Jan een mooi span.De meester deelt regelmatig waarschuwingen uit.Soms word het de meester echt te veel en buldert dat het af gelopen moet zijn.De eerste klassertjes zitten stijf in de bank,zo geschrokken waren ze.Het leek weer rustiger te worden, en de lessen gaan weer door.Twee kleine meisjes uit de eerste klas zijn vergeten dat ze op school zijn,Bep tekent rare poppetjes en Sofie komt niet meer bij,de meester kijkt hun kant in en vergeet dat het de aller kleinste zijn,en roept dat het af gelopen moet zijn,ga jij maar in de hoek staan,Bep kijkt hem onthutst aan,en loopt tot aan het schoolbord en gaat in de hoek op haar hurken zitten,de kinderen in de klas liggen in een deuk,als de kinderen weer rustig geworden zijn.zegt de meester ga maar weer zitten.George steekt zijn hand op zeg het maar zegt meester,George vraagt of hij naar de wc mag, en gaat op verkenning uit.George houdt van geintjes er is niet veel te zien.Een bezem kast met schoonmaak spullen daar kan hij niks mee maar in de hoek ligt een berg met kolen en George ziet het helemaal voor zich,hij gaat als zwarte piet, hij duikt de kolen hoek in en pakt een kooltje en loopt er mee naar de spiegel,en als een stukje zeep veegt hij er flink mee door zijn gezicht en kijkt nog eens in de spiegel, en zegt tegen zijn spiegel beeld ja zwarte piet.Hij wast zijn handen en nu terug naar boven, hij staat voor de deur en voelt de spanning, een diepe zucht en gooit de deur open.Even is het dood stil maar dan  komen de kinderen echt niet meer bij ze liggen dubbel van het lachen.Dit gaat meester echt te ver en zegt ga maar op je plaats zitten, jij hoeft morgen niet meer terug te komen,dit was de eerste en ook meteen de laatste schooldag voor zwarte piet.De school bel gaat, de klas loopt leeg, alleen zwarte piet zit er nog, de vader van George heeft buiten staan wachten en is naar boven gelopen en herkent zijn eigen zwarte Pietje,de meester legt aan de vader uit dat hij dit gedrag hier niet kan hebben,het was maar voor tijdelijk,maar de meester is er helemaal klaar mee.George heeft niets meer te missen.De vader geeft de meester een hand en loopt met zijn zoontje de klas uit.De meester zucht en ruimt alles op en kijkt de schriften na.Wat een dag!

   3.                                                            Christiene Düthler©
Word vervolgd.



maandag 12 november 2012

Een dorps school.....2


                                                            Christiene Düthler©.



Een dorps school.
Jan is een gangmaker en schiet een propje recht in Els haar nek,geschrokken draait Els zich om,ze kijkt om zich heen waar dit vandaan komt dat is niet zo moeilijk te raden,Jan ligt dubbel in zijn bank.Els zit naast Riek ze kijken elkaar aan,Riek is ook niet flauw ze pakt een stukje papier en maakt een propje en doopt het in de inkt pot ze pakt het voorzichtig tussen de vingers en schiet het richting Jan het spat tegen Jan zijn voorhoofd aan.Jan kijkt naar Riek, was nu toch echt geschrokken dit had hij niet verwacht het propje valt met een plof op Jan zijn proefwerk.Hij kijkt met een valse blik naar Riek, de twee meiden hebben plezier, zo nu hebben ze Jan ook eens te pakken.Het is onrustig in de klas ze hebben allemaal mee zitten genieten.Maar daar komt de meester en kijkt naar Jan die heeft een inkt vlek op zijn voorhoofd,wie heeft dat gedaan vraagt hij aan Jan,dat was Riek meester,de meester heeft de vlek op het proefschrift nog niet gezien,hij loopt naar Riek en die wacht niets af Jan is begonnen meester,hij schoot bij Els een propje in haar nek,is dat zo? vraagt hij,ja zegt Els Jan is begonnen.Hij loopt naar Jan en ziet nu de vlek op het proefwerk.Dit kan echt niet buldert hij,Jan jij blijft naar schooltijd even zitten.Jan is pis woest op Riek en Els, de meiden lachen Jan zijn kant in eigen schuld dikke bult.Eindelijk is de school dag om,de klas stroomt leeg en alleen Jan blijft zitten,hij word aan gesproken op zijn gedrag , en krijgt een werkje op gedragen, de vloer aan vegen en dan kan hij gaan .Waar is Jan vraagt moeder,Greetje zegt  het liever niet dan heeft straks ruzie met Jan en dat wil ze niet,oké zegt moeder ik vraag het hem zelf wel,en een tijdje later komt Jan op hoge poten aan, zo zegt moeder jij bent laat.Greetje heeft zeker al gezegd dat ik moest school blijven? ja zegt moeder maar waarom?Jan is boos en zegt ik vind het een rot school je mag er nog geen propje afschieten, moeder moet lachen maar houd zich goed, nee Jan dat mag ook niet,Jan raast door en die stomme Riek schiet een propje met inkt tegen mijn voorhoofd aan, en toen viel het propje op mijn proefwerk,en toen moest ik school blijven en die trut mocht naar huis.Ja Jan dat komt er van och denkt moeder het zijn kinderen.Jan gaat buiten spelen.Er gaat geen dag voorbij of er gebeurt iets.De andere dag wil Jan er niet meer aan denken,Els en Riek draaien zich om en kijken naar Jan hij knipoogt en Els glimlacht naar Jan, en de vrede is hersteld.De meester staat voor de klas, er komt een jongetje binnen de meester stelt hem voor en zegt, dit is George en is gast leerling en komt uit Engeland.Ga maar naast Jan zitten zegt meester want Harrie is ziek.

     2..                                          Christiene Düthler©

Word vevolgd.

zondag 11 november 2012

Een dorps school......1


                                                                 Christiene Düthler.©

                                                               Een dorps school.
In het dorp staat een oud woonhuis er is een schooltje in gevestigd,Greetje en  haar twee broers gaan vandaag weer naar school.De grote vakantie is weer voorbij.Ze lopen, richting school ook Greetjes vriendinnen Ankie en oukje lopen mee voor ze bij school zijn is het al een aardig groepje.Ze komen bij school aan en lopen achter om,daar is ook het speelplein.Klokslag half negen gaat de bel, de meester komt naar buiten de kinderen stellen zich op de kleinste voor aan.Greetje zit in de tweede klas met haar twee vriendinnetjes, en broer Jan zit in de derde klas en Sjef een oudere broer zit in de vierde klas.Van elke familie zit wel een kind in de klas.De kinderen volgen de meester de houten trap op het maakt een hoop lawaai, ze komen binnen en zoeken een plaatsje .Het lokaal waar ze zitten lijkt een huis kamer.En dan kunnen de lessen beginnen,als dat maar goed gaat.De grote kinderen krijgen aardrijkskunde, de meester heeft het druk,de kleintjes leren hun eerste woordje te schrijven.Andere krijgen een opdracht, de meester moet zich in zes stukken op delen de arme man,het is best knap om zes klassen draaiende te houden,hij loopt tussen de rijen door en helpt de kleintjes met het schrijven van de woordjes,Greetje en Ankie zitten naast elkaar en moeten zachtjes lezen, maar zitten te kwebbelen en krijgen een waarschuwing, dan loopt de meester naar voren hij rolt de wereld kaart uit, en roept een van de kinderen naar voren, en geeft de wijsstok aan en noemt een land op,Truus is de eerste Oukje kijkt haar ogen uit wat knap dat haar zus dat weet.Sjef kom jij naar voren, dat is de ouste broer van Greetje,meester noemt nog wat landen op.Er is altijd wel iets te zien of te horen,de kinderen zijn nooit echt bij de les.De man had nog geen tijd om na te denken of ze wel iets leerden.De kinderen,vinden het wel gezellig,het lijkt één grote familie met vriendjes en vriendinnetjes.Tussen de middag gaan de kinderen naar huis om te eten,en tijdens het eten vraagt moeder hoe het is geweest,en wat ze geleerd hebben.De meester heeft in de pauze alles  moeten voor bereiden, wat en hoe hij de lessen zou geven,voor dat hij het klaar  is het al weer tijd voor de bel en de les kan weer beginnen.En zo  gaan de dagen voorbij.Enkele ouders hadden onderling contact,zo ook de ouders van Greetje en Jan en Sjef.Ze hebben zo hun twijfels over wat de kinderen leren.De school draaide al weer een paar weken.de meester begon steeds meer moeite te krijgen om orde te houden, de kleintjes dat gaat nog maar de grote kinderen dat is knap lastig.

Christiene Düthler©

Word vervolgd.
Jaren vijftig verhaal.


Christiene Düthler©
                                                                                                                                                                    


Een klik op de afbeelding
voor groter .

























woensdag 7 november 2012

Beagles in Engels landschap.


                                                               Christiene Düthler©

                                                     Beagles in Engels landschap.

                                                                 50x60cm.

                                                         Geschilderd op doek.


één klik op afbeelding voor groter.


maandag 5 november 2012

Als sterren aan de hemel.


                                                         Christiene Düthler.©

                                                              Zon en maan.

                                                          Op doek geschilderd

                                                                   50 x 60 cm.



                                                          Als sterren aan de hemel.

                                                  Eenzaam wandelend op de aardbol.
                                                  Je kijkt naar boven een lucht met sterren
                                                  je geeft ze een naam het zijn er meer
                                                  dan je op een hand kunt tellen.
                                                  En vleit je neer op een bank
                                                  kijkend naar het licht van de maan.
                                                  En ziet gezichten passend bij de
                                                  sterren hier ver vandaan.
                                                  Verdrietig blijf je achter
                                                   langzaam gaat de nacht voorbij.

                                                   Er vallen druppels het voelt als tranen.
                                                   Donkere wolken trekken over
                                                   de zon komt door en droogt je tranen.
                                                   Een regenboog verschijnt
                                                   en brengt kleur in je leven.
                                                   De sterren wensen je veel licht.
                                                   De zon is jou niet vergeten
                                                   en straalt warmte op jou gezicht

                                                                Christiene Düthler ©






donderdag 1 november 2012

Wat wil je later worden.


                                                    Christiene Düthler.©

                                               Wat wil je later worden.

In  het dorp staat een oud huis het is in gebruik als school,boven is een les lokaal zo groot als een huis kamer.In die ruimte zitten zes klassen dus veel broertjes en zusjes en vriendjes en vriendinnetjes.Haast niet denkbaar dat een meester voor zes klassen nou ja klasjes staat te gek voor woorden.De meester moet les geven aan klas één die moesten nog leren lezen schrijven en rekenen.Maar hij had nog vijf klassen.Het was geen doen voor de man er zou een juffrouw bij komen en die kreeg de klassen één tot en met drie.Op het schoolplein was een nood lokaal neer gezet.De grote dag was aan gebroken de kinderen gingen de nieuwe school binnen.De stoeltjes werden in een kring gezet en de kinderen gingen zitten en wachten vol spanning af,de deur gaat op en de meester komt binnen met de nieuwe juffrouw.De meester zegt dit is jullie nieuwe juffrouw hij wenst haar het aller beste en gaat  terug naar zijn kinderen.De juffrouw kijkt het kringetje rond en zegt ik ben juffrouw Dea.Ze geeft de kinderen een hand en om beurten noemen de kinderen hun naam.Ze pakt haar tas op en pakt er een pak schriften uit en zegt jullie krijgen allemaal een schriftje van mij met een tekening,ze stelt de vraag wat wil je later worden? er werd flink heen en weer gepraat door de kinderen.Maar juffrouw Dea gaat op het rijtje af en zegt niet allemaal tegelijk, en het word stil in de klas juffrouw Dea had het goed in de hand,Hansje wat wil jij later worden?brandweer man dat is mooi werk zegt ze en schrijft het op een papiertje Hansje word brandweer man.En jij Wim ik word bakker,o dat is ook mooi maar dan moet je s,morgen heel vroeg op en jij Liesje ik word verpleegster en dan ga je alle zieke mensen beter maken dat is goed werk,en jij bram ik word politie zo dan ga jij boeven vangen Bram lacht .En als laatste Tineke wat wil jij worden ?Tineke ze weet het zeker en zegt ik word later moeder,en hoe veel kindjes wil je daan ? twaalf,zo zegt juffrouw Dea dat is wel veel Tineke.Juffrouw Dea gaat weer voor de klas staan en zegt jullie krijgen allemaal jullie schriftje terug als ik de tekening klaar heb met wat jullie later willen worden.Maar dat zal nog wel even duren.Zo kinderen zet jullie stoeltjes maar op hun plaats dan gaan we beginnen met de les leg de leesboekje maar voor je.De eerste dag is goed verlopen de kinderen vinden juffrouw Dea heel aardig.Na een paar daagjes zegt de juffrouw morgen breng ik de schriftjes mee.De volgende dag komt juffrouw Dea de klas binnen goede morgen kinderen ze loopt naar de tafel en pakt de schriften uit haar tas.Om beurten noemt ze de namen op, lies de verpleegster o wat mooi dank u wel juffrouw .En dan eindelijk is Tineke aan de beurt, de juffrouw zegt de moeder van de twaalf kindjes,dit is jou schriftje dat is mooi.Juffrouw Dea had een moeder met twaalf kindertjes getekend.Tineke had niets meer te missen en keek aldoor naar het mooi plaatje.Zo zegt juffrouw iedereen heeft een schriftje gehad dan gaan we nu beginnen met de les.Klas één gaat schrijven en klas twee en drie gaan rekenen.Dit was voor juffrouw Dea ook een hele klus drie klassen te gelijk.Juffrouw Dea had de harten gewonnen,de kinderen hebben het idee dat ze een kadootje hebben gekregen.Juffrouw Dea heeft het goed aan gepakt bij haar kinderen kan ze niet meer stuk.

                                                              Christiene Düthler©


Jaren vijftig
verhaal.


zondag 28 oktober 2012

Papa,s autootje.


                                                       Christiene Düthler©.

                                                      Papa,s autootje.
Vader en moeder en vier kinderen wonen in een rustig dorp, met weinig auto,s en veel fietsen.Toen de kinderen klein waren gingen ze bij hun ouders op de fiets mee,toen ze groter werden kregen ze een eigen fiets.Het is zondag er is een uitstapje geplend voor de kinderen het lijkt het eind van de wereld Lommel en voor papa en mama inspanning om  de boel bij elkaar te houden.Aan alles is gedacht,broodjes limonade een trommeltje met tomaatjes,ook de zwembroekjes gaan mee.En daar gaan ze allemaal op de fiets het is een flinke fietstocht maar eindelijk komen ze toch aan,een fijne dag zwemmen  en pootjebaden ze verveelden zich geen moment,papa en mama zoeken een geschikt plekje voor de picknick mama spreid een kleed op de grond en pakt de mand met de broodjes en de limonade en het blikje waar de tomaatje in zitten ze doet het blik open en zegt we hebben geen tomaten het lijkt wel tomaten puree.Ze waren stuk gerammeld door het fietsen op de hobbelige paadjes.Naar de picknick gaan de kinderen de speeltuin in.Na een dag van spelen  in en aan het water komt er toch een eind aan de pret,papa roept jongens we gaan in pakken we gaan naar huis.Alles wordt weer bij elkaar gezocht en daar gaan ze weer.Een heerlijke dag en die koste geen cent.Ze fietsen over de hobbelige paadjes achter elkaar aan Jan was wel wat gewend haantje de voorste hij fietst voor zijn zusje uit,en steekt netjes zijn hand uit naar rechts Tineke volgd en slaat ook rechts af Jan zet de sprint in en lacht kei hard om zijn geslaagde grap,ze hoefden niet recht af en Jan rijd weer aan top.En kijkt om met een glunderend gezicht Tineke was een beetje pissig het lukt Jan altijd weer.En dan zijn ze weer thuis en alles is goed gegaan maar papa vond het een hele onderneming met die slingerende kinderen op hun fietsjes.Papa droomde wel een hard op,hij zou wel een klein autootje willen hebben en soms komen dromen uit.En papa kocht een autootje een fiat topolino een schattig klein autootje de kinderen konden er net in zitten, en had een schuifdak.Papa voelden zich de koning te rijk in het dorp waren niet zo veel mensen met een auto papa was er dus  ook heel zuinig op.Maar het gebeurde ook dat papa en mama wel eens weg waren en het leek Jan  leuk om ook eens auto te rijden,


en vraagt Tineke wil jij een stukje mee rijden heel even denkt ze aan haar papa maar ze vind het ook wel reuze spannend ze stappen samen in en Jan start het is een korte weg ze staan in de achter tuin met daar achter een  sloot  zonder water maar  met hoge brandnetels  Jan geeft gas en daar gaan ze een korte rit.
Tineke knijpt haar handen in elkaar als Jan nu maar op tijd remt ze komen steeds dichter bij het huis haar hart bonst in haar keel en nog een stukje en het  laatste stukje richting terras het loopt schuin naar beneden Tineke knijpt haar vingers fijn en ja  Jan remt, maar te laat een klap boem pats boem en het autootje staat stil de tuindeuren zijn aan gort Jan kijkt naar Tineke vlug er uit Jan kijkt nog een keer om en zegt er zit een deuk in het autootje kom weg wezen ze rennen of hun leven er van af hangt zo hard.Tineke staat voor de sloot ze moet door de brandnetels ze heeft geen andere uitweg en Jan ziet ze al helemaal niet meer.Ze is op de helft en hoort haar vader roepen ze geeft geen antwoord ze loopt met haar blote benen en armen door de brandnetels en probeert haar armen hoog te houden in de lucht maar ze weet het zeker haar vader komt achter haar aan maar door de brandnetels??het was het één of het ander of een pakslaag rennen en niet meer om kijken.Het eind is in zicht ze klautert de sloot uit en loopt het boerenpad af tranen biggelen over haar gezicht haar armen en benen branden en staan vol bulten ja wat nu,dan maar naar huis veel erger kon het niet worden ze gaat naar binnen.Papa en mama zitten aan de tafel elkaar aankijkend zegt mama die hoef je geen straf meer te geven die heeft ze al gehad moet je die armen en benen zien één en al bult.En of ze een pakslaag gekregen zou hebben daar komt ze nooit achter en Jan weet nog niet wat hem te wachten staat.Maar welke straf erger is een pakslaag of de brandnetels dat blijft een vraag.

                                                            Christiene Düthler©.

Jaren vijftig
verhaal.








dinsdag 23 oktober 2012

Swingend Afrika.


                                                     Christiene Düthler.©.

                                                      Afrikaanse beautys.

                                                     geschilderd op doek.

                                                              50x60.

woensdag 17 oktober 2012

Anders dan andere.


                                                            Christiene Düthler©


                                                         Anders dan andere.

                                       Even van alles weg een wandeling in het groen
                                       je loopt voorbij de laatste huizen
                                       een deur slaat dicht,een vrouwen stem
                                       roept ook aan de wandel.

                                       Haar stappen hebben je in gehaald.
                                       Ze kijkt je aan en zegt, mooi weer vandaag
                                       je neemt haar op van kop tot teen
                                       een jonge vrouw,of ze het weet
                                       ze is anders dan andere.

                                        Vragend het staat me niet,je weet
                                        wat ze bedoeld ze draagt geen sokken
                                        lange benen steken uit de hoge schoenen,
                                        draagt een te korte rok die deint heftig
                                        mee bij iedere stap.

                                         Ze loopt mee in jou pas, ik draag geen sokken
                                         geen echt gesprek maar korten zinnen.
                                         Zo krijg je blaren,die heb ik al
                                         nog een mooi dag dat is alles wat ze zegt
                                         en versnelt haar pas.

                                         Je volgt haar pad en kijkt naar de lange benen
                                          in  de hoge schoenen,zij is anders dan de andere
                                          soms zijn mensen gewoon en niet aardig
                                          zij is gewoon aardig en anders dan andere.
                                          Ze wuift en verdwijnt in het groen..

                                                  Christiene Düthler ©.

zondag 14 oktober 2012

Ria s droom gedicht.


                                                               Christiene Düthler.©


                                                                     Droomboot.
                                                         In de droomboot van Christien
                                                         heb ik veel moois gezien
                                                         glinsteren golven,huizen hoog
                                                         aan de hemel de regenboog
                                                         achter de horizon het licht
                                                         zacht scheen de zon op mijn gezicht.

                                                         Als sterren spreken konden
                                                         vroegen zij onomwonden
                                                         zie je het knipoogje,de hint?
                                                         voel me eventjes een kind
                                                         knipoog terug en vraag dan zacht
                                                         houdt het lampje aan vannacht
                                                         en alle nachten die nog  komen
                                                         zo dat ik veilig weg kan dromen.

                                                                            Ria©
                                                   Met dank aan Ria voor dit prachtige gedicht.

http://www.rias-weblog.nl



dinsdag 9 oktober 2012

Kaas uit Holland.

                      
                                                          Christiene Düthler©

                                                            Uit mijn archief

                                                        Op een ouwe een fiets.

                                                        op doek geschilderd.

                                                                50 x 60.

                                                                  

                                                       

zaterdag 6 oktober 2012

Droomreis.


                                                           Christiene Düthler ©
                                   
                                                                                                                                  
                                                            Droomreis.

                                                 Dobberen in een bootje
                                                 kijkend naar de wolken
                                                 het lijkt of ze mee gaan op reis.
                                                 Geen bagage alleen jij
                                                 die droomt van verre oorden.
                                                 kijkend door de spleetjes van je ogen
                                               
                                                 naar de blauwe lucht met
                                                 witte wolken
                                                 je ogen vallen dicht
                                                 je waant je ver van hier
                                                 ziet witte stranden
                                                 al is het niet van lange duur.
                                               
                                                 Golven klotsen tegen het bootje
                                                  je ontwaakt uit je droom.
                                                  Blauwe lucht en wolken
                                                  weer spiegelen een glinstering
                                                  als zilver in het water.
                                                  langzaam drijft jou droom naar boven.
                                               
                                                  Je weet het zeker
                                                  dromen worden soms waar.

                                                         Christiene Düthler©
                                        
De zeilen in de wind.
Op doek geschilderd.
50x60.