Totaal aantal pageviews

vrijdag 30 maart 2012

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.


                                                                      Christiene Düthler ©

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.

De dorps school lijkt meer op een oud woonhuis dan op een school,de kinderen moeten eerst de trap op en komen dan in hun les lokaal dat niet groter is dan een huiskamer waar een paar bankjes in staan.Als de kinderen binnen komen en de meester plaats neemt op zijn kruk voor de klas word het stil,want de meester gaat voor lezen het word muis stil, de kinderen dwalen af en kijken naar buiten en zien een vogeltje dat naar binnen zit te kijken het lijkt wel of het vogeltje mee zit te luisteren naar het verhaal dat de meester verteld, en blijft mooi zitten.Weer vooruit kijkend naar de meester die op zijn kruk zit te draaien beginnen een paar kinderen te grinneken en het geluid word steeds luider,de meester kijkt de klas in om te kijken wat er te lachen valt de meester gaat weer verder met zijn verhaal, de kinderen kijken elkaar aan.En dan lachen gieren brullen nu is bij de meester echt de maat vol.Hij schreeuwt en hij tiert even word het stil en hij vervolgt zijn verhaal meester beweegt zich op de kruk met zijn benen uit elkaar en het vogeltje kijkt  nog steeds naar binnen maar meester ziet hem niet.Het is onrustig in de klas, de meester draait op zijn kruk, en nu zien ze het allemaal de meester heeft een gaatje in zijn broek presies tussen zijn benen.De kinderen schudden van het lachen in hun banken en dan is er geen houden meer aan,lachen gieren brullen.Meester schiet als een raket van zijn kruk en schreeuwt en tiert en heeft in middels een hoofd als een biet.Hij pakt een pak schriften en gooit die met geweld op de oud houten vloer, een dreun horen en zien vergaan het vogeltje dat aldoor naar binnen heeft zitten kijken is zo geschrokken dat het weg gevlogen is, de kinderen komen niet meer bij het voorlezen kunnen ze nu wel vergeten de meester heeft het vogeltje niet gezien laat staan het gaatje in zijn broek.

Christiene Düthler ©

2. verhaal jaren vijftig.

zondag 25 maart 2012

Een klein meisje gaat voor het eerst op reis.

        

                                       Pentekening.......Christiene Düthler©.


Een klein meisje gaat voor het eerst op reis.

Het is kort naar de oorlog, het gezinnetje vader moeder en drie broertjes en zusje wonen in een dorpje in het zuiden van het land.Het normale leven was weer een beetje op gang gekomen.De vader had zijn werk en moeder deed het huishouden en de broertjes gingen naar school.En het zusje was bij moeder thuis ze was nog te jong voor de school.De moeder kwam oorspronkelijk uit Duitsland en wilde haar vader en haar broers en zusters bezoeken,dat was in die tijd en flinke onderneming.Papa en mama hadden besloten dat mama de reis zou gaan maken met de kleine meid,moeder bereide zich goed voor op de reis en gaat voor het kleine meisje kleertjes maken,jurkjes en een jasje met een bij passend hoedje, en een nacht japonnetje.De koffers word gepakt een grote voor mama en een  kleintje voor het zusje.Het was ook spannend voor het kleine meisje voor het eerst op reis en voor de eerste keer met de trein.En alleen met mama,in het koffertje zit haar lievelings pop Stientje die gaat ook mee.En dan breekt de grote dag aan van de reis, ze worden uit gezwaaid door papa en de broertjes dat was wel raar dat was nog nooit gebeurt.En daar gaan ze dan, de trein zet zich in beweging ze kijkt haar ogen uit.Als ze al een tijdje onderweg weg zijn komt er een man in uniform, hij komt de passen controleren .Hij vraagt aan mama of zij haar koffer open wil doen, haar hartje bonst en toen moest ook het kleine koffertje open waar  haar kleine pop Stientje in zit, ze denkt straks ben ik haar kwijt.Even later zegt hij doe maar weer dicht, op gelucht haalt ze diep adem en kruipt dicht tegen mama aan.Na een tijdje komen ze op het station van Duitsland aan .Toen nog een stukje met de tram en niet veel later komen ze op de plaats van bestemming aan.En daar staan oom en tante al te wachten ze zijn heel blij dat ze er zijn,ze word geknuffeld en om hoog getild op de schouders van haar oom,en zo gaan ze naar de rest van de familie waar ze ook voor het eerst haar opa ziet.Er heerst een vrolijke stemming.En dan slapen in het grote bed samen met haar mama.De andere dag mocht ze met haar opa mee naar het snoep winkeltje ze kwam ogen tekort en mocht allemaal lekkere dingen uit zoeken.Ook voor haar broertjes thuis,snoepjes dropveters en een snoepketting je kon het zo gek niet op noemen wat werd ze verwend.Maar dan is de te korte vakantie  ook weer voorbij,Mama pakt haar koffer weer in en het kleine meisje doet dat ook met al haar kadootjes en snoepjes het lijkt wel een klein schat kistje, pop Stientje kan er nog net bij.Ze hebben afscheid genomen, en zitten weer in de trein, de schuif deur gaat weer open de man in uiniform komt weer binnen en vraagt om het paspoort.Dan wil hij ook even in de koffers kijken,het kleine koffertje haar schatkistje moet ook weer open,hij graait er met zij grote handen in, tussen de snoepketting en de kadootjes, hij heeft een grijns op zijn gezicht en hij zegt doe maar weer dicht, een diepe zucht en de man verdwijnt weer.Ze is toch wel blij dat ze weer naar huis gaan naar papa en de broertjes want die heeft ze toch echt gemist.Mama Doet haar jas uit en hangt die op en de kleine meid hangt haar jasje er vol trots naast.En gaat tegen mama aan zitten.En maakt dan snel haar koffertje open en pakt haar popje er uit en verstopt het achter mama,s jas.En doet dan snel het koffertje weer dicht.Nog even dan zijn ze weer thuis en dan stopt de trein op het station.We kijken naar buiten en daar staat papa op het perron,papa is ook blij dat hij ons ziet ze worden geknuffeld en dan gauw naar huis waar de broertjes wachten.Het is een beetje feest, mama en Tineke zijn weer thuis.Dan gaat ze met haar broertjes in een kringetje zitten en het koffertje staat in het midden, de broertjes kijken hun ogen uit.De schat word eerlijk verdeeld en het koffertje gaat weer dicht.Ze doet de snoepjes ketting om en houd haar popje stevig vast, moe van de reis valt Tineke in slaap,moe van haar eerste korte reis.
                          Christiene Düthler©.

1.Een jaren vijftg verhaal.

donderdag 22 maart 2012

De herinnering blijft.

                                                                                 

                                                         Christiene Düthler ©

                                                                        -  
                                                           De herinnering blijft.

                                     Wetend dat jij er niet zult zijn, met de hand
                                     op de klink blijf je even staan voor haar deur,
                                     met pijn in mijn hart ga ik naar binnen om
                                     heel even in gedachten dicht bij jou te zijn,
                                                     en slaak een zucht.

                                 Zittend op de rand van jou bed kijk ik rond,spelen
                                  met de pop en de beer deed je allang niet meer
                                  als kind boden ze troost als je je had bezeerd.
                                  Ze kijken mij aan als of ze willen zeggen ze is niet meer.
                                  Samen deelden we verdrietjes zittend in jou domein.

                                  Niet lang geleden pakten wij jou koffer niet wetend
                                  dat jij niet terug komt van jou reis.
                                  Mijn handen gaan over dingen die herinneren
                                  aan mij lieve kleine meid,haar dagboek ligt gesloten
                                  misschien met haar laatste woorden ik ga op schoolreis.

                                  Je legt je handen op haar dagboek,eens gaat het open
                                  tranen biggelen over mijn wangen en zachtjes fluisterend
                                  er gaat geen dag voorbij zal altijd aan je blijven denken
                                  lieve kleine grote meid jij ging op reis ik ben je kwijt.

                                                            Christiene Düthler©.


Dit gedicht is een gedachten gang
na het bus ongeluk in Zwitserland.
Waar door veel mensen hun kind
moeten missen.

vrijdag 16 maart 2012

De zoete inval............3



                                                        Christiene Düthler ©.

Het lijkt wel of iedereen uit zijn hol komt de kamer loopt vol met de broers en zussen, Harrie legt de sjoelbak op de tafel Suus de oudste maakt thee en koffie en zet de kopjes klaar op het dienblad.Toos is verbaast ze doen toch nog wel wat.Dit vind Toos zo gezellig met alle broers en zussen en vrienden en vriendinnen het is elke zondag vaste prik.Even later komen vader en moeder terug van de kerk en er komen ook nog kennissen mee.Suus schenkt koffie en thee in en gaat met de cakjes rond.Moeder loopt nog even de keuken in en snijdt voor de twee meisjes een appelpunt af om dat jullie mij zo fijn hebben geholpen,ze zet nog koffie en gaat terug naar haar bezoek.De meiden genieten  aan de keuken tafel, dat was echt lekker zegt Toos Mia knikt en ze staan op wat heb jij achter in jou jurk,ik zie niks zegt Toos, een grote vlek hoe kan dat  misschien zat er iets op de keuken stoel kom dan probeer ik of het er uit gaat met een nat doekje maar wat Mia ook doet het gaat er niet meer uit zonde van jou mooie nieuwe jurk.Ze gaan terug naar de kamer voor de sjoel wedstrijd.De sjoelstenen knallen door de houtenbak, moeder schenkt nog een ronde koffie in en gaat nog een keer met de schaal cakjes rond en roept oma wil jij ook nog koffie en daar komt oma aan sloffen en kijkt rond nee ze wil geen koffie ze wil sjoelen,Henk gaat op zij en oma schuift de stenen door de bak en iedereen joelt mee als er een steen invliegt, na een ronde houd ze het voor gezien en Henk maakt zijn beurt af.En zo komt aan alles een eind het bezoek vertrekt ,elke zondag  gezelligheid voor jong en oud.Toos moet nu ook naar huis, Toos bedankt voor je hulp en u bedankt voor het lekkers.Mia loopt nog even mee tot aan het hekje tot morgen dan kom ik je halen voor school dag hoor.Toos komt thuis met verhalen hoe gezellig dat het was met oma en de sjoelwedstrijd en de lekkere appeltaart die Mia haar moeder gemaakt heeft,ja ja zegt moeder ik ken dat wel de zoete inval,Toos kijkt naar haar moeder wat bedoeld ze  daar nou mee het was gewoon gezellig.Draai je eens om wat voor een vlek heb jij in je nieuwe jurk waar heb je nu weer in gezeten, gewoon op een keuken stoel, op een plekstoel zul je bedoelen doe de jurk maar uit dan zal ik zien of ik het er uit kan krijgen.Toos durfde niet meer te vragen of mama voor Mia ook een jurkje wil maken in ieder geval vandaag niet meer.

Christiene Düthler©

einde verhaal
uit de jaren vijftig.

donderdag 15 maart 2012

De zoete inval.................2

Toos kijkt  naar de foto,s op oma,s kastje,Mia trekt haar aandacht en wil haar voor zijn ze schaamt zich een beetje voor oma ze trekt haar neus op en zegt het stinkt hier wat zegt oma, het stinkt hier herhaalt  ze het stinkt hier naar plas wie heeft dat gedaan vraagt oma ?wie denkt u.Toos voelt zich een beetje op gelaten en vind het zielig voor oma.Moeder komt binnen en heeft nog net gehoord wat Mia zei ze zet een raam open gaan jullie maar naar de huiskamer ik ga oma even wassen ze legt schoon beddengoed neer en haalt het bed af,zo oma ik ga je wassen en straks ruikt het hier weer lekker.De meiden komen de kamer binnen iedereen is weg alles staat nog op tafel Toos vind het maar raar dat Mia haar zusters niet hebben afgeruimd.Wie ruimd de tafel af dat doet mijn moeder altijd en jou zusters, die hebben nooit geen tijd  zegt Mia die hebben het druk of ze moeten weg.Toos zegt dat vind ik stom ik help thuis altijd mee ,Mia word er stil van  en denkt  ja het is ook stom dat mijn moeder alles alleen moet doen.Ze loopt de keuken in en komt met een dienblad terug en zegt ik ga mijn moeder helpen en ik help jou mee zegt Toos ze lopen naar de keuken en denken alle bij het zelfde wat veel.Mag ik afwassen vraagt Toos?De afwas word gesorteerd en af gespoeld Mia maakt de keuken tafel leeg,Toos zucht nog meer afwas de afwasbak word gevuld met water nog even met de sopdoek over  de tafel en het grote werk kan beginnen.Ze kletsen over van alles en nog wat en zingen zelfs nog een deuntje en krijgen er nog lol in ,zie jij ook wat ik zie wat zie jij dan vraagt Mia, dat we bijna klaar zijn.Dan glipt er een kopje uit Toos haar handen ze wil het nog op vangen maar het klettert tegen de grond.Even is het stil Mia begint hard te lachen Toos vind dit echt niet leuk meer, dan zwaait de keuken deur open moeder komt binnen en heeft een mand met vuile was bij zich ze weet echt niet wat ze ziet ze is echt verrast jullie zijn  echte schatten wat vind ik dit lief ze pakt de wasmand op en loopt er mee naar buiten waar het washok is.Als ze terug komt trapt ze op de scherven van het kopje Toos houd haar hart vast en hakkelt ik heb een kopje laten vallen och meidje er zijn wel ergere dingen wat maakt het uit een kopje meer of minder.Mia veegt de schreven bij elkaar en je weet scherven brengen geluk.Toos zucht eens diep,Mia wil jij straks op oma letten je vader en ik gaan naar de kerk blijf jij dan nog even hier vraagt  ze aan  Toos ja dan moet ik wel even naar huis bellen, niet veel later vertrekken vader en moeder naar de kerk.De twee meiden gaan bij oma buurten oma zit bij het raam en kijkt zo door de Zandweg , zo oma het ruikt hier weer lekker oma verteld van vroeger ze vind het gezellig met de twee meisjes.Toos vraagt heeft u zin om te wandelen oma glimlacht ze geven haar ieders een arm en wandelen de grote  tuin in.Ze geniet zichtbaar van het groen en de bloemen pracht.Ze komen langs de bessen struik ze plukken handen vol oma lust u ook bessen ze geeft oma ook een handje vol, moet je die niet eerst wassen vraagt Toos ben je gek zegt oma dat kan geen kwaad en steekt de bessen in haar mond lekker ze kuieren weer langzaam terug naar het huis.En brengen oma terug naar haar kamer ze gaat weer zitten in haar stoel voor het raam.

Christiene Düthler.©

Word vervolgd.

woensdag 14 maart 2012

De zoete inval.................1


                                                        Christiene Düthler. ©

De zoete inval.
Aan de zandweg staat een huisje tussen het groen ook wel de zoete inval genoemd.Er woont een groot gezin een vader en moeder en,vier zoons en vier dochters en een oude oma.Vader werkt in een wasserij met drie van zijn dochters de jongste dochter van elf en haar broers zitten op school,moeder doet de huishouding haar grote hobby is bakken en haar grote zorg is voor haar oude moeder die het allemaal niet zo goed meer begrijpt wat er om haar heen gebeurt.Het huis is te klein waar ze wonen het barst bijna uit zijn voegen want er is veel leven in de brouwerij.Veel bezoek,en vriendjes en vriendinnetjes en de vrijers van de oudste meiden.Het is zondag morgen Toos is al vroeg op pad ze is vriendinnetje met Mia het jongste meisje ze zijn alle bij elf jaar en zitten in de zelfde klas.Toos woond niet ver af even over steken en dan de zandweg in lopen mooi tussen het groen.Ze loopt achterom en klopt op de deur en gaat naar binnen,goeien morgen Toos wat ben jij vroeg, Mia is nog boven maar komt zo naar beneden.Mia haar moeder is een grote vrouw met een hart van goud.Toos kijkt haar ogen uit de keuken staat bom vol geen plaatsje meer vrij het aanrecht staat vol met kopjes borden en glazen en bestek.Wat ruikt het hier lekker zegt Toos,moeder lacht jij wist zeker dat ik aan het bakken was,ze haalt de appeltaart uit de oven en loopt naar de keuken tafel,er is nog net een plaatsje vrij ziet er lekker uit of niet zegt ze,Je mag wel gaan zitten Toos denkt waar dan de stoel ligt vol met  wasgoed ,de vrouw kijkt om en zegt wat zie je er mooi uit,Toos straalt en draait een keer rond deze jurk heeft mama gemaakt mooi hoor je ziet er uit als een jonge dame.Je wil zitten he,wacht even en kiept een krat met rommel in het hoekje achter de stoel gooi de was er maar in,ze gaat aan de keuken tafel zitten.Toos kijkt naar de appeltaart en denkt ik zou wel een stukje willen proeven.Mia komt de keuken binnen en zegt wat ben jij vroeg en duikt onder de keuken tafel en trekt er  een krukje onder uit,moeder vraagd wil je iets drinkenToos,Mia schenk jij even iets in voor je vriendin.Moeder schuift de afwas nog een stukje verder op  zij en schept de cake cupjes vol en zet ze op de bakplaat in de oven.Moeder staat elke zondag vroeg op om te bakken dat doet ze met veel plezier.Heb jij een nieuwe jurk vraagt Mia aan Toos, maar voor ze antwoord kan geven zegt moeder mooi he Mia vraag maar aan Toos haar moeder of ze voor jou ook zo,n jurk wil maken,zou jou moeder dat doen? ik denk het wel.Kom zegt moeder we gaan ontbijten en lopen de woonkamer binnen waar het gezin aan het onbijt zit,goeie morgen klinkt het in een koor schuif maar aan zegt vader en eet gezellig een boterhammetje mee.Toos geniet en kijkt rond een grote familie een geroezemoes van stemmen, aan de overkant zit oma ze kijkt tevreden maar het is te druk voor haar ze kan het allemaal niet meer volgen.Als ze klaar zijn met eten gaat ieder zijn weg.Kom zegt vader tegen oma dan breng ik jou even naar jou kamer, Mia en Toos lopen mee en geven haar ieders een arm.

Christiene Düthler. ©

Word vervolgd.

Een jaren vijftig verhaal
uit huize de zoete inval.
.........................................

vrijdag 9 maart 2012

Bassie en Basje.

                                           
                                            Christiene Düthler©


Bassie en Basje.

geschilderd

op doek

30x40 cm.