Totaal aantal pageviews

vrijdag 30 maart 2012

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.


                                                                      Christiene Düthler ©

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.

De dorps school lijkt meer op een oud woonhuis dan op een school,de kinderen moeten eerst de trap op en komen dan in hun les lokaal dat niet groter is dan een huiskamer waar een paar bankjes in staan.Als de kinderen binnen komen en de meester plaats neemt op zijn kruk voor de klas word het stil,want de meester gaat voor lezen het word muis stil, de kinderen dwalen af en kijken naar buiten en zien een vogeltje dat naar binnen zit te kijken het lijkt wel of het vogeltje mee zit te luisteren naar het verhaal dat de meester verteld, en blijft mooi zitten.Weer vooruit kijkend naar de meester die op zijn kruk zit te draaien beginnen een paar kinderen te grinneken en het geluid word steeds luider,de meester kijkt de klas in om te kijken wat er te lachen valt de meester gaat weer verder met zijn verhaal, de kinderen kijken elkaar aan.En dan lachen gieren brullen nu is bij de meester echt de maat vol.Hij schreeuwt en hij tiert even word het stil en hij vervolgt zijn verhaal meester beweegt zich op de kruk met zijn benen uit elkaar en het vogeltje kijkt  nog steeds naar binnen maar meester ziet hem niet.Het is onrustig in de klas, de meester draait op zijn kruk, en nu zien ze het allemaal de meester heeft een gaatje in zijn broek presies tussen zijn benen.De kinderen schudden van het lachen in hun banken en dan is er geen houden meer aan,lachen gieren brullen.Meester schiet als een raket van zijn kruk en schreeuwt en tiert en heeft in middels een hoofd als een biet.Hij pakt een pak schriften en gooit die met geweld op de oud houten vloer, een dreun horen en zien vergaan het vogeltje dat aldoor naar binnen heeft zitten kijken is zo geschrokken dat het weg gevlogen is, de kinderen komen niet meer bij het voorlezen kunnen ze nu wel vergeten de meester heeft het vogeltje niet gezien laat staan het gaatje in zijn broek.

Christiene Düthler ©

2. verhaal jaren vijftig.

10 opmerkingen:

Kay zei

Bij het in stilte lezen van dit verhaal kon ik bijna het lachen horen
en voelde ik mij als het vogeltje dat hier naar binnen piept.
Zo herinner ik mij de blik die ik kon werpen onder de rokken
van een non toen zij op een ladder stond.
Alleen durfde ik niet te lachen.
Mooi 50jr verhaal. ♥

Kay zei

oef het reageren lukt weer ☺

klaproos zei

wat een mens zonder humor, hij heeft wel een hoop woede in zich.....
jammer voor hem,

leuk schilderij christiene, wij zouden wel mee gaan lachen samen hé:-)
xxx

Marjolijn. zei

Mooi verhaal Christiene, ja ik hoor ook die lachsalvo's van een hele klas en zie de juf of meester rood aanlopen.
Zo was het vroeger bij mij in de klas ook vaak.

Anna zei

O alleen al dat niet begrijpende gezicht van de meester is genoeg om te beginnen lachen en niet meer bij te komen. Meesterlijk vertelt :-)

Martine zei

ik denk dat die leraar een lesje verdiend Christiene maar jouw verhaaltje is prachtig en het schilderij ook........
XXXm

curieuzeneuzemosterdpot zei

hihi .. ik zie het zo voor me, christiene! :-))))

jammer dat de onderwijzer zo vreemd en boos reageert!

fijn weekend, christiene!

gerdaYD zei

Heerlijk grappig, maar ook heel intiem en beslist knap geschreven lieve Christiene. En dan die mooie illustratie er bij... mijn dag kan niet meer stuk, dankjewel! En ik hoop dat de jouwe ook niet stuk meer kan gaan!

Rita zei

Hola hola Christiene..ha ha dit is geen april gaatje hé.
Ik voel zo mee...
Het zal je maar gebeuren.
Fantastisch meid.
Dag dag veel lieve zongroetjes.

yvonne zei

leuk verhaal, Christiene. zo is het toch nog een gezellige dag voor schoolzittende kinderen.
Zo'n meester snapt niets van kinderen en natuur!