Totaal aantal pageviews

maandag 27 mei 2013

Het kadootje.

                               
                                                             Christiene Düthler©

                                                              Het kadootje.
Als mama vraagt hoe oud word jij Tineke, dan steekt ze vier vingers in de lucht zo zegt mama jij bent al een grote meid.En wat wil je hebben voor jou verjaardag,daar hoefde Tineke niet lang over na te denken ze zegt een thee serviesje. Er gingen een paar dagen over heen mama had een leuk plannetje bedacht,ze zou er met de kleine meid een leuke dag van maken.Tineke woont met haar papa en mama en broertjes in een dorpje dus leek het mama leuk om de bus te nemen naar de stad.Het was een dag voor haar verjaardag,mama zei we gaan een uitstapje maken met de bus,dat vind Tineke heel spannend, kom zegt mama dan gaan we ons eerst mooi maken Tineke krijgt haar mooiste jurkje aan en haar lakschoentjes.Zo zegt mama jij ziet er mooi uit.En daar gaan ze samen op pad eerst richting bushalte,kijk zegt mama daar komt de bus al aan, ze stappen de bus in en kopen een kaartje,ze zoeken een plaatsje bij het raam.Tineke kijkt haar ogen uit met de bus naar de stad was al een heel feest op zich.Na een tijdje komen ze op het station aan ze stappen uit mama zegt geef mij maar een hand anders ben ik je straks kwijt.Ze lopen samen tussen de massa het station uit en nu nog even over steken richting winkel gedeelte van de stad.Mama heeft het waren huis al snel gevonden.Een maal binnen er hangt een bord bij de lift waar op staat zesde etage keuken gerei en speelgoed afdeling.Kom daar moeten we zijn.Tineke houd mama haar hand stevig vast dat is eng in zo,n glazen huis met een schok zet de lift zich in beweging en gaat om hoog,Tineke kijkt naar de grond en met een schok staat de lift weer stil zo zegt mama we zijn er.Ze kijken rond en lopen naar achter,het is een kinder paradijs Tineke komt ogen te kort maar weet het zeker ze wil een thee serviesje, maar ziet nu de mooiste poppen die echt kunnen slapen.Mama kijk roept Tineke,mama glimlacht en ziet ook de poppen wagen met een baby pop er in.En dan een rek vol met kinderspulletjes, kookfornuisjes en serviesjes mama denkt nu word het moeilijk zo veel keus.Wat wil je met bloemetjes of hondjes en poesjes.En dan blijft Tineke staan en zegt deze vind ik mooi,ja zegt mama die is heel mooi.Er staan een jongetje en meisje met een hondje op.Tineke hoeft nergens meer te kijken ze heeft haar serviesje gevonden,er komt een verkoopster aan lopen en vraagt heb je gevonden wat je zoekt,ja zegt Tineke een serviesje zal ik het dan maar in pakken in een grote doos,zelfs de doos ziet er al heel mooi uit nu nog een mooi papiertje, en wil je ook een strik ja dat wil Tineke wel.Het ziet er uit als een mooi kadootje en geeft het aan Tineke die zegt ik ben morgen jarig, de verkoopster glimlacht en zegt morgen een fijne verjaardag.Mama doet het kadootje in haar tas.Om  het uitstapje een feestelijk tintje te geven  lopen ze richting lunchroom en gaan bij het raam zitten,er komt een vriendelijke juffrouw en neemt de bestelling op, voor Tineke limonade en voor mama koffie en voor ieder een gebakje.Ze laten het zich goed smaken.Maar aan alles komt een eind, Tineke en haar mama lopen weer richting de bus die staat klaar op het station.Na een tijdje rijden ze weer het dorp binnen en niet veel later zijn ze ook weer thuis.Tineke zet haar kadootje op tafel, een mooie doos met een feestelijke strik .Tineke en haar mama hadden een heerlijke dag gehad.Voor Tineke kan het feest beginnen maar ze moet eerst nog een nachtje slapen.En dan mag de rode strik er af en mag ze thee schenken voor haar vriendinnetjes uit het nieuwe serviesje.
Einde..

                                                      Christiene Düthler©

maandag 20 mei 2013

Huisje in Bokrijk.


                                                   Huisje  in Bokrijk....Belgie..

                                                     Geschilderd op doek

                                                            5O X 60..

                                                     Uit het archief    2007.

                                                            Een oudje......

één klik voor groter.

zondag 12 mei 2013

Twee kleuters.

Twee kleuters op stap.

Thijs en Remie zijn peuters en wonen in een dorpje.Het is nog vroeg in de morgen,papa is al naar het werk en mama is druk met de twee broertjes ze hebben net hun boterhammetjes op.Mama zegt we gaan badderen ze laat de teil vol lopen met water en zet de kleine mannetjes er in de twee hebben de grootste pret.Na een tijdje zegt mama klaar, ze pakt Thijs uit de teil en droogt hem af en doet hem een hemdje aan,zo Remie nu ben jij aan de beurt.Even af drogen en ook  hij krijgt een hemdje aan en terwijl ze bezig is denkt ze jee ik ben de broekjes vergeten,even lief zijn zegt mama en gaat de broekjes halen.De broertjes zijn ondernemende mannetjes,dus wachten zij  niet op mama ze geven elkaar een handje en gaan aan de wandel de keuken door en naar buiten,Remie maakt het hekje open en daar gaan ze samen op stap.Even later komt mama terug in de kamer ze ziet geen Thijsje en Remie meer mama zoekt door heel het huis en roept Thijsje Remie maar hoort niets .Dan loopt ze de tuin in en roept nog een paar maal,dan ziet mama het hekje open staan de schrik slaat haar haar om het hart.Ze loopt ook door het poortje dat uit komt in de straat.In de verte ziet ze haar buurvrouw met twee kindertjes aan iedere hand  met alleen een hemdje aan aan en blote billen.De buurvrouw roept al van verre ik zag die twee aan de wandel en dacht dat zijn die twee van de bruin.Er word nog wat gelachen het was ook wel grappig als je twee van die peuters ziet lopen in hun blote billen.Mama was erg op gelucht dat haar kindertjes weer terecht waren,ze waren zich van geen kwaad bewust. Ze bedankt haar buurvrouw dat zij zich had ontfermd over de peutertjes.Mama loopt terug naar huis doet het hekje achter zich op slot, en voor de broertjes was het avontuur echt voorbij.

                                                                      Christiene Düthler©

Jaren vijftig  verhaal