Toos kijkt naar de foto,s op oma,s kastje,Mia trekt haar aandacht en wil haar voor zijn ze schaamt zich een beetje voor oma ze trekt haar neus op en zegt het stinkt hier wat zegt oma, het stinkt hier herhaalt ze het stinkt hier naar plas wie heeft dat gedaan vraagt oma ?wie denkt u.Toos voelt zich een beetje op gelaten en vind het zielig voor oma.Moeder komt binnen en heeft nog net gehoord wat Mia zei ze zet een raam open gaan jullie maar naar de huiskamer ik ga oma even wassen ze legt schoon beddengoed neer en haalt het bed af,zo oma ik ga je wassen en straks ruikt het hier weer lekker.De meiden komen de kamer binnen iedereen is weg alles staat nog op tafel Toos vind het maar raar dat Mia haar zusters niet hebben afgeruimd.Wie ruimd de tafel af dat doet mijn moeder altijd en jou zusters, die hebben nooit geen tijd zegt Mia die hebben het druk of ze moeten weg.Toos zegt dat vind ik stom ik help thuis altijd mee ,Mia word er stil van en denkt ja het is ook stom dat mijn moeder alles alleen moet doen.Ze loopt de keuken in en komt met een dienblad terug en zegt ik ga mijn moeder helpen en ik help jou mee zegt Toos ze lopen naar de keuken en denken alle bij het zelfde wat veel.Mag ik afwassen vraagt Toos?De afwas word gesorteerd en af gespoeld Mia maakt de keuken tafel leeg,Toos zucht nog meer afwas de afwasbak word gevuld met water nog even met de sopdoek over de tafel en het grote werk kan beginnen.Ze kletsen over van alles en nog wat en zingen zelfs nog een deuntje en krijgen er nog lol in ,zie jij ook wat ik zie wat zie jij dan vraagt Mia, dat we bijna klaar zijn.Dan glipt er een kopje uit Toos haar handen ze wil het nog op vangen maar het klettert tegen de grond.Even is het stil Mia begint hard te lachen Toos vind dit echt niet leuk meer, dan zwaait de keuken deur open moeder komt binnen en heeft een mand met vuile was bij zich ze weet echt niet wat ze ziet ze is echt verrast jullie zijn echte schatten wat vind ik dit lief ze pakt de wasmand op en loopt er mee naar buiten waar het washok is.Als ze terug komt trapt ze op de scherven van het kopje Toos houd haar hart vast en hakkelt ik heb een kopje laten vallen och meidje er zijn wel ergere dingen wat maakt het uit een kopje meer of minder.Mia veegt de schreven bij elkaar en je weet scherven brengen geluk.Toos zucht eens diep,Mia wil jij straks op oma letten je vader en ik gaan naar de kerk blijf jij dan nog even hier vraagt ze aan Toos ja dan moet ik wel even naar huis bellen, niet veel later vertrekken vader en moeder naar de kerk.De twee meiden gaan bij oma buurten oma zit bij het raam en kijkt zo door de Zandweg , zo oma het ruikt hier weer lekker oma verteld van vroeger ze vind het gezellig met de twee meisjes.Toos vraagt heeft u zin om te wandelen oma glimlacht ze geven haar ieders een arm en wandelen de grote tuin in.Ze geniet zichtbaar van het groen en de bloemen pracht.Ze komen langs de bessen struik ze plukken handen vol oma lust u ook bessen ze geeft oma ook een handje vol, moet je die niet eerst wassen vraagt Toos ben je gek zegt oma dat kan geen kwaad en steekt de bessen in haar mond lekker ze kuieren weer langzaam terug naar het huis.En brengen oma terug naar haar kamer ze gaat weer zitten in haar stoel voor het raam.
Christiene Düthler.©
Word vervolgd.
donderdag 15 maart 2012
woensdag 14 maart 2012
De zoete inval.................1
Christiene Düthler. ©
De zoete inval.
Aan de zandweg staat een huisje tussen het groen ook wel de zoete inval genoemd.Er woont een groot gezin een vader en moeder en,vier zoons en vier dochters en een oude oma.Vader werkt in een wasserij met drie van zijn dochters de jongste dochter van elf en haar broers zitten op school,moeder doet de huishouding haar grote hobby is bakken en haar grote zorg is voor haar oude moeder die het allemaal niet zo goed meer begrijpt wat er om haar heen gebeurt.Het huis is te klein waar ze wonen het barst bijna uit zijn voegen want er is veel leven in de brouwerij.Veel bezoek,en vriendjes en vriendinnetjes en de vrijers van de oudste meiden.Het is zondag morgen Toos is al vroeg op pad ze is vriendinnetje met Mia het jongste meisje ze zijn alle bij elf jaar en zitten in de zelfde klas.Toos woond niet ver af even over steken en dan de zandweg in lopen mooi tussen het groen.Ze loopt achterom en klopt op de deur en gaat naar binnen,goeien morgen Toos wat ben jij vroeg, Mia is nog boven maar komt zo naar beneden.Mia haar moeder is een grote vrouw met een hart van goud.Toos kijkt haar ogen uit de keuken staat bom vol geen plaatsje meer vrij het aanrecht staat vol met kopjes borden en glazen en bestek.Wat ruikt het hier lekker zegt Toos,moeder lacht jij wist zeker dat ik aan het bakken was,ze haalt de appeltaart uit de oven en loopt naar de keuken tafel,er is nog net een plaatsje vrij ziet er lekker uit of niet zegt ze,Je mag wel gaan zitten Toos denkt waar dan de stoel ligt vol met wasgoed ,de vrouw kijkt om en zegt wat zie je er mooi uit,Toos straalt en draait een keer rond deze jurk heeft mama gemaakt mooi hoor je ziet er uit als een jonge dame.Je wil zitten he,wacht even en kiept een krat met rommel in het hoekje achter de stoel gooi de was er maar in,ze gaat aan de keuken tafel zitten.Toos kijkt naar de appeltaart en denkt ik zou wel een stukje willen proeven.Mia komt de keuken binnen en zegt wat ben jij vroeg en duikt onder de keuken tafel en trekt er een krukje onder uit,moeder vraagd wil je iets drinkenToos,Mia schenk jij even iets in voor je vriendin.Moeder schuift de afwas nog een stukje verder op zij en schept de cake cupjes vol en zet ze op de bakplaat in de oven.Moeder staat elke zondag vroeg op om te bakken dat doet ze met veel plezier.Heb jij een nieuwe jurk vraagt Mia aan Toos, maar voor ze antwoord kan geven zegt moeder mooi he Mia vraag maar aan Toos haar moeder of ze voor jou ook zo,n jurk wil maken,zou jou moeder dat doen? ik denk het wel.Kom zegt moeder we gaan ontbijten en lopen de woonkamer binnen waar het gezin aan het onbijt zit,goeie morgen klinkt het in een koor schuif maar aan zegt vader en eet gezellig een boterhammetje mee.Toos geniet en kijkt rond een grote familie een geroezemoes van stemmen, aan de overkant zit oma ze kijkt tevreden maar het is te druk voor haar ze kan het allemaal niet meer volgen.Als ze klaar zijn met eten gaat ieder zijn weg.Kom zegt vader tegen oma dan breng ik jou even naar jou kamer, Mia en Toos lopen mee en geven haar ieders een arm.
Christiene Düthler. ©
Word vervolgd.
Een jaren vijftig verhaal
uit huize de zoete inval.
.........................................
vrijdag 9 maart 2012
maandag 27 februari 2012
dinsdag 14 februari 2012
Valentijnsdag.
ROOD IS DE LIEFDE
GESCHILDERD OP DOEK
50 x 60.
-
Valentijn.
Je blijft mijn Valentijn al ben ik jouw kwijt.
Smoor verliefd door dik en dun, jou woorden
echte liefde gaat nooit voorbij.
Dan is daar die vrouw,lieve woorden
worden houden van,hij is gezwicht
maar je weet het zeker jij bent hem kwijt.
In de steek gelaten dat doet pijn,
hij die zei echte liefde gaat nooit voorbij.
Diep in haar hart is een plekje alleen voor hem.
Om dat hij haar eerste grote liefde was.
Schrijvend anoniem,een kaartje met Valentijn.
Met zijn woorden echte liefde gaat nooit voorbij.
Christiene Düthler ©.
maandag 6 februari 2012
Winter gevangen in een web.
Christiene Düthler©
Winter gevangen in een web.
Geschilderd op doek.
30 X 40.
woensdag 1 februari 2012
De weg terug naar het sprookje.
De weg terug naar het sprookje.
De eerste stappen in een witte wereld
als in een sprookje.
Het is stil om je heen
geen mens je bent alleen.
Voetstappen knerpen in de sneeuw,
heel even breekt de stilte.
Hoog boven in de lucht vliegt een
zwerm vogels over,vol bewondering
blijf je staan.
Ze gaan op reis hier ver vandaan.
Het is weer stil.
Een voet afdruk blijft achter
die veraad de weg die je bent gegaan.
Dat hier geen dier maar een mens
deze weg is gegaan.
De voet afdruk die jij achter liet
wijst jou de weg terug.
Naar het sprookje dat
jij achter liet.
Christiene Düthler ©
donderdag 26 januari 2012
gedichten dag..........
CHRISTIENE DÜTHLER ©
GESCHILDERD OP DOEK
20 X 20.
- -
Sneeuwman.
Sneeuwvlokjes dwarrelen naar benee
en vormen een witte deken
waar kinderen glijden met hun slee.
Sneeuw ballen vliegen door de lucht
kinder stemmen klinken
in de wintertuin.
Kinderen met rode wangen
hollen achter de sneeuwbal aan.
en word groter en groter
heel even blijven ze staan
en steken een wortel neus en kolen ogen
en zette een zwarte hoed op zijn bol.
En met een oude bezem
de sneeuw man is geboren.
Kinderen dansen in de sneeuw
voor hoe lang zal hij blijven.
Koning winter die het weten zal
zijn lippen zijn bevroren
en blijven stijf op elkaar.
Christiene Düthler ©
Een kranten knipsel.......
2011 was een raar weerjaar.
Nederland beleefde Zomer in het voorjaar,
Herfst in de Zomer... en Lente in de herfst....en een herfst in de winter......
En toen werd het echt Winter............
komt nu de winter?
zaterdag 21 januari 2012
Een Jongens tehuis..............4
Dat huis is voor jongetjes die niet goed luisteren en als jij niet op houdt met jou gezeur en die schoenen tegen de stoel dan breng ik jou daar naar toe.Daar wonen allemaal jongetjes die niet kunnen luisteren,en dan heb je geen kamertje voor jou alleen, maar een zaal met twaalf bedjes.En als ze gaan eten staan er twaalf stoeltjes aan een tafel.Het was er uit zonder er bij na te denken.Ze ziet het verschrikte gezichtje van Jopie het is stil en blijft stil Jopie heeft duidelijk niets meer te missen.Lies kijkt op zij naar Jan.Hoe kan ik nou zo iets zeggen denkt ze terwijl ik zo veel van hem houdt.Ze heeft er verschrikkelijk veel spijt van.Woorden doen soms meer pijn dan een flinke tik.Dan komen ze bij Rita aan ze worden aller hartelijks onthaalt door Rita en Gijs.Lies probeert het van zich af te zetten,en al met al word het toch nog een gezellige dag.En ze wil het er ook niet meer over hebben.Ze kijkt naar Jopie maar daar is niets aan te zien.Aan tante Rita zal het niet liggen die is op en top gast vrouw en weg van het kleine mannetje.Na een gezellige lange dag nemen ze afscheid met de belofte om gauw terug te komen.En daar gaan ze terug naar huis, Jan zegt tegen Lies het was een gezellig dag he,ja zegt Lies en ze meent het echt.Lies draait zich om naar Jopie vond jij het ook gezellig, Jopie zegt niets knikt alleen maar.Hij heeft Bobby op zijn schoot en fluistert jij bent mijn vriendje.Het is stil en het blijft stil maar deze stilte heeft ze niet gewild,daar is het witte huis weer met rood en witte luiken, gelukkig ze zijn er voorbij, ze hoeft niet meer te weten wie daar woont.Hoe maak je dat weer goed met een kind, jij die hem wel even af had willen geven in het jongens tehuis, ze had dit nooit mogen zeggen, het was uit ommacht ze zou hem voor geen goud willen missen.Na een tijdje komen ze thuis aan, ze schenkt wat drinken in.Jopie rent de tuin in met Bobby achter zich aan, zo te zien hebben ze de grootste pret.Als Lies hem s,avonds naar zijn bedje brengt neemt ze Jopie in haar armen, en zegt heel zachtjes bij zijn oortje mama wil jou voor geen geld van de wereld kwijt, hij slaat zijn armpjes om haar hals een dikke knuffel en een kusje en zegt,jij bent de liefste mama voor mij.
Einde.
Christiene Düthler ©
Einde.
Christiene Düthler ©
vrijdag 20 januari 2012
Een jongens tehuis............3
Christiene Düthler©
Jopie verteld wat hij allemaal gedaan heeft,met zijn vingers verven en kleien,Jan heeft niet zo veel te vertellen.En jij Lies hoe was jou dag och zegt ze die was best goed het eerste wat haar te binnen schiet is de appeltaart met slagroom maar dat verteld ze natuurlijk niet, ze kijkt naar Jopie we zijn gezellig naar het park geweest,Jopie neemt het van haar over en we hebben de dieren gevoerd in het park.Och ja zegt Lies Rita heeft gebeld met de vraag of wij morgen komen.Jan zegt dat kunnen we wel doen.Jopie kijkt naar Bobby ga jij ook mee Bobby? In tussen zijn ze klaar met eten ze ruimt de borden naar de keuken, Jan laat de hond uit en Jopie zoekt autootjes bij elkaar.Lies maakt koffie en zet de tv aan, Jopie zit eerste rang voor Paulus de boskabouter,Jan komt terug van zijn ommetje Lies zet het dienblad op tafel en zegt vrolijk,een limonade , koffie en een appelpunt met slagroom,Wat is er nou gezelliger dan met je kind naar Paulus de boskabouter te kijken, en dat zo,n kind helemaal mee gaat in het verhaal, ze raakt er een beetje ontroert van.Maar dan is Paulus de boskabouter afgelopen, zo zegt Jan heb je je drinken op dan is het nu tijd voor naar bed want morgen moeten wij vroeg op.Jopie geeft mama een kus en een knuffel Jan brengt Jopie naar bed.En dan is het zaterdag morgen zo als af gesproken, ze zitten al vroeg in de auto ,dan is het nog niet zo druk op de weg,Lies kijkt een keer om moet je ze daar zien zitten Jopie en Bobby vertederend.Op zich wonen Rita en Gijs niet zo ver weg een dik uurtje rijden.Ze zijn al een eindje op weg als Jopie begint te jengelen en niet zo,n beetje ook, en het word steeds erger, ze heeft al van alles geroepen niets helpt,
ze draaid zich om en zegt jij had toch een plaatjes boek mee genomen ga maar plaatjes kijken, ik wil geen plaatjes kijken, ze kijkt naar Jan zeg jij er dan iets van, ze word er tureluurs van .Jan roept nu op houden dit is niet leuk meer, ze wist ook wel dat Jan op het verkeer moet letten.Rechts en links van de weg is het mooi groen, daar tussen de bomen staat een spierwit huis met rood met witte luiken, ze zijn er al zo vaak aan voor bij gereden en elke keer denkt Lies wat is dat voor een huis en wat voor een mensen wonen hier,dat wit met rood in het groen is zo mooi.Jopie zit nog steeds te treiteren en met de schoenen tegen de stoel te schoppen.Lies draaid zich met een ruk om en zegt zie jij dat huis daar.Jopie is hefig geschrokken en kijkt nu ook naar het huis.Dat is een jongens tehuis zegt Lies.
Christiene Düthler©
word vervolgd.
Abonneren op:
Posts (Atom)