Totaal aantal pageviews

zondag 22 september 2019

Zo gewoon en toch heel bijzonder


Mijn vriendin Marléne bracht van het uit eten een steen voor mij mee die daar in de vensterbank lag,ze dacht aan mij en vroeg of ze er hem mee mocht nemen,om dat haar vriendin het leuk vind stenen te beschilderen,En zo werd deze steen zo heel gewoon en toch heel bijzonder!
Een bijzondere herinnering aan mijn lieve vriendin Marléne
Christiene Düthler.




                                                              Verlies.
                                                        Vriendschap. 
                                                        Jij was oprecht en eerlijk
                                                        jou woorden blijven en hangen
                                                        je maakte soms de mensen
                                                        aan het schrikken,misschien
                                                        dachten zij het zelfde als jij

                                                        bang voor scheve gezichten
                                                        ze speelde mooi weer.
                                                        Maar jij zo als je was,recht door zee
                                                        zo blijf ik jou herinneren.
                                                        Er bleef je niets bespaart
                                                        25 jaar kanker.....

                                                         Je hebt zo veel mee gemaakt
                                                         maar nooit geklaagd.
                                                         Je overleefde je man en niet veel
                                                         later je moeder.
                                                         Bewondering door vele.

                                                        Voor jou die zei ik moet door
                                                        Je haalde alles uit het leven
                                                        zo goed en zo kwaad als het kon
                                                        genieten vakantie de vitamine
                                                        van jou leven
                                                        uit eten met vriendinnen.

                                                        Met lood in de schoenen wetend
                                                        hoe zwaar het was voor jou
                                                        spraak jij warme woorden
                                                        voor je vriendinnen als soort van troost
                                                        je zei het gaat niet lang meer duren
                                                        ik ben op.

                                                       Marléne word op genomen
                                                       beld voor het laatst haar vriendinnen
                                                       heel zachtjes heel kort
                                                       ze hebben mij verlegd naar het kamertje............
                                                       geen telefoon,geen lieve stem
                                                       het blijft stil.

                                                       Marléne........... haar laatste reis.
                                                       woorden schieten te kort

                                                       Christiene Düthler 


vrijdag 19 april 2019

Vrolijke pasen



                                                     Christiene Düthler©


                                                   Ik wens al mijn bezoekers

                                                   fijne en gezellige Paasdagen

                                                         groetjes Christiene,

                                                        

zaterdag 16 maart 2019

Als samen er niet meer is.


                                         Altijd samen,nooit alleen
                                         onafscheidelijk,altijd,één
                                         samen is een groot gemis
                                         als samen er niet meer is.


                                         Hier bij dank ik jullie
                                         voor de mooie woorden
                                         bij het stilstaan
                                         van mijn verdriet en gemis.


                                                  Lieve groet
                                                  Christiene


zaterdag 26 januari 2019

Mijn liefste.


                                           
                                         Voor het laatst heb jij je anker gelicht,
                                         je gaf ons nog een laatste zwaai
                                         en zeilde weg
                                         uit onze baai.


                                         Als het leven lijden wordt is rusten goed.

                               Na een periode van afnemende gezondheid is rustig in geslapen

                                                   mijn allerliefste mijn man.

                                                          18 Januarie 2019





                                                         Vlinder.

                                    Verdrietig en alléén haar liefste is heen gegaan
                                    zwaar was die tijd, een verloren strijd
                                    woorden komen en gaan
                                    haar lief een herinnering die blijft
                                    gedachten dwalen af
                                    maar de tijd van gelukkig zijn
                                    en vlinders in de buik is voorbij.

                                   Ze hoort nog de woorden die hij zei
                                   ik kom terug als vlinder
                                   en laat jou zien dat jij de liefste
                                   was voor mij.
                                   Zittend op een bankje in de zon
                                   een vlinder daalt neer op haar schouder

                                   Ze heeft maar één gedachte mijn lief
                                   met tranen in haar ogen fluistert ze
                                   bedankt dat je hier wil zijn
                                   je hebt een plaatsje diep in mijn hart
                                   voor mij blijf je de aller liefste
                                   en voor altijd in mijn gedachte.

                                   Christiene Düthler©