maandag 2 maart 2020

Lente verlangen


                                     Christiene Düthler©      pentekening 18x26
                             
            
     


                                           Lente verlangen.

                                           Weg van een wereld die  raast
                                           zo ver benen kunnen dragen
                                           zoekend naar de lente
                                           langs een kronkelig pad
                                           twijfels bij een afslag
                                           het pad slingert langs het water
                                           eenden en wilde ganzen
                                           laten waterkringen achter.
                                          Voeten zuigen vast in modder
                                          ook al zingen vogels,de stilte overvalt
                                          vervolg je weg met zware benen.
                                          Aan het einde van het pad
                                          staat een oude reus met veel takken
                                          die je willen omarmen
                                          je voelt je klein als een kind
                                          zacht ruisende wind fluistert
                                          welkom het is bijna lente.
.
                                          Christiene Düthler©
                             
            



donderdag 13 februari 2020

Valentijn


                                                      Christiene Düthler©  pentekenig


                                         Als bloemen spreken konden

                                         bloemen zeggen zo veel meer
                                         als ze spreken konden.
                                         Kleuren rozen rood hemels blauw
                                         zoete geuren een stengel met
                                         met een hartje vurig rood
                                         vormen een boeket.
                                         Tussen het groene blad verscholen
                                         een kaartje met lieve woorden
                                         blijf aan je denken
                                         mijn hart klopt alleen voor jou

                                           Christiene Düthler©


                                         zelf heb ik niets met Valentijn
                                         maar het thema is leuk om te
                                         tekenen, schilderen en schrijven


                                         Gedichtje en pentekening
                                           2013                                     

zondag 9 februari 2020

Vier jaargetijden in de war

                                     
foto internet



                              Winterse buien.           


                           
                              Vier jaargetijden in de war.
                              Lente Zomer Herfst en Winter
                              weerbeelden komen voorbij
                              de weerman voorspeld
                              Herfst in de Winter
                              storm en regen die klettert
                              tegen de ruiten.
                              In je droom is het lente
                              het verlangen naar warmte
                              vogels vlinders veel kleur
                              bijen op de bloemen.
                              of word het een Zomer zo heet
                              zonder genade
                              of een Lente in de Zomer
                              ontwaak uit je slaap
                              het is Winter.

                              Christiene Düthler©
                                           

                              


Stip aan de horizon


                                                        
                                                         Oneindig ver hier vandaan

                                                          Christiene Düthler ©                                 
                     
                                     
                                                             Stip aan de horizon.

                                                        Het losse zand onder de voeten
                                                        de zee zo ver je kijken kunt.   
                                                        wild bruisend de golven
                                                        krachtig rollen ze richting strand
                                                        horen en zien vergaan,
                                                        één gedachte haar lief
                                                        zij houd zich staande
                                                        kijkend hoog naar de hemel
                                                        een blik in de verte,
                                                        zo ver het oog reiken kan
                                                        stip aan de horizon
                                                        oneindig ver hier vandaan.

                                                           Christiene Düthler©




                                                                      foto internet



                                                Dit gedicht op nieuw geplaatst
                                                door een foutje zijn de reactie er uit.
                                               



zondag 22 september 2019

Zo gewoon en toch heel bijzonder


Mijn vriendin Marléne bracht van het uit eten een steen voor mij mee die daar in de vensterbank lag,ze dacht aan mij en vroeg of ze er hem mee mocht nemen,om dat haar vriendin het leuk vind stenen te beschilderen,En zo werd deze steen zo heel gewoon en toch heel bijzonder!
Een bijzondere herinnering aan mijn lieve vriendin Marléne
Christiene Düthler.




                                                              Verlies.
                                                        Vriendschap. 
                                                        Jij was oprecht en eerlijk
                                                        jou woorden blijven en hangen
                                                        je maakte soms de mensen
                                                        aan het schrikken,misschien
                                                        dachten zij het zelfde als jij

                                                        bang voor scheve gezichten
                                                        ze speelde mooi weer.
                                                        Maar jij zo als je was,recht door zee
                                                        zo blijf ik jou herinneren.
                                                        Er bleef je niets bespaart
                                                        25 jaar kanker.....

                                                         Je hebt zo veel mee gemaakt
                                                         maar nooit geklaagd.
                                                         Je overleefde je man en niet veel
                                                         later je moeder.
                                                         Bewondering door vele.

                                                        Voor jou die zei ik moet door
                                                        Je haalde alles uit het leven
                                                        zo goed en zo kwaad als het kon
                                                        genieten vakantie de vitamine
                                                        van jou leven
                                                        uit eten met vriendinnen.

                                                        Met lood in de schoenen wetend
                                                        hoe zwaar het was voor jou
                                                        spraak jij warme woorden
                                                        voor je vriendinnen als soort van troost
                                                        je zei het gaat niet lang meer duren
                                                        ik ben op.

                                                       Marléne word op genomen
                                                       beld voor het laatst haar vriendinnen
                                                       heel zachtjes heel kort
                                                       ze hebben mij verlegd naar het kamertje............
                                                       geen telefoon,geen lieve stem
                                                       het blijft stil.

                                                       Marléne........... haar laatste reis.
                                                       woorden schieten te kort

                                                       Christiene Düthler 


vrijdag 19 april 2019

Vrolijke pasen



                                                     Christiene Düthler©


                                                   Ik wens al mijn bezoekers

                                                   fijne en gezellige Paasdagen

                                                         groetjes Christiene,

                                                        

zaterdag 16 maart 2019

Als samen er niet meer is.


                                         Altijd samen,nooit alleen
                                         onafscheidelijk,altijd,één
                                         samen is een groot gemis
                                         als samen er niet meer is.


                                         Hier bij dank ik jullie
                                         voor de mooie woorden
                                         bij het stilstaan
                                         van mijn verdriet en gemis.


                                                  Lieve groet
                                                  Christiene


zaterdag 26 januari 2019

Mijn liefste.


                                           
                                         Voor het laatst heb jij je anker gelicht,
                                         je gaf ons nog een laatste zwaai
                                         en zeilde weg
                                         uit onze baai.


                                         Als het leven lijden wordt is rusten goed.

                               Na een periode van afnemende gezondheid is rustig in geslapen

                                                   mijn allerliefste mijn man.

                                                          18 Januarie 2019





                                                         Vlinder.

                                    Verdrietig en alléén haar liefste is heen gegaan
                                    zwaar was die tijd, een verloren strijd
                                    woorden komen en gaan
                                    haar lief een herinnering die blijft
                                    gedachten dwalen af
                                    maar de tijd van gelukkig zijn
                                    en vlinders in de buik is voorbij.

                                   Ze hoort nog de woorden die hij zei
                                   ik kom terug als vlinder
                                   en laat jou zien dat jij de liefste
                                   was voor mij.
                                   Zittend op een bankje in de zon
                                   een vlinder daalt neer op haar schouder

                                   Ze heeft maar één gedachte mijn lief
                                   met tranen in haar ogen fluistert ze
                                   bedankt dat je hier wil zijn
                                   je hebt een plaatsje diep in mijn hart
                                   voor mij blijf je de aller liefste
                                   en voor altijd in mijn gedachte.

                                   Christiene Düthler©


    

vrijdag 5 oktober 2018

Christienes brillenkokers

                                                                 Christiene Düthler ©


                                                           Christienes brillenkokers.


                                   Na een lange blog-stop wil ik even laten weten
                                   dat de gezondheid van mij man op dit moment zeer broos is.


                                                                weinig tijd......
                                                      ik wil er voor hem zijn.

                                                       Groetjes Christiene
                                            
                                             

                                                           
                                                          



Rozenvrouw.



                                                     Christiene Düthler ©




                                                           Rozenvrouw.
                                                    Rozen in veel kleuren
                                                    en zwoele geuren.
                                                    bloem van de liefde
                                                    groeit in haar tuin
                                                    bezoekers gaan niet
                                                    naar huis
                                                    voor een blik in haar
                                                    haar rozentuin
                                                    het ophalen van de zachte
                                                    bloemengeuren.
                                                    lieve rozenvrouw
                                                    door jou geliefde roos
                                                    heb ik geplukt voor jou.

                                                    Christiene Düthler ©