De verdwenen fiets......... 2

De verdwenen fiets. In tussen dekt mama de tafel,en dan komen Remie en Tineke achter om,ze hebben het warm en zijn moe van het eind lopen.Dan gaan ze aan tafel tijdens het eten doet Remie zijn verhaal er valt eigenlijk niets te vertellen alleen dat zijn fiets weg is,Remie vraagt aan Jan vond jij het ook niet raar hoe Wies en haar broer reageerden,Remie dacht hard op, ze vroeg of ik mijn fiets niet kon vinden, en toen moesten ze allemaal lachen.Papa is nog steeds woedend en zegt als wij klaar zijn met eten fietsen we samen naar het zwembad misschien hebben ze de fiets terug gezet.In tussen zijn ze klaar met eten.Papa en Remie gaan samen op zoek naar de verdwenen fiets.Tineke wil ook graag mee, nee zegt mama jij blijft hier dan kun je helpen met de afwas.Jan mocht ook niet mee dan had hij maar bij zijn broer en zus moeten blijven.En daar gaan Papa en Remie,Remie zit bij Papa achter op de fiets, hij voelde zich knap op gelaten als je zo groot bent,hij weet ook wel dat hij nu beter zijn mond kan houden.Ze komen nog wat fietsers tegen die nog laat in het zwembad zijn gebleven.Ze rijden langs de droge sloot er staan nog enkele fietsen in maar niet die van Remie,Papa stapt weer op en fietst verder langs de weilanden met koeien die met grote ogen kijken als of ze denken wat komen die hier doen.Weet je wat we gaan doen we rijden dit paadje in en bij de bocht gaan we terug, ze fietsen tussen de korenvelden met korenbloemen en klaprozen door.Bij de bocht aan gekomen roept Remie daar Papa kijk daar ligt mijn fiets die hebben ze daar gewoon neer gedonderd,Remie raapt zij fiets op en is zo blij, hij kijkt of er niets aan mankeert het lijkt oké.Zo zegt Papa en nu naar huis, daar zijn ze nog niet van af, ze hebben met hun handen van ander mans spullen af te blijven,dit zie ik niet meer als een geintje.Ze fietsen samen naar huis,Mama is ook blij en op gelucht dat de fiets weer terecht is, Papa roept daar zijn ze nog niet klaar mee, hij pakt de telefoon en beld de dominee op en doet zijn verhaal .De dominee is een strenge man en vader als daar iets niet ging zo als het moest gaan dan greep hij naar de riem, die aan een haak naast de voordeur hangt.De dominee heeft goed geluisterd ,dat moet worden op gelost dat zijn geen geintjes meer,wie dat gedaan heeft moet zijn excuus aan bieden,we spreken af dat mij kinderen,Wies,Harry en Stieneke morgen avond om zeven uur bij u zijn.De volgende avond klokslag zeven uur drukt Wies op de bel,met broer Harry en Stieneke ze staan zenuwachtig aan de deur niet wetend wat er komen gaat,de deur gaat open zo daar zijn jullie zegt mama en laat de kinderen binnen, ze komen de kamer binnen en gaan staan in een rijtje, zo zegt Papa vertel nu maar wie de fiets heeft mee genomen en daar na in het pad heeft neer gegooid,ik heb het niet gedaan meneer zegt Harry,en jij wies heb jij daar de fiets neer gegooid, Wies staat te trillen op haar benen, nee meneer dat heb ik niet gedaan,Stieneke hoeft hij niet te vragen die is te jong,één van jullie staat te liegen, ze staan er ongemakkelijk bij,ze waren normaal kind aan huis.Remie wist haast zeker,het was Wies,waarom zei ze nou  niet gewoon ja ik heb het gedaan,maar Wies blijft muis stil, en haar broer ook, het was zo stil je kon een speld horen vallen,en dan klinkt Papa,s zware stem, één van jullie staat te liegen en daar houd ik niet van, jullie kunnen gaan en komen hier niet meer binnen.De kinderen kijken elkaar geschrokken aan, dit was als een geintje bedoeld ze wisten haast wel zeker dat het Wies is geweest.Wat als een geintje was begonnen liep uit op een drama.Mama liet de kinderen uit en zegt je kunt het nu nog zeggen, ze wist zich hier ook geen raad mee.De kinderen druipen af en weten als ze thuis komen is het drama nog niet klaar.Papa en mama praten nog even na,Papa zegt  tegen de kinderen, het is jammer zo als het gegaan is maar mensen die liegen daar heb ik geen goed woord voor over, en dan nog wel kinderen van een dominee.Remie zegt ik weet het zeker het was Wies die is ook een poosje weg geweest.Mama zucht en zegt eerlijk duurt het langst.De meisjes storen zich nergens aan ze zijn vriendinnetje en blijven vriendinnetjes en niemand die daar iets van zegt.                                                         Christiene Düthler© Einde verhaal.                                  De verdwenen fiets .....2 einde.

De verdwenen fiets.....1

                                                       De verdwenen fiets.
Ze woonde in een dorpje,Tineke en haar papa en mama en broertjes.Er is een school en een zwembad waar alle vriendjes en  vriendinnetjes naar toe gaan.Het is woensdag een snik hete dag,de kinderen zijn naar school maar mama weet nu al waar de kinderen van middag naar toe gaan.En eindelijk is het dan zo ver,de school bel gaat het is twaalf uur de kinderen vliegen de klas uit naar buiten,ze wachten buiten op elkaar,Jan,Remie en Tineke en de  kinderen van de dominee,Wies,Harry en Stieneke  ze spreken af hoe laat ze gaan zwemmen en lopen gezamenlijk naar huis.Ze komen bij huis aan en de kinderen van de Dominee lopen door, de dominee woont met zijn vrouw en zeven kinderen in de pastorie.En vraagt mama hoe was het op school de verhalen komen los, in tussen dekt mama de tafel,ze eten een boterham, en vraagt mama wat gaan jullie van middag doen, ze roepen in één koor zwemmen, mama moet er mee lachen ze wist het wel, het is vragen naar de bekende weg. De kinderen staan op van de tafel en zoeken de zwem spulletjes bij elkaar, ze krijgen nog  geld voor een ijsje en weg zijn ze ,mama roept pas goed op de kleintjes.En daar komen ook de kinderen van de dominee aan fietsen de jongste mogen achter op zitten ,Tineke en Stieneke het lijken wel zusjes maar zijn dikke vriendinnetjes.En daar gaan ze richting zwembad.Het is één rechte weg tussen de koeien en de korenvelden,het is druk allemaal fietsers richting zwembad, het zwembad gaat schuil achter de hoge bomen van het park en speeltuin.Een diepe droge sloot loopt langs het hekwerk,het staat vol met fietsen binnen het hek is de fietsenstalling maar zo  kost het geen geld.De kinderen komen bij het loket en laten hun zwemkaart zien en mogen door lopen het zwemfestijn kan beginnen.Een maal binnen uitkleden en de kleding af geven en zoeken dan een plaatsje met zicht op het water,ze rollen hun badlakens uit,Jan roept ik heb zin in een ijsje en de hele club vliegt er achter aan naar het snoepwinkeltje en daar staat al een flinke rij kinderen iedereen wil een ijsje,eindelijk zijn ze aan de beurt  er word flink gelikt het ijsje smelt snel en voor ze weer terug zijn,zijn is het ijsje op.Nu snel het water in ze hebben de grootste pret gaan kopje onder en doen tikkertje en gaan weer het water uit, en dan gaan  ze lang uit liggen in de zon,heerlijk op gewarmd gaan ze weer het water in, en dan vraagt Stieneke waar is Wies niemand had haar nog gemist, Wies had wel meer van die streken dat ze zonder iets te zeggen verdween, dan zat ze bij oudere jongens en meisje en haalde geintjes uit.Het is een heerlijk dag van water pret maar aan alles komt een eind. Remie als een van de oudste zegt  we moeten gaan willen we op tijd thuis zijn, en daar komt Wies aan lopen en roept het is de hoogste tijd om te gaan ze heeft een grijns op haar gezicht ze voerde iets in haar schild dat kun je zien.Ze zoeken de spulletjes weer bij elkaar en halen de kleding weer af bij de balie,en als iedereen weer aangekleed is gaan ze vrolijk richting uitgang en lopen langs de sloot waar de fietsen staan het is even zoeken,Jan roept hier staat mijn fiets Remie loopt ook die kant in,dat is raar zijn fiets stond naast die van Jan, Wies en Harry hebben ook hun fiets gevonden tussen al die fietsen, de kinderen hebben lol onder elkaar en kijken naar Remie,Wies roept met een raar onder toontje in haar stem, kun je je fiets niet vinden Remie,Remie roept terug dit vind ik niet leuk meer, kom zegt Wies we gaan anders zijn we te laat voor het eten, ik ga met Tineke en Remie mee zegt Stieneke ,daar gaan ze de vrienden en laten Remie staan en ook broer Jan stapt op en laat Remie en zijn zusje staan.Remie vertrouwd het niet het lijkt wel of ze iets in hun schild voeren.De twee jongste meisjes ze laten Remie niet alléén het was een aardig eindje lopen en erg warm.Remie denkt wat zal papa zeggen als ik zonder fiets thuis kom.Jan is thuis aan gekomen,papa vraagt waar zijn Tineke en Remie,Jan denkt had ik maar gewacht maar daar is het te laat voor,ja wat moet hij zeggen, Remie zijn fiets is weg, en nou moet hij lopend naar huis,hij had toch bij één van de anderen achter op de fiets kunnen gaan zitten, en jij laat je zusje en broer naar huis lopen, samen uit samen thuis, Jan zegt niets meer papa is woedend.

                                        Christiene Düthler©

Word vervolgd.
Jaren vijftig verhaal.

Chinese Magie.......dans.....

                                                      Christiene Düthler©

                                                     Christiene Düthler©

                                                   Chinese magie.......dans.

                                            Pentekening, schildering, 32 x 23.

                                           Inspiratie....de dansgroep.....Shen yun

Chinese magie.

China is een land van grote rijkdommen,dat gaat ook op voor de variëteit aan etnisch groeperingen- er zijn er behalve de  hoofdgroep van de Han maar liefst 55 van elk met de eigen tradities,talen,liedereen en dansen.
Shen Yun.

Heimwee....2

                                                                       Heimwee.
Er gaan een paar weken over  heen dat tante Olinda is verhuist Tineke kan niet wachten en eindelijk de telefoon gaat ,Olinda is klaar met haar huis en vraagt of Tineke de andere week komt logeren en is dan ook nog eens jarig.En dan is het eindelijk zo ver ze heeft een klein koffertje in gepakt en ook haar popje Stientje gaat mee,papa en mama brengen haar weg.Ze stoppen voor een niet zo groot huis met een kleine tuin, Tineke belt aan de deur zwaaid open het is een aller  hartelijks ontvangst Olinda neemt Tineke in haar armen,en zegt ik ben blij dat ik je zie ik heb je zo gemist,ze gaan naar binnen en Olinda schenkt thee en verteld  hoe het is gegaan ,ze kijkt Tineke aan en zegt  de konijntjes zijn ook verhuist naar heel lieve mensen, Tineke zegt niets ze moet even slikken ze wil niet huilen.Na de thee krijgen Tineke en haar papa en mama een rondgang door het huis het ziet er fris en vriendelijk uit, dit is jou kamertje zegt Olinda zet je koffertje hier maar neer en  gaan weer naar beneden.En dan is het zo ver Tineke is wel gespannen maar houd zich goed nog een knuffel en een kusje en daar gaan ze samen zwaaien ze papa en mama uit.Het is weer van ouds gezellig ze doen leuke dingen alles gaat goed.De andere dag is Olinda jarig ,en Tineke mag haar helpen met van alles en nog wat.Er komen ook gasten waar onder papa en mama, in het begin leek het Tineke wel leuk maar hoe dichter dat het bij komt hoe akeliger dat ze het vind,kwamen ze maar niet.Maar dan is het zo ver de eerste gasten komen binnen,Tante Olinda straalt en ziet er heel mooi uit, ze neemt kadootjes in ontvangst en zet de bloemen in het  water.En dan gaat de bel en komen papa en mama binnen,Tineke is toch wel blij heel even denkt ze waren ze er maar niet.Olinda laat de gasten het huis zien.Eigenlijk is het best gezellig de gasten zitten in een kring allemaal grote mensen en één klein meisje,er word gezellig gepraat en gelachen,Tineke zit naast tante Olinda niemand heeft in de gate dat de spanning Tineke te veel word,Tante Olinda is druk en praat met handen en voeten  haar Franse accent klinkt er boven uit.Ze geeft Tineke een goed bedoeld klapje op haar knie en dat is de druppel die de emmer doet overlopen.Tineke begint te huilen  het word stil en iedereen kijkt haar kant op en begrijpen de tranen niet.De eerste gasten staan op het is al laat, ook papa en mama staan op om te vertrekken  maar eerst een woord van troost,ga maar lekker slapen zegt mama en weet dat Tineke zo graag wou logeren bij Olinda,als het niet gaat belt tante mij wel even en komt Remie jou halen.Maar naar zo,n heftige avond is Tineke toch in slaap gevallen.De andere morgen zitten ze gezellig aan het onbijt,ze hebben nog geen echt plan van wat ze zullen gaan doen.In de loop van de ochtend gaat de bel tante staat op en doet open, en dan staat de grote broer van Tineke in eens in de kamer,Tineke schrikt ze is blij en niet blij het ging goed,Remie zegt mama heeft gevraagd of ik even wou kijken hoe het gaat anders breng je haar maar  mee naar huis,het was goed bedoeld.Ze moet nu een keuze maken, dat is erg moeilijkvoor zo,n klein meisje blijven of naar huis,was Remie maar niet gekomen dan was het haar misschien gelukt,het is niet leuk voor tante Olinda die een beetje beduust kijkt.
Maar toch gaat ze met Remie naar huis, en zo komt er een snel eind aan de logeer partij.

                                                  Christiene Düthler©
Uit de serie uit logeren.
Jaren vijftig
verhaal.

Heimwee.....1

                                                     Christiene Düthler©

Heimwee. Tineke woond met haar ouders en broertjes in een dorpje waar iedereen elkaar kent,en gaan er ook samen naar school. Tussen de boerderijen staat een prachtig huis achter een hek is een tuin met de mooiste bloemen,er zit een oude dame voor het raam,ze zwaaid altijd naar Tineke,ze woond daar met haar zoon en schoon dochter Olinda en komt uit Frankrijk.Ze spreekt Nederlands met een Frans accent,het zijn vrienden van haar papa en mama.Tineke komt er graag na schooltijd.Mama vraagt,Tineke wil jij het oud brood weg brengen voor de konijntjes,dat wil Tineke wel dan kan ze de konijntjes voeren. Olinda vind het fijn als Tineke komt,ze heeft zelf geen kinderen en kan haar dan lekker verwennen.Tineke hoeft maar een paar huizen verder,ze Belt aan en Olinda doet de deur open ,hallo Tineke ik zie het al jij komt de konijntjes voeren,kom binnen ze lopen de gang door naar de keuken en daar buiten daar staat het konijnen hok.Ze zet haar mandje op de grond en verdeeld  het brood en praat tegen de konijntjes en zegt jullie krijgen straks nog een worteltje,tante kijkt vertederend  toe.Zo nou hebben ze hun buikje vol, kom dan gaan we nu naar binnen. Binnen is de oude dame  bezig met de kopjes klaar te zetten voor de thee, en vraagt wil je ook een kopje thee,dat wil Tineke wel. Olinda babbelt gezellig met Tineke over school en hoe het gaat met papa en mama en de broertjes, de oude mevrouw komt weer binnen met een dienblad en zet het op de tafel,Tineke krijgt een  heel mooi kopje het heeft iets deftigs,Tante pakt een trommeltje en zegt zoek maar iets lekkers uit het één ziet er nog lekkerder uit dan het ander. De oude dame genoot ook zichtbaar van het bezoek van het kleine meisje.Het was gezellig maar Tineke moet nu echt naar huis.Ze krijgt nog wat lekkers mee naar huis en zo gaat dat dagelijks Olinda vind dat zo gezellig met de kleine meid.Zo gaat Tineke de volgende dag weer de konijntjes voeren, Olinda heeft groot nieuws en weet dat Tineke dit niet leuk gaat vinden,en zegt, Tineke wij gaan verhuizen naar de grote stad,de kleine meid kijkt vol ongeloof naar Olinda en ze denkt aan de konijntjes, Olinda had er ook moeite mee want dan moest ze de kleine meid ook missen,ze was erg aan Tineke gehecht het babbelen de konijntjes voeren.Tineke vond het echt niet leuk geen konijntje niet meer gezellig thee drinken. Ze gaan voor het laatst samen de konijntjes voeren nog een stukje brood en een worteltje, met een droevig gezichtje zegt ze voor het laatst lieve woordjes en met een snik jullie zien mij nooit meer terug.Samen zitten ze nog een poosje op het bankje,de tranen biggelen over haar gezichtje,tante Olinda had er ook moeite mee en zei kom we gaan naar binnen,Tineke kijkt om tot ze uit het zicht zijn,ze drinken nog een kopje thee tante zegt we gaan het nog druk krijgen, alles in pakken maar over even dan zien we je weer terug en kom je een paar daagjes logeren en dan gaan we leuke dingen doen,ze drinken de thee maar het is niet zo als anders, Tineke is stil en denkt aan de konijntjes.Tante zegt ik heb een klein cadeautje voor jou en geeft Tineke een doosje, vol spanning maakt ze het open het zijn twee haarspeldjes met kindergezichtjes zo iets moois heeft ze nog nooit gehad ze is heel blij en geeft tante Olinda een dikke zoen ze moet nu echt gaan,nog een dikke knuffel en zoen en tot gauw.                                           Christiene Düthler© uit de serie uit logeren.  jaren vijftig verhaal. Word vervolgd.

Vlinder.....

                                           Christiene Düthler©

                                         Op doek geschilderd 30 x 40

                                         Eén klik voor groter kijken.
 

                                                     Vlinder.

                                    Verdrietig en alléén haar liefste is heen gegaan
                                    zwaar was die tijd, een verloren strijd
                                    woorden komen en gaan
                                    haar lief een herinnering die blijft
                                    gedachten dwalen af
                                    maar de tijd van gelukkig zijn
                                    en vlinders in de buik is voorbij.

                                   Ze hoort nog de woorden die hij zei
                                   ik kom terug als vlinder
                                   en laat jou zien dat jij de liefste
                                   was voor mij.
                                   Zittend op een bankje in de zon
                                   een vlinder daalt neer op haar schouder.

                                   Ze heeft maar één gedachte mijn lief
                                   met tranen in haar ogen fluisterd ze
                                   bedankt dat je hier wil zijn
                                   je hebt een plaatsje diep in mijn hart
                                   voor mij blijf je de aller liefste
                                   en voor altijd in mijn gedachte.

                                   Christiene Düthler©

Diep dal.....

                                                      Christiene Düthler©

                                                                Diep dal.
                                       Stap voor stap volg je het wandelpad naar boven
                                       met alleen een rugzakje levensbagage.
                                       Even rust, je kijkt naar benee
                                       in het diepe dal waar stap voor stap
                                       de zware tocht begon
                                       het slinger pad wijst naar boven.

                                        Benen zwaar als lood
                                        maar je hebt voor je zelf gekozen.
                                        Gedachten komen en gaan
                                        er is geen weg terug.
                                        Je kijkt in het diepe dal
                                        voor je gevoel zit je hoog.
                                        moe maar voldaan op de hoogste top
                                        van je kunnen kom je aan.

                                        Een zwarte steen word symbolisch begraven
                                        je haalt diep adem
                                        en kijkt van af de top in het diepe dal.
                                        lopend naar beneden nog even
                                        het voelt licht bevrijd als herboren.

                                         Christiene Düthler©

Nieuw leven....

                                                     Christiene Düthler©

                             De kleur geel staat voor zon lente warmte en nieuw leven.

                                                    50x60 canvas-doek

                                          ----------------------------------------


                               Men moet aan kinderen en vogels vragen
                               hoe de kersen smaken.
                               Goethe.
                                         --------------------------------
Eén klik voor
groter kijken
bij laptop
misschien niet........

Na regen komt zonneschijn.......

                                         

                                                 Christiene Düthler©

                                              Na regen komt zonneschijn.


                                                getekend op papier

                                                 met verf en krijt.

                                                     35 X 52.
                                                       ------
                                                   
een klik voor groter kijken.

  
          Bezoek brengt altijd vreugde aan,zo niet bij het komen is
          dan bij het gaan...
                          .          ........................................

Een gezins uitstapje......

                                                Christiene Düthler©


                                                Een gezins uitstapje.  

Er staat een gezinsuitstapje geplend ,Tineke woonde met haar papa en mama en broertjes vlak bij het zwembad er is ook een speeltuin en café- restaurant.De zon staat hoog aan de hemel en de lucht is strak blauw je kunt je geen beter weer wensen voor een zwem uitje.Mama is druk bezig met broodjes smeren ze maakt lunch pakketjes en vraagt Tineke wil jij er voor allemaal een appeltje en een eitje bij doen.Mama vuld de flessen met aanmaak limonade en doet er de bekertjes bij.Ze doet alles in de tassen een tas voor papa en de broertjes en een tas voor haar en Tineke.klaar voor het vertrek naar het zwembad,eenmaal aangekomen worden de fietsen in de staling  gezet,en daar was al te zien hoe druk het er is.Kom zegt pa, een kaartje kopen hoeft niet ze hebben een gezinskaart in een lange rij schuifelen ze naar het loket.Ja eigenlijk raar samen uit en toch scheiden hier hun wegen,papa  en de jongens,Remie jan en Thijs moesten links af dat noemde de jongens kant,dus gingen mama en Tineke rechts af dat is de meisjes kant, ze roepen daag tot straks.Kom zegt mama en lopen naar de garderobe ze krijgen voor een paar centen een reuzen kleerhanger en krijgen een nummertje dat moet je goed bewaren.Ze Lopen richting de kleed hokjes en even later staan ze in badpak,mama pakt de kleerhanger met de twee jurkjes de schoenen bungelen er onder aan de haak.En dan een plaatsje zoeken en kijken of ze een glimp van papa en de broertjes kunnen opvangen.Het zwembad was aan weerskanten het zelfde er is ook een winkeltje  ze verkopen ijsjes limonade,zuurstokken en toverballen.Tussen de baden is een afscheiding tussen de heren en de dames kant tot aan het gras en daar is gaas.Daar kon je als gezinnetje elkaar toch zien en praten,het gazon was zo aangelegd dat uit je kijk had op de zwemmende en joelende mensen, Papa en de jongens hadden ook een plekje gevonden naast het gaas en roepen naar elkaar hallo of ze elkaar in tijden niet hadden gezien.Mama en Tineke rollen ook hun badlaken uit naast het gaas vlak bij papa en de broertjes.En mama  gaat ook het water in pootje baden ,dat is als je niet zwemmen kunt, aan de anderen zijde zwemmen papa met Remie Jan en Thijs.En als ze dan weer aan zijn,dan roept Papa van de andere kant het word tijd voor een broodje.Mama pakt ook de tas met broodjes en zegt wij gaan ook lekker eten.Toch een fijne dag van luieren en zonnen.De kinderen mogen nog een ijsje kopen,maar aan alles komt een eind papa en mama vinden dat het mooi is geweest ,kom jongens in pakken we gaan weer naar huis, de badlakens worden op gerold en de tassen in gepakt.En daar gaan ze er word nog van alles geroepen daag tot zo,mama en Tineke gaan weer richting garderobe,geef jij het bonnetje maar af Tineke in ruil daar voor krijgt ze de grote kleerhanger met de jurkjes en de schoenen,en nu vlug aan kleden.Dan lopen ze naar de uitgang en daar zijn papa en de broertjes ook weer ze mogen nog even de speeltuin in schommelen en op de wip.Ze drinken nog wat limonade en dat was het einde,het was een fijne dag,maar dat Papa en de broertjes aan de andere kant van het gaas moesten zitten was niet zo gezellig.

                                         Christiene Düthler.©


Jaren vijftig verhaal.

Natuurbad 't Witven werd tijdens de crisis van de jaren dertig uitgegraven als werkverschaffingsproject. De opening vond plaats op 1 mei 1938. Het bad werd geëxploiteerd door de gemeente Veldhoven. Het water kwam uit De Run. (met dank aan onze oplettende meelezers!)Mannen en vrouwen werden aanvankelijk strikt gescheiden door een houten schutting. Het zwembad werd in 1987 gesloten. Het is nu in particuliere handen en onderdeel van Cambiance 't Witven.