De zoete inval.................1

                                                        Christiene Düthler. ©

De zoete inval.
Aan de zandweg staat een huisje tussen het groen ook wel de zoete inval genoemd.Er woont een groot gezin een vader en moeder en,vier zoons en vier dochters en een oude oma.Vader werkt in een wasserij met drie van zijn dochters de jongste dochter van elf en haar broers zitten op school,moeder doet de huishouding haar grote hobby is bakken en haar grote zorg is voor haar oude moeder die het allemaal niet zo goed meer begrijpt wat er om haar heen gebeurt.Het huis is te klein waar ze wonen het barst bijna uit zijn voegen want er is veel leven in de brouwerij.Veel bezoek,en vriendjes en vriendinnetjes en de vrijers van de oudste meiden.Het is zondag morgen Toos is al vroeg op pad ze is vriendinnetje met Mia het jongste meisje ze zijn alle bij elf jaar en zitten in de zelfde klas.Toos woond niet ver af even over steken en dan de zandweg in lopen mooi tussen het groen.Ze loopt achterom en klopt op de deur en gaat naar binnen,goeien morgen Toos wat ben jij vroeg, Mia is nog boven maar komt zo naar beneden.Mia haar moeder is een grote vrouw met een hart van goud.Toos kijkt haar ogen uit de keuken staat bom vol geen plaatsje meer vrij het aanrecht staat vol met kopjes borden en glazen en bestek.Wat ruikt het hier lekker zegt Toos,moeder lacht jij wist zeker dat ik aan het bakken was,ze haalt de appeltaart uit de oven en loopt naar de keuken tafel,er is nog net een plaatsje vrij ziet er lekker uit of niet zegt ze,Je mag wel gaan zitten Toos denkt waar dan de stoel ligt vol met  wasgoed ,de vrouw kijkt om en zegt wat zie je er mooi uit,Toos straalt en draait een keer rond deze jurk heeft mama gemaakt mooi hoor je ziet er uit als een jonge dame.Je wil zitten he,wacht even en kiept een krat met rommel in het hoekje achter de stoel gooi de was er maar in,ze gaat aan de keuken tafel zitten.Toos kijkt naar de appeltaart en denkt ik zou wel een stukje willen proeven.Mia komt de keuken binnen en zegt wat ben jij vroeg en duikt onder de keuken tafel en trekt er  een krukje onder uit,moeder vraagd wil je iets drinkenToos,Mia schenk jij even iets in voor je vriendin.Moeder schuift de afwas nog een stukje verder op  zij en schept de cake cupjes vol en zet ze op de bakplaat in de oven.Moeder staat elke zondag vroeg op om te bakken dat doet ze met veel plezier.Heb jij een nieuwe jurk vraagt Mia aan Toos, maar voor ze antwoord kan geven zegt moeder mooi he Mia vraag maar aan Toos haar moeder of ze voor jou ook zo,n jurk wil maken,zou jou moeder dat doen? ik denk het wel.Kom zegt moeder we gaan ontbijten en lopen de woonkamer binnen waar het gezin aan het onbijt zit,goeie morgen klinkt het in een koor schuif maar aan zegt vader en eet gezellig een boterhammetje mee.Toos geniet en kijkt rond een grote familie een geroezemoes van stemmen, aan de overkant zit oma ze kijkt tevreden maar het is te druk voor haar ze kan het allemaal niet meer volgen.Als ze klaar zijn met eten gaat ieder zijn weg.Kom zegt vader tegen oma dan breng ik jou even naar jou kamer, Mia en Toos lopen mee en geven haar ieders een arm.

Christiene Düthler. ©

Word vervolgd.

Een jaren vijftig verhaal
uit huize de zoete inval.
.........................................

Bassie en Basje.

                                           
                                            Christiene Düthler©


Bassie en Basje.

geschilderd

op doek

30x40 cm.

Pauw in Paradijs......

                                                  
                                                              Christiene Düthler ©
Pauw in Paradijs.

50x60.

Op doek geschilderd.

Valentijnsdag.

                                             

                                                         CHRISTIENE DÜTHLER©


                                                           ROOD IS DE LIEFDE

                                                         GESCHILDERD OP DOEK

                                                                        50 x 60.
                                                                              -
                                                                           
                                           


                                                             Valentijn.

                                  Je blijft mijn Valentijn al ben ik jouw kwijt.
                                  Smoor verliefd door dik en dun, jou woorden
                                  echte liefde gaat nooit voorbij.
                                  Dan is daar die vrouw,lieve woorden
                                  worden houden van,hij is gezwicht
                                  maar je weet het zeker jij bent hem kwijt.

                                  In de steek gelaten dat doet pijn,
                                  hij die zei  echte liefde gaat nooit voorbij.
                                  Diep in haar hart is een plekje alleen voor hem.
                                  Om dat hij haar eerste grote liefde was.
                                  Schrijvend anoniem,een kaartje met Valentijn.
                                  Met zijn woorden echte liefde gaat nooit voorbij.

                                                   Christiene Düthler ©.

Winter gevangen in een web.

                                                                   Christiene Düthler©

Winter gevangen in een web.

Geschilderd op doek.

30 X 40.

De weg terug naar het sprookje.

                                                 De weg terug naar het sprookje.

                                           De eerste stappen in een witte wereld
                                                        als in een sprookje.
                                                      Het is stil om je heen
                                                    geen mens je bent alleen.
                                            Voetstappen knerpen in de sneeuw,
                                                 heel even breekt de stilte.

                                             Hoog boven in de lucht vliegt een
                                           zwerm vogels over,vol bewondering
                                                            blijf je staan.
                                             Ze gaan op reis hier ver vandaan.
                                                          Het is weer stil.

                                              Een voet afdruk blijft achter
                                        die veraad de weg die je bent gegaan.
                                           Dat hier geen dier maar een mens
                                                      deze weg is gegaan.

                                             De voet afdruk die jij achter liet
                                                   wijst jou de weg terug.
                                                   Naar het sprookje dat
                                                         jij achter liet.

                                                      Christiene Düthler ©

gedichten dag..........

                                                   CHRISTIENE DÜTHLER ©

                                                     GESCHILDERD OP DOEK

                                                               20 X 20.
                                                                   

                                                                   -   -

                                                             Sneeuwman.

                                            Sneeuwvlokjes dwarrelen naar benee
                                                   en vormen een witte deken
                                            waar kinderen glijden met hun slee.
                                            Sneeuw ballen vliegen door de lucht
                                                    kinder stemmen klinken
                                                           in de wintertuin.

                                                  Kinderen met rode wangen
                                               hollen achter de sneeuwbal aan.
                                                     en word groter en groter
                                                    heel even blijven ze staan
                                            en steken een wortel neus en kolen ogen
                                               en zette een zwarte hoed op zijn bol.

                                                       En met een oude bezem
                                                     de sneeuw man is geboren.
                                                   Kinderen dansen in de sneeuw
                                                    voor hoe lang zal hij blijven.
                                                  Koning winter die het weten zal
                                                      zijn lippen zijn bevroren
                                                      en blijven stijf op elkaar.

                                                        Christiene Düthler ©



Een kranten knipsel.......
2011 was een raar weerjaar.
Nederland  beleefde Zomer in het voorjaar,
Herfst in de Zomer... en Lente  in de herfst....en een herfst in de winter......
En toen werd het echt  Winter............

komt nu de winter?

Een Jongens tehuis..............4

Dat huis is voor jongetjes  die niet goed luisteren en als jij niet op houdt met jou gezeur en die schoenen tegen de stoel dan breng ik jou daar naar toe.Daar wonen allemaal jongetjes die niet kunnen luisteren,en dan heb je geen kamertje voor jou alleen, maar een zaal met twaalf bedjes.En als ze gaan eten staan er twaalf stoeltjes aan een tafel.Het was er uit zonder er bij na te denken.Ze ziet het verschrikte gezichtje van Jopie het is stil en blijft stil Jopie heeft duidelijk  niets meer te missen.Lies kijkt op zij naar Jan.Hoe kan ik nou zo iets zeggen denkt ze terwijl ik zo veel van hem houdt.Ze heeft  er verschrikkelijk veel spijt van.Woorden doen soms meer pijn  dan een flinke tik.Dan komen ze bij Rita aan ze worden aller hartelijks onthaalt door Rita en Gijs.Lies probeert het van zich af te zetten,en al met al word het toch nog een gezellige dag.En ze wil het er ook niet  meer over hebben.Ze kijkt naar Jopie maar daar is niets aan te zien.Aan tante Rita zal het niet liggen die is op en top gast vrouw en weg van het kleine mannetje.Na een gezellige lange dag nemen ze afscheid met de belofte om gauw terug te komen.En daar gaan ze terug naar huis, Jan zegt  tegen Lies het was een gezellig dag he,ja zegt Lies en ze meent het echt.Lies draait zich om naar Jopie vond jij het ook gezellig, Jopie zegt niets knikt alleen maar.Hij heeft Bobby op zijn schoot en fluistert jij bent mijn vriendje.Het is stil en het blijft stil maar deze stilte heeft ze niet gewild,daar is het witte huis weer met rood en witte luiken, gelukkig ze zijn er voorbij, ze hoeft niet meer te weten wie daar woont.Hoe maak je dat weer goed met een kind, jij die hem wel even af had willen geven in het jongens tehuis, ze had dit nooit mogen zeggen, het was uit ommacht ze zou hem voor geen goud willen missen.Na een tijdje komen ze thuis aan, ze schenkt wat drinken in.Jopie rent de tuin in met Bobby achter zich aan,  zo te zien hebben ze de grootste pret.Als Lies hem s,avonds naar zijn bedje brengt neemt ze Jopie in haar armen, en zegt heel zachtjes bij zijn oortje mama wil jou voor geen geld van de wereld kwijt, hij slaat zijn armpjes om haar hals een dikke knuffel en een kusje en zegt,jij bent de liefste mama voor mij.

Einde.

Christiene Düthler ©

Een jongens tehuis............3

                                                           Christiene Düthler©

Jopie verteld wat hij allemaal gedaan heeft,met zijn vingers verven en kleien,Jan heeft niet zo veel te vertellen.En jij Lies  hoe was jou dag och zegt ze die was best goed het eerste wat haar te binnen schiet is de appeltaart met slagroom maar dat verteld ze natuurlijk niet, ze kijkt naar Jopie we zijn gezellig naar het park geweest,Jopie neemt het van haar over en we hebben de dieren gevoerd in het park.Och ja zegt  Lies Rita  heeft gebeld  met de vraag of wij morgen komen.Jan zegt dat kunnen we wel doen.Jopie kijkt naar Bobby ga jij ook mee Bobby? In tussen zijn ze klaar met eten ze ruimt de borden naar de keuken, Jan laat de hond uit en Jopie zoekt autootjes bij elkaar.Lies maakt koffie en zet de tv aan, Jopie zit eerste rang voor Paulus de boskabouter,Jan komt terug van zijn ommetje Lies zet het dienblad op tafel en zegt vrolijk,een limonade , koffie en een appelpunt met slagroom,Wat is er nou gezelliger dan met je kind naar Paulus de boskabouter te kijken, en dat zo,n kind helemaal mee gaat in het verhaal, ze raakt er een beetje ontroert van.Maar dan is Paulus de boskabouter afgelopen, zo zegt Jan heb je je drinken op dan is het nu tijd voor naar bed want morgen moeten wij vroeg op.Jopie geeft mama een kus en een knuffel Jan brengt Jopie naar bed.En dan is het zaterdag morgen zo als af gesproken, ze zitten al vroeg in de auto ,dan is het nog niet zo druk op de weg,Lies kijkt een keer om moet je ze daar zien zitten Jopie en Bobby vertederend.Op zich wonen Rita en Gijs niet zo ver weg een dik uurtje rijden.Ze zijn al een eindje op weg als Jopie  begint te jengelen en niet zo,n beetje ook, en het word steeds erger, ze heeft al van alles geroepen niets helpt,
ze draaid zich om en zegt jij had toch een plaatjes boek mee genomen ga maar plaatjes kijken, ik wil geen plaatjes kijken, ze kijkt naar Jan zeg jij er dan  iets van, ze word er tureluurs van .Jan  roept nu op houden dit is niet leuk  meer, ze wist ook wel dat Jan op het verkeer moet letten.Rechts en links van de weg is het mooi groen, daar tussen de bomen staat een spierwit huis met rood met witte luiken, ze zijn er al zo vaak  aan voor bij gereden en elke keer denkt Lies wat is dat voor een huis en wat voor een mensen wonen hier,dat wit met rood in het groen is zo mooi.Jopie zit nog steeds te treiteren en met de schoenen tegen de stoel te schoppen.Lies draaid zich met een ruk om en zegt zie jij dat huis daar.Jopie is hefig geschrokken en kijkt nu ook naar het huis.Dat is een jongens tehuis zegt Lies.

Christiene Düthler©
word vervolgd.

Een jongens tehuis..................2

Jopie zal het we leuk vinden want Rita is zijn lievelings tante ze heeft zelf geen kinderen maar heeft wel in de kraam zorg gewerkt.Niets is haar te gek als ze met  kinderen speelt ze danst en zingt en speelt verstoppertje.Maar ze heeft een grote wens een kind,nou zegt Rita zie ik jullie morgen.Lies verheugd zich op het uitstapje,zij en Jan hebben een goede klik met schoonzus Rita en broer Gijs.Zo nu snel de wasmachiene en droger vullen.Ze kijkt op de klok om Jopie te halen van school.Bobby kijkt over het randje van het hondenmandje,kom Bobby we gaan Jopie halen ze doet hem de riem om loopt even de keuken in en pakt een draagtas en doet er wat oud brood in.Kom Bobby we gaan,niet veel later staan  ze bij het hek van de school de deur gaat open en daar ziet ze haar kleine man naar buiten rennen.Een dikke knuffel voor mama en zijn vriendje Bobby.Bobby danst aan de riem het zijn echte maatjes.Het park ligt niet ver van school Jopie kijkt in de draagtas en vraagt mag ik de tas dragen.Het eerst gaan ze langs de hertjes,Lies gaat op een bankje zitten en Jopie breekt het brood in stukjes en gooit het door het gaas, in een mum van tijd staan er vier hertjes en komen er ook wat kippen aan rennen Jopie graait nog een keer diep in de tas en praat tegen de dieren en zegt het is bijna op,er komt ook nog een zwijntje aan waggelen te laat Jopie kijkt naar zijn mama het is op het varkentje heeft niets.Als we de volgende keer weer gaan is het  varkentje het eerst aan de beurt. Kom we gaan weer verder ze lopen langs de eendjes ze zwemmen langs de kant mee het brood is op roept Jopie ze zwemmen door ze hebben het snel gezien er valt niets te halen.Er staan wat schommels Jopie rent vooruit en voor mama er is is Jopie al hoog met zijn schommel in de lucht..Maar aan alles komt een eind.Ze roept papa komt zo thuis en die heeft vast honger,kom Bobby we gaan naar huis en zet er de pas in op zijn korte beentjes.Een maal thuis doet hij Bobby  de riem af mama vraagt  van uit de keuken wat wil  je eten, ze wist het antwoord al maar vind het zo leuk om te horen Jopie roept friet ze glimlacht breed ze zet de frietpan klaar en dekt de tafel en niet veel later komt Jan thuis,een knuffeltje hier en een kusje daar.En niet veel later gaan ze  aan tafel.

Christiene Düthler ©
Word vevolgd.