Niets om aan te trekken.

                                           Tekening. Christiene Düthler©

                                                                      -
                                                Niets om aan te trekken.

                                                woorden van een vrouw.

                                                Kleerhangers met kleding

                                                regenboog kleuren,en

                                                 rood wit blauw

                                                dat is waar ze van houd.


                                                Haar handen glijden over

                                                de kleding voor iedere dag.

                                                 Lang wijd kort en strak

                                                 in de kleuren diep oranje

                                                 geel en zwart ze kijkt door

                                                 het venster naar buiten.

                                             



                                                 Een diepe zucht niets om

                                                 aan te trekken,een veel

                                                 gehoorde kreet ze wil haar

                                                 leven beteren vandaag nog

                                                een keer ze kan het niet laten

                                                die eeuwige spijkerbroek

                                                en haar laarzen.


                                                Christiene Düthler ©

Licht stad in het groen.

                                           
                                                                 Christiene Düthler ©
                                                                               -

`
                                                               Licht stad in het groen.

                                                Wandelen in het groen ondek de plekjes.

                                                       Paarden bloemen  niet in de wei

                                                              maar in het plantsoen,

                                                    wonderschoon in het geel en groen.

                                                 Wandelen langs de groenewoudse weg.

                                                 Hoge bomen wuiven en wijzen jou de weg.


                                            Het stoplicht staat op groen je steekt het asfalt over.

                                                       Wilde konijntjes spelen verstoppertje

                                               op een groene deken, je kunt je ogen niet geloven

                                                        zo maar langs de kant van de weg.

                                                  Je stopt even bij het licht tot dat iemand roept

                                                  groener word het niet het licht staat op groen.


                                                                  Christiene Düthler ©

Afrikaanse Beauty,s..

                                                            Pentekening   Afrikaanse Beauty,s.

                                                            Christiene Düthler ©

Vriendinnen club.

                                             Christiene Düthler©
                                         
                                             Vriendinnen club van negen.

                                            Pen tekening.... geschilderd op papier.

                                            groter kijken klik op afbeelding.

                                                                      - 

                                                           Vriendinnen club.

                                        Vriendinnen club van negen nooit alleen
                                                  altijd een om te troosten.
                                       Je lief is pleite je schenkt een rood glas wijn,
                                              enkele vriendinnen komen langs
                                           en brengen je op anderen gedachten.
                                           Ze heeft zitten janken voor een man.
                                                  Was hij haar tranen waard.

                                               Vriendinnen een dagje shoppen
                                          Alles vergeten winkel in en winkel uit
                                      je trekt het gordijn open het zijn je vriendinnen
                                                     ze liggen in een deuk.
                                              Je ziet ze denken het ziet er niet uit,
                                      ze doet nog een poging het word angstvallig stil.
                                      Geslaagd.......acht paar ogen zijn op haar gericht.
                                            Onthutst roept ze ik heb geen schoenen.

                                                 Shoppende meiden tijd voor het terras.
                                         Verspreid onder de stoelen bonte draagtassen
                                            met kleding en schoenen mannen kijken hun
                                                 ogen uit negen meiden met blote benen.
                                         Hoog gehakte schoenen een  ding weten ze zeker.
                                                            ze hebben veel bekijks.

                                                                Christiene Düthler. ©










                                     

Vriendschap.

                                                              Christiene Düthler©

                                                               Pentekening.


                                                              Vriendschap.
                                                   Vriendschap voor het leven
                                                    of vriendschap voor even.
                                                         Ze komen en gaan,
                                                            je voelt je rijk.
                                                     En telt ze op een hand
                                                     van ver af en dicht bij.
                                                 In verdriet je verwacht het niet
                                                  die jij dacht een vriend te zijn
                                                                 is er niet.

                                                          En dan die eene
                                                   altijd op de achtergrond,
                                                          die pakt je hand
                                               en zegt ik zal er altijd zijn voor jou
                                                       in vreugde en verdriet.
                                                         Door je tranen heen
                                                            kijk je hem aan
                                               en zegt jou laat ik nooit meer gaan.

                                                        Christiene Düthler©

Spiegelbeeld.

                                                              Christiene Düthler.©

                                                                     Pentekening.


                                                                 Spiegelbeeld.

                                               Spiegelend haar beeld in vogel vlucht.
                                              Een meisje met vlechtjes huppelt vrolijk
                                                       steeds verder en verder weg.
                                             Een jonge vrouw door menig man aanbeden
                                                    vind haar grote liefde voor het leven.

                                                         Bekroond door een huwelijk
                                                        een kinder wens word vervuld.
                                              Kleine en grote zorgen jaren vliegen voorbij
                                                  geen kinderen meer maar net volwassen,
                                                  slaan zij hun vleugels uit het nest is leeg.
                                                                    Zij blijft achter.

                                                   Kijkend in de spiegel ze kan er niet om
                                                      heen zichtbaar is de tijd verstreken.
                                                   Zonder taboes van vroeger haar streven
                                                              alles kan geen moeten.
                                                     Een tweede jeugd is haar gegeven
                                                            ze houdt van het leven.

                                                                Christiene Düthler©

Vrolijke Paasdagen.

                                             Christiene Düthler.©
                                             
                                      Geschilderd op doek
           
                                      50x60 cm.

groter kijken klik op de afbeelding.

Aan al mijn bezoekers een vrolijk en gezellige Paasdagen.!!!!!

Lente gevoel.

                                                                 Lente gevoel.

                                                    Zacht blauwe luchten,ochtend dauw.
                                                    Vogels zingen het hoogste lied,
                                                     koeien gaan voor het eerst naar buiten
                                                     maken rare bokkesprongen vertrappen
                                                     madeliefjes in de wei.
                                                     Lammetjes kijken verbaast naar alles.
                                                     Vlindertjes vliegen voorbij.

                                                     Winter jassen blijven uit,de zon weerkaatst
                                                     op witte gezichtjes,meisjes vragen om kleur.
                                                     Flaneren met weinig,aanbidden de zon,
                                                     in ruil voor bruine benen.
                                                     Poeslief ligt te loeren naar de vogeltjes
                                                     in de bomen,de winter is verdreven.
                                                     Zonnestralen.....
                                                     Lente een gevoel.

                                                     Christiene Düthler ©
                                      

                                             
                        

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.

                                                                      Christiene Düthler ©

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.

De dorps school lijkt meer op een oud woonhuis dan op een school,de kinderen moeten eerst de trap op en komen dan in hun les lokaal dat niet groter is dan een huiskamer waar een paar bankjes in staan.Als de kinderen binnen komen en de meester plaats neemt op zijn kruk voor de klas word het stil,want de meester gaat voor lezen het word muis stil, de kinderen dwalen af en kijken naar buiten en zien een vogeltje dat naar binnen zit te kijken het lijkt wel of het vogeltje mee zit te luisteren naar het verhaal dat de meester verteld, en blijft mooi zitten.Weer vooruit kijkend naar de meester die op zijn kruk zit te draaien beginnen een paar kinderen te grinneken en het geluid word steeds luider,de meester kijkt de klas in om te kijken wat er te lachen valt de meester gaat weer verder met zijn verhaal, de kinderen kijken elkaar aan.En dan lachen gieren brullen nu is bij de meester echt de maat vol.Hij schreeuwt en hij tiert even word het stil en hij vervolgt zijn verhaal meester beweegt zich op de kruk met zijn benen uit elkaar en het vogeltje kijkt  nog steeds naar binnen maar meester ziet hem niet.Het is onrustig in de klas, de meester draait op zijn kruk, en nu zien ze het allemaal de meester heeft een gaatje in zijn broek presies tussen zijn benen.De kinderen schudden van het lachen in hun banken en dan is er geen houden meer aan,lachen gieren brullen.Meester schiet als een raket van zijn kruk en schreeuwt en tiert en heeft in middels een hoofd als een biet.Hij pakt een pak schriften en gooit die met geweld op de oud houten vloer, een dreun horen en zien vergaan het vogeltje dat aldoor naar binnen heeft zitten kijken is zo geschrokken dat het weg gevlogen is, de kinderen komen niet meer bij het voorlezen kunnen ze nu wel vergeten de meester heeft het vogeltje niet gezien laat staan het gaatje in zijn broek.

Christiene Düthler ©

2. verhaal jaren vijftig.

Een klein meisje gaat voor het eerst op reis.

        

                                       Pentekening.......Christiene Düthler©.


Een klein meisje gaat voor het eerst op reis.

Het is kort naar de oorlog, het gezinnetje vader moeder en drie broertjes en zusje wonen in een dorpje in het zuiden van het land.Het normale leven was weer een beetje op gang gekomen.De vader had zijn werk en moeder deed het huishouden en de broertjes gingen naar school.En het zusje was bij moeder thuis ze was nog te jong voor de school.De moeder kwam oorspronkelijk uit Duitsland en wilde haar vader en haar broers en zusters bezoeken,dat was in die tijd en flinke onderneming.Papa en mama hadden besloten dat mama de reis zou gaan maken met de kleine meid,moeder bereide zich goed voor op de reis en gaat voor het kleine meisje kleertjes maken,jurkjes en een jasje met een bij passend hoedje, en een nacht japonnetje.De koffers word gepakt een grote voor mama en een  kleintje voor het zusje.Het was ook spannend voor het kleine meisje voor het eerst op reis en voor de eerste keer met de trein.En alleen met mama,in het koffertje zit haar lievelings pop Stientje die gaat ook mee.En dan breekt de grote dag aan van de reis, ze worden uit gezwaaid door papa en de broertjes dat was wel raar dat was nog nooit gebeurt.En daar gaan ze dan, de trein zet zich in beweging ze kijkt haar ogen uit.Als ze al een tijdje onderweg weg zijn komt er een man in uniform, hij komt de passen controleren .Hij vraagt aan mama of zij haar koffer open wil doen, haar hartje bonst en toen moest ook het kleine koffertje open waar  haar kleine pop Stientje in zit, ze denkt straks ben ik haar kwijt.Even later zegt hij doe maar weer dicht, op gelucht haalt ze diep adem en kruipt dicht tegen mama aan.Na een tijdje komen ze op het station van Duitsland aan .Toen nog een stukje met de tram en niet veel later komen ze op de plaats van bestemming aan.En daar staan oom en tante al te wachten ze zijn heel blij dat ze er zijn,ze word geknuffeld en om hoog getild op de schouders van haar oom,en zo gaan ze naar de rest van de familie waar ze ook voor het eerst haar opa ziet.Er heerst een vrolijke stemming.En dan slapen in het grote bed samen met haar mama.De andere dag mocht ze met haar opa mee naar het snoep winkeltje ze kwam ogen tekort en mocht allemaal lekkere dingen uit zoeken.Ook voor haar broertjes thuis,snoepjes dropveters en een snoepketting je kon het zo gek niet op noemen wat werd ze verwend.Maar dan is de te korte vakantie  ook weer voorbij,Mama pakt haar koffer weer in en het kleine meisje doet dat ook met al haar kadootjes en snoepjes het lijkt wel een klein schat kistje, pop Stientje kan er nog net bij.Ze hebben afscheid genomen, en zitten weer in de trein, de schuif deur gaat weer open de man in uiniform komt weer binnen en vraagt om het paspoort.Dan wil hij ook even in de koffers kijken,het kleine koffertje haar schatkistje moet ook weer open,hij graait er met zij grote handen in, tussen de snoepketting en de kadootjes, hij heeft een grijns op zijn gezicht en hij zegt doe maar weer dicht, een diepe zucht en de man verdwijnt weer.Ze is toch wel blij dat ze weer naar huis gaan naar papa en de broertjes want die heeft ze toch echt gemist.Mama Doet haar jas uit en hangt die op en de kleine meid hangt haar jasje er vol trots naast.En gaat tegen mama aan zitten.En maakt dan snel haar koffertje open en pakt haar popje er uit en verstopt het achter mama,s jas.En doet dan snel het koffertje weer dicht.Nog even dan zijn ze weer thuis en dan stopt de trein op het station.We kijken naar buiten en daar staat papa op het perron,papa is ook blij dat hij ons ziet ze worden geknuffeld en dan gauw naar huis waar de broertjes wachten.Het is een beetje feest, mama en Tineke zijn weer thuis.Dan gaat ze met haar broertjes in een kringetje zitten en het koffertje staat in het midden, de broertjes kijken hun ogen uit.De schat word eerlijk verdeeld en het koffertje gaat weer dicht.Ze doet de snoepjes ketting om en houd haar popje stevig vast, moe van de reis valt Tineke in slaap,moe van haar eerste korte reis.
                          Christiene Düthler©.

1.Een jaren vijftg verhaal.