Een kado van Lutje...........

                                                 Zonnebloem....................Lutje.

                                                                 Lutgarden

                                                           Wat lief bedankt!!!

                                                    voor dit mooie kunstwerkje

                                                          in de vorm van een

                                                                 Award.

                                              http://zon-nebloem.blogspot.nl/
                                                             
                                                       
                                               
                                                      

Een waakse kip.

                                                              Een waakse kip.

Een dorpje waar  nog veel boerderijen staan woond Tineke en haar papa en mama haar broertjes.Het huis  stond aan de hoofd weg de tuin grenst aan een weiland.Tineke vind het mooi de koeien en paarden zo dicht bij te kunnen zien.Soms komen ze te dicht bij,s,morgens aan het onbijt kijkt mama naar buiten en roept kijk een paard in onze tuin.De kinderen vliegen van hun stoel naar het raam,het paard lijkt veel groter als in de wei.Papa gaat naar buiten voorzichtig richting paard en geeft hem een klopje op zijn rug het paard sjokt met papa mee.Kom jongen terug naar de wei,de kinderen  kijken gespannen toe.Het hek staat open het paard loopt het weiland in papa sluit het hek en loopt terug naar het huis.Aan de tafel  gaat het alleen nog maar over het paard.Na het onbijt vraagt mama,Tineke wil je even eieren halen?Bij de eene boerderij  haalde ze melk en de aardappelen,en bij de andere ook wel eens een kippetje,en bij Jan en Cor de eieren.Tineke gaat op pad met haar mandje,deze boerderij vond Tineke niet zo fijn,ze loopt het erf op,haar blik is gericht op de hond die ligt aan een ketting zo gauw als  hij Tineke ziet begint hij te blaffen en gaat tekeer en rukt aan de ketting die maakt dat hij niet verder kan.De kippen op het erf trekken zich er niets van aan ze zijn dat gewend van de hond.Er lopen heel wat kippen rond en een haan, ze scharrelen en pikken op het erf.Tineke kijkt naar het poortje was ze maar zo ver, want achter het hek staat de boerderij.De hond neemt een ruk aan de ketting.Een  van de witte kippen kijkt naar naar Tineke,ze loopt Tineke haar kant in, zo iets heeft Tineke nog nooit mee gemaakt, de kip komt steeds dichter bij.Tineke loopt langs de hond als of ze er niet bang voor is,maar zet het dan op een rennen maar de kip blijft haar volgen.Ze ziet niets meer alleen het hekje wat toegang geeft aan de boerderij,ze probeert het poortje zo snel mogelijk te openen maar de kip heeft haar in gehaald en pikt  in Tineke  haar been ,ze gilt en doet snel het poortje dicht en blijft beduusd staan en loopt verder met een bonzend hart naar de deur van de boerderij.De deur gaat open,Boerin Cor, komt op het geblaf af en weet zo dat er volk  op het erf is, jij komt zeker eitjes halen loop maar even mee.Tineke blijft vlak bij de boerin lopen en verteld van de witte kip,boerin Cor lacht en zegt zo,n kip doet niks , die wil je alleen maar een beetje bang maken dat is een waakse kip.Daar heeft Tineke nog nooit van gehoord de boerin doet de eieren in de grote mand,hoe veel wil jij er?tien zegt Tineke de boerin doet de eitjes in het mandje en lopen  naar de keuken en Tineke geeft Cor het geld.De boerin zegt loop maar door de stal dan hoef je niet langs de hond en de kwaaie kip,dat is een opluchting.En als je weer eieren komt halen dan ga je maar door de stal naar binnen.Tineke is blij dat ze met haar mandje naar huis kan.Als ze thuis komt verteld ze van de witte kip, en dat de kip haar gepikt heeft in haar been,nou dat is een valse kip zegt mama,en moet toch ook wel een beetje mee lachen.Naar een weekje zijn de eitjes weer op Tineke ziet de bui al hangen,maar zag er niet zo tegen op ze mocht binnen door lopen en de keuken grensde aan de koeien stal.Ze gaat toch even het is niet zo ver.Ze komt bij de boerderij aan en gaat de stal binnen. Er hangt een warme broeierig lucht binnen de koeien staan mooi op een rijtje.De smalle gang voert naar de keuken ze komt langs een laag muurtje een koe steekt nieuwsgierig haar kop over de muur om te kijken wat er voorbij komt.Tineke denkt door lopen maar eindelijk staat ze dan toch voor de keuken deur.Ze klopt netjes op de deur,ze hoort niets nog maar een keer kloppen en ja de deur gaat open en daar staat boer Jan,en zegt ik zie het al jij komt eieren halen,wacht maar even  in de keuken  hij pakt haar mandje aan en gaat de deur uit,Tineke kijkt rond even later is boer jan weer terug en het mandje is gevuld met de eitjes.Ze geeft Jan het geld,dan komt boer Jan wel erg dicht bij en geeft Tineke een klapje tegen haar billen.Daar schrikt ze hevig van en rend weg met haar mandje de deur uit ze rend voorbij de koeien en denk een ding weg wezen,ze maakt de stal deur open en gooit hem met een knal dicht.En rend naar huis ze komt hijgend aan en roept daar ga ik nooit meer naar toe.Mama heeft het verhaal aan gehoord en zegt nee daar ga jij nooit meer na toe.                                                                                                   Christiene Düthler© Jaren vijftig verhaal.

Liebster Award

                           Lieve Lilian wat bijzonder dat je met de Award aan mij hebt gedacht!

Christiene is een volgster van het eerste uur en een geweldige kunstenaar met een heel eigen stijl.

                                      Dank je voor deze mooie woorden Lilian!

                                             http://lilianskladblok.blogspot.nl


    

2. 
   

Ik geef je een roosje......

                                          Pentekening     Christiene Düthler ©

                                          Voor al mijn trouwe bezoekers een

                                                          bloemetje.


                                                       
                                                     Een Roos.

                                    De roos ontbloeid, en kust de morgen

                                    Waar zijn ze nu? mijn grote zorgen

                                    Verdwenen zijn ze als sneeuw voor de zon

                                    Het begon op de dag dat de roos met bloeien begon.


Christiene dit gedichtje vond ik voor jou
op internet.

Liefs van Marlou


                                                       

Donkere wolken.

                                                          Donkere Wolken.

                                                      Hoge golven diepe zee
                                                      donkere wolken
                                                      een scheepje dobbert
                                                      roerloos rond.
                                                      Verdriet angst pijn
                                                      alleen en verlaten
                                                      storm op zee
                                                      horen en zien vergaan
                                                      hoge golven spoelen over dek
                                                      een gebed verzonden met s .o .s
                                                      De wind gaat liggen
                                                      en fluistert je gebed is verhoort
                                                      een scheepje zachtjes deinend
                                                      in de golven.
                                                      Zonnestralen land in zicht.

                                                       Christiene  Düthler©

wereld kinderen......

                                                           Christiene Düthler©

                                                           Wereld kinderen.

                                                         geschilderd op doek   

                                                                30 x 40.

                                                            uit het archief.

                                                        één klik voor groter kijken.

Een lichtje in donkere tijden.........................

                                                     Christiene Düthler©

                                               Ik wens je een vrolijke kerst

                                                                 

                                            en  een gezond  en voorspoedig 2014

                                                       

                               Je zult wel gemerkt hebben dat mijn bezoekjes

                               minder zijn dan voorheen.

                               Mijn man is voor de derde keer achter één op genomen

                               in het ziekenhuis en is zorg wekkend

                               dus voor mij een spannende en drukke tijd.

                               Bedankt voor alle fijne leuke en warme reacties

                               ik trek mij terug maar hoop in het nieuwjaar

                               als alles goed is weer van de partij te zijn.

                               Zo als altijd liefs een groet van mij

                                                  Christiene

Een klik op

op de afbeelding voor groter kijken.

Eén postzegel van vijf centjes.

                                                            Christiene Düthler©

                                                Een postzegel van vijf centjes.

In een dorpje  met wat boerderijen, winkeltjes  en een piep klein postkantoortje en een schooltje. Woont Guusje met zijn papa en mama en zijn broertjes en zusje aan de Dorpsweg Soms mag hij een boodschapje doen voor  zijn mama. Guusje loopt het liefst in zijn overalletje voelt zich heel stoer. Mama vraagt zou jij een boodschapje willen doen voor mij? en dat doet Guusje met plezier. Mama denkt moet  je hem daar nou zien staan in zijn overalletje en glimlacht. Haal jij voor mama een postzegeltje van vijf centen, Guusje steekt het vijf centen muntje in zijn broekzak, niet verliezen hoor en weg is hij. Mama is druk bezig en voor ze het weet is Guusje al op pad. Het is steen koud, en Guusje is weg gegaan zonder jasje in zijn dunnen overalletje loopt hij over straat, hij rilt van de kou. Een vrouw op de fiets rijd hem voorbij ,ze roept tegen het jongetje moet jij geen jasje aan? het is veel te koud, Guusje kijkt geschrokken , loop maar hard daar krijg je het warm van .En Guusje zet het op een rennen, de vrouw kijkt nog een keer om en denkt heeft dat kind dan niemand die op hem let. Hij is er bijna, voorbij de school aan de overkant daar is het postkantoortje. Guusje doet de deur open, er is niemand en is meteen aan de beurt. Er staat een dame aan het loket, ze heet Marie en ze heeft ook een bijnaam Marie van het postkantoor of Marie met de grote tieten, Marie heeft een vriendelijk gezicht, ze hangt wat voorover, Guusje kijkt recht in haar boezem , en wat mag het zijn ventje een postzegel van vijf centen  zegt Guusje en heb je ook centjes vraagt Marie, Guusje graait in zijn zakken en geeft het vijf centen muntje, Ze ziet dat hij staat te rillen op zijn beentjes heb jij het zo kou vraagt ze? Hier is een postzegeltje stop het maar goed weg. Guusje kijkt nog een keer goed naar Marie en denkt die heeft grote tieten. Marie vraagt heb jij geen jasje? Loop maar hard dan krijg je het wel warm. Tot ziens zegt Marie en Guusje trekt de deur snel achter zich dicht en zet het op een rennen. Zo zegt mama dat heb je vlug gedaan, Ik ben trots op jou maar een volgende keer wel je jasje aan.

Christiene Düthler©

Eén klik  op afbeelding
voor groter kijken.

Klederdracht......Holland.......Volendam.

                                                              Christiene Düthler ©

                                                              Holland-Volendam.

                                                              Meisje en jongen in

                                                                  klederdracht.

                                                              Pentekening  30 x 29.

                                                                   Acryl-verf.
Een klik voor
groter kijken.

                                                        -------------------------------

Terug van weg geweest.......

                                                       Christiene Düthler©

                                Hier  bij bedankt lieve blog vrienden en vriendinnen

                                voor de  fijne reacties mails en kaartjes

                                warme woorden doen een mens goed

                                Ik wens je al vast een goed en gezellig weekend

                                Groetjes Christiene.

Een klik voor groter kijken.