Totaal aantal pageviews

vrijdag 8 juli 2016

Zomer stop............

                                                    Christiene Düthler©



                                                             Zomer!!
                                     Bedankt lieve blog-vriendinnen -vrienden
                              voor alle mooie lieve en spontane en ontroerende reacties.
                              Ik wens alle bezoekers van mijn blog een mooie zomer !!!
                                            voor mij even een zomer stop!!
                                            Ik zie jullie hier graag terug......
..
                                                  groetjes zo als altijd.
                                                         Christiene.

één klik op afbeelding
vergroot.




maandag 4 juli 2016

Bloemenkind.


                                                          Christiene Düthler©


                                   Bloemenkind.
                                                                  
                                   Een bloemenkind in haar tuintje tussen het groen
                                   ze geniet van iedere bloem.
                                   Bijen vliegen af en aan en landen op
                                   de kleuren pracht,een libelle vliegt recht
                                   op haar af,daalt neer op een lelie in de plas.
                                   Ze sproeit met een grote gieter alle bloemen nat.

                                   Vertederd kijkt moeder door het venster
                                   naar haar bloemenkind.
                                   Ze raakt ontroert ze pinkt een traan.
                                   de kleine meid harkt tussen de bloemen,
                                   een zucht en vleit zich neer op het gras,
                                   de bloemen hebben water gehad.

                                    Een kikker begint te kwaken bij de plas,
                                    luisterend naar het gratis concert,
                                    haar ogen worden zwaar,al doet de kikker
                                    nog zo zijn best,zijn klanken klinken
                                    steeds verder en verder weg
                                    een bloemenkind valt in  slaap
                                    in een bed van gras en bloemen.

                                             Christiene düthler. ©   

donderdag 23 juni 2016

Sterretjes.

                                                       Christiene Düthler©

                                        Sterretjes.

                          Een klein jongetje kan niet slapen,
                          nog een verhaaltje en een kus van mama.
                          De deur blijft op een kier
                          een streepje licht valt naar binnen.

                          Een klein jongetje kan niet slapen,
                          denkt aan zijn papa en loopt op
                          zijn blote voetjes naar het raam
                          en kijkt naar de sterretjes.

                          Met een trillend stemmetje zegt 
                          hij heel zacht,Papa zie jij mij
                          in het licht van de maan
                          schittert een traantje.
                          Papa ik ga nou slapen.

                          Het kleine jongetje kijkt nog een keer
                          naar de sterretjes
                          doet zijn gordijntjes dicht
                          zijn oogjes worden zwaar
                          droomt van zijn papa die zegt
                          lieve jongen ik houd nog steeds van jou.

                               Christiene Düthler ©.
                                     2012


vrijdag 17 juni 2016

Vliegende Heks.

                               

                                                       Christiene Düthler©


                                                      Heks
                                           Even in en met de natuur
                                           gekleed in het zwart.
                                           Het pad kronkelt door het woud
                                           en huisje verscholen achter de
                                           hoge bomen.
                                           Kraaien vliegen over
                                           en uiltje roept oehoe.

                                          Er klinken ritmische klanken
                                          van een djembé.
                                          Een vrouw in het zwart
                                         danst rond het vuur
                                         slaakt kreten zingt liederen
                                         en doet rituelen.
                                         Heft het glas en dooft het vuur
                                         spreekt een tover spreuk.

                                        Stapt op de bezem waardig
                                        draagt zij haar heksen gewaad.
                                        Met de vaste passagiers
                                        de zwarte kat en kraai
                                        vliegt ze hoog boven haar
                                        natuur reservaat.

                                      Christiene Düthler ©

                                       pentekening.

                                      Gedichtje 2012.




                                      op een bezemsteel

                                      reeds lang voor het drone tijdperk

                                      vliegt zij door de lucht

                                     ---------------------------------------

                                                   Jeer.

                                      http://haiku--blog.blogspot.nl
            



zondag 12 juni 2016

Elfjes geloven in sprookjes.


Elfjes geloven in sprookjes.
 pentekening- schilderen,
21x30



 Elfje wandeld tussen de bloemetjes. 

----------------------------------------------------

                                                       elfjes en spookjes

                                                  in sprookjes bestaan ze echt

                                                       net als kabouters.


                                                               Jeer.

                                                     -------------------------
                                                           


                                             http://haiku--blog.blogspot.nl/



                                    

maandag 30 mei 2016

Beschermengel.


                                            Christiene Düthler©

                                              beschermengel

                                        Pentekening - schilderen-51x36


                                          Soms heel even
                                          bekruipt mij het gevoel,
                                          dat mensen niet snappen,
                                          hoe ik me voel.
                                          Voor de buitenwereld iemand
                                          die altijd loopt te stralen,
                                          maar niemand ziet
                                          dat ik blijk te verdwalen.
                                          Verdwalen in emotie,
                                          gevoelens van vreugde en verdriet
                                          die vreugde laat ik zien
                                          maar het verdriet niet..
                                          Dus oordeel niet te snel,
                                          over iemands vreugde of verdriet,
                                          soms is de waarheid anders,
                                          dan je aan de buitenkant ziet.

                                                Bron onbekend.

                                           ------------------------------------

                                           een lieve engel

                                           reist in voor en tegenspoed

                                           mee op je schouder

                                                  Jeer.


                                        ---------------------------------------

                                          Heel treffend Jeer!! bedankt.


                                        http://haiku--blog.blogspot.nl/





                                  

donderdag 26 mei 2016

De vogelverschrikker.


                                               Christiene Düthler©



                                 De vogelverschrikker.

                                 Landerijen rechte lijnen
                                 Daar staat hij tussen vele
                                 soorten en gewassen.
                                 Het lijkt net een mens zonder
                                 handen en voeten
                                 de armen wijd gespreid.
                                 Hij draagt een versleten hoed
                                 en jas die hem beschermen
                                 tegen zon wind en regen.

                                 Vogels vliegen over
                                 een kraai daalt krijsend neer
                                 land op een uitgestoken arm.
                                 Kijkt op afstand naar het gezicht
                                 onder de rafelige hoed.
                                 Draait onrustig heen en weer
                                 doet zijn behoefte
                                 die blubbert over de mouw.
                                 De kraai kijkt  naar de vogelverschrikker
                                 of hij wil zeggen
                                 ik heb schijt aan jou.

                                 Christiene Düthler©

                                  Groetjes tot gauw.

dinsdag 3 mei 2016

Zeemeermin.....


                      Christiene Düthler©

                                      Zeemeermin - Kopenhagen.

                                      Geschilderd op doek 30x40.....2012.

                                     Een  blog-pauze-----even geen inspiratie.

                                     Christiene.


                                                   Wie?

                                      Wil de zeeën bevaren

                                     wil de vrouwen beminnen            

                                     wil de zeemeerminnen

                                     wil de minstrelen .....

                                     wilde minnaren!

                                             jeer.


                       Jeer,bedankt voor dit mooie gedichtje!!

                      http://haiku--blog.blogspot.nl



donderdag 28 april 2016

Bezoek van een Reiger.



16 April plaatste ik op mijn blog mijn gedicht.......De laatste reis, en  een tekening van een  reiger.
Enkele dagen later staat staat de Reiger midden in de vijver, hoe lang dat weet ik niet, ook hij, heeft ons gezien en vliegt weg,onderweg bedenkt hij zich en komt terug gevlogen, en bekijkt de vijver van boven de schutting,of hij beet heeft gehad  ?  de vissen houden zich schuil tussen en onder de waterplanten.
Dit is niet de eerste keer, en ook niet de laatste.Zo kwam toen, mijn gedicht en tekening tot stand.
Wat is hij groot zo in de tuin.......maar wel heel mooi!!
Dit wilde ik even aan jullie laten zien en vertellen
Christiene.

maandag 25 april 2016

Een gesloten deur.........3


                                       Christiene Düthler©


Even denkt ze dat ze het weet ze gaat naar Anne haar schoon zusje, die woont in de wijk aan de over kant van de deze weg. kom Sjors we gaan terwijl ze al weer een eindje op weg zijn rijst de vraag op stel dat ze niet thuis is dan ben ik nog verder van huis nee dat moet ik niet doen mompelt ze en ze lopen weer terug  haar straat in ze kan haar ogen niet geloven voor hun huis staat Pim zijn Auto wat een opluchting.Ze drukt op de bel er gebeurt niets ze gaat voor het raam staan de lamellen staan schuin ze kan door de kamer heen kijken tot achter in de tuin maar er is geen Pim te zien nog maar een keer bellen, ze krijgt een naar gevoel zou Pim onwel geworden zijn en binnen op de grond liggen ze belt nog een keer te vergeefs.Misschien is hij wel een boodschap doen ze loopt met Sjors naar de supermarkt hondjes mogen niet binnen Sjors, ze kijkt door het raam naar binnen ziet veel mensen maar geen Pim.Kom Sjors we gaan weer terug.Ze komt weer haar straat in lopen  dat kan toch niet waar zijn  de auto staat er niet meer Maaike kan zich wel tegen het hoofd slaan dat ze naar de winkel is gelopen.Bij de buren gaat de deur open het eerste wat ze vraagt hebben jullie Pim gezien?zijn auto stond net nog voor het huis, nee ze hebben Pim niet gezien Maaike verteld hoe het gegaan is, ze blijven nog even praten ja dat is echt vervelend voor je ga maar even bij ons in de tuin zitten zegt Annie maar daar is Maaike te onrustig voor ze wil maar een ding haar huis binnen, we gaan even een boodschap doen maar zijn zo terug de buurtjes stappen in.Maaike loopt tot aan hoek van de straat.Niet veel later zijn de buren weer terug,en dan komt de buurman met de oplossing als ik jou nou even naar jou zoon toe rijdt,dat klinkt als muziek in haar oren niet te geloven zou  je dit echt willen doen vraagt ze, natuurlijk met plezier even tegen Annie zeggen dat ik met jou op stap ga en Niels grijnst breed Annie komt nu ook naar buiten och dat we daar niet eerder aan gedacht hebben,Maaike stapt in de auto en sjors zit onder bij haar voeten heerlijk even zitten .Niels stopt voor het huis van Wilco,Maaike stapt uit en belt aan vader en zoon doen de deur  open en zijn verbaast Maaike te zien  met Sjors en buurman Niels,Maaike verteld dat zich heeft buiten gesloten en rond gedwaald heeft en ik kom terug staat jou auto voor de deur waar was jij Pim, wij waren in de schuur gereedschap aan het zoeken en zijn daarna gelijk weer weg gegaan dan zijn we elkaar mis gelopen  zegt Pim ,Wilco en Pim zijn niet erg onder de indruk, willen jullie even binnen komen,nee zegt Maaike een beetje taai ik wil naar huis.Pim geeft haar de sleutels,Niels zegt kom Maaike we gaan dat zijn echte werkmannen we zullen ze maar niet verder van hun werk houden,ze stappen weer in tot van avond zegt Pim daag mam zegt wilco.Ze zijn niet erg onder de indruk zegt Maaike ze voelde zich een beetje opgelaten ,Niels glimlacht naar Maaike je hebt je sleutels dat is toch het voornaamste.Ze zijn weer terug Maaike bedankt haar buurman hartelijk, het is allang goed en heb dit graag gedaan voor jou.Ze voelt zich de koning te rijk ze kan haar huisje weer binnen, Sjors krijgt een bak vers water.Ze steekt de sleutels in haar zak en loopt naar de bloemen zaak om de hoek van de straat ze vind dat Annie en Niels wel een bloemetje verdiend hebben,ze zoekt een mooi bos bloemen uit voor haar lieve buren.Ze geeft ze op de terug weg af Niels doet open prachtig wat een mooie bloemen, waar gaan we morgen naar toe grapt hij, Maaike je weet dat ik dit heel lief vind maar ik had dit zo ook gedaan.Maaike loopt haar eigen pad weer op, Niels roept  Maaike heb je de sleutels bij je,ja hoor hij lacht en gaat naar binnen.Maaike schopt haar wandelschoenen in de hoek Sjors kijkt als of hij het begrijpt.Ze schenkt een glas wijn in en loopt de tuin in en gaat in de hangmat liggen.En terwijl ze heerlijk lang uit ligt mompelt ze dit gebeurd mij nooit meer dat ik bij mij zelf voor een gesloten deur sta.

                               Christiene Düthler©


                                Einde verhaal.