Een vlieger die hoog aan de hemel staat.

                                                         
                                                        CHRISTIENE DÜTHLER ©

                                             
                                                                 EEN VLIEGER

                                                   DIE HOOG AAN DE HEMEL STAAT.

                                     
                                              
                                                                 GESCHILDERD 

                                                            OP PAPIER     36 X 52.

                                                             --------------------

                                                                 Lieve Jurgen.

                                         Wie had kunnen vermoeden dat jij Jurgen

                                         niet meer terug zou komen van een dagje uit

                                         met collega,s gezellig samen op een terras.

                                         Jij werd onwel hulp mocht niet meer baten.

                                          iedereen is stil  en aan geslagen.

                                          Jurgen heeft ons voorgoed verlaten.

                                       
                                          Broer Frank heeft ons laten weten

                                         dat zijn tweeling broer is overleden,hij was

                                         vier en veertig jaar stond midden in het leven.

                                         Ongeloof is groot herineringen komen boven

                                         met daar bij een gezicht, als klein jongetje

                                         en volwassen man.



                                        Jij Jurgen laat mooie herineringen achter

                                        die een troost zullen zijn voor je zoon

                                        lieve broer en moeder ze hebben elkaar

                                         zo nodig in hun verdriet in deze zware tijd.

                                         Diep in ons hart heb je een plaatsje

                                         en blijven we altijd aan je denken.


                                                 Christiene Düthler.©


                   

Kinderen uit Peru.

                                                   Christiene Düthler©
                             

                                                   Kinderen uit Peru.


                                                   Geschilderd op doek 30 x40.

Een zomerse dag op een terras.

                                                     Christiene Düthler.©


                                                    Een zomerse dag op een terras.


                                             Hun blikken kruizen elkaar daar zit de

                                             man van haar dromen tegen over haar.

                                             Ze spiegelt zich in zijn ogen ze wordt

                                             beloond met een breede lach spier witte

                                             tanden verblinden haar,ze heeft nooit

                                             durven denken aan liefde op het eerste gezicht.


                                              Ze neemt een slok van haar wijn

                                              en probeert zijn blik vast te houden.

                                              En volgt waar hij naar kijkt,een mooie

                                              verschijning een zachte stem, heb je

                                              moeten wachten nee schat ik zat hier pas,

                                              hij kijkt  om en geeft haar nog een knipoog.


                                            Geschrokken blijft ze achter hoe kon ze denken

                                            liefde op het eerste gezicht ze heeft zitten dromen

                                            op klaar lichte dag de zeepbel is uit elkaar gespat

                                            hoogste tijd dat ze op stapt.


                                                            Christiene Düthler ©

Achter de wolken.

                                             Pentekening.  Christiene Düthler.©

                                                       Achter de wolken.

                                            Donkere wolken komen en gaan
                                                   je kijkt om hoog
                                                 grijs grauw en zwart
                                          het zijn de kleuren van elke dag.
                                         De hoop blijft en vliegt niet weg.

                                            Laat de moed niet zakken,
                                             sterk zijn jou gedachten.
                                       Voor jou geen palet aan kleuren
                                         je schildert de  hemel blauw.

                                             Je loopt langs de zee
                                        golven rollen langs het strand.
                                          Het water is een spiegeling
                                die kleurt de lucht blauw je kijkt naar boven.
                                      De hemel heeft je gebed verhoord.

                                   Langzaam verdwijnen donkere wolken.
                                      Engelen schilderen de hemel blauw
                                         je vouwt je handen en dankt god.
                                               De zon gaat schijnen
                                              en schijnt ook voor jou.


                                               Christiene Düthler©

Veldbloemen.

                                         Christiene Düthler©

Veldbloemen.

Klaproos en korenbloemen geschilderd op doek
50x60 cm..

Tango dansers.

                                                
                                                 Christiene Düthler ©

                                                  Tango dansers.
                                                  
                                                  op doek geschilderd.

                                                   50 X 60 cm.
                                                 
                                            

Een samen werking van schilderen en gedichten.

    
                                           Christiene Düthler.©
Vlinder.

op doek geschilderd.

50x60.



http://leeslinten.blogspot.nl/


Ingelien schrijft gedichten,en heeft mij gevraagd of ze afbeeldingen mag gebruiken van mijn schilderwerk,om bij haar gedichten te plaatsen.
Ze heeft mijn toestemming.
We hebben een goede samen werking.
Dank je Ingelien.



                                                                                     

Wereld kinderen.

                                           
                                         Wereld kinderen.                   Christiene Düthler©
                                           
                                          op doek geschilderd.

                                          per afbeelding 30x40 cm.

                                        
                                                  uit mijn archief.
Een klik is groter kijken



   

Stille armoede.

                                                    Pentekening.Christiene Düthler©


                                                              Stille armoede.

                                          Jou kind,je noemt haar jou prinses en wil haar

                                                   alles geven liefde en geborgenheid

                                                      houden van en mooie kleren.

                                                Zwart is de dag haar pa heeft ontslag,

                                                 er vallen woorden ze is een kind

                                            en begrijpt haar ouders niet in hun strijd.


                                          Moeder knoopt de eindjes aan elkaar

                                        Ze slaan een arm om hun kind,weinig of

                                       geen centen ze blijft voor altijd hun prinses.

                                      Zittend in de schoolbank met een lege maag,

                                     geschrokken kijkt ze op,juf heeft een vraag

                                      of ze mee gaat op schoolreis,kinder ogen

                                                       zijn op haar gericht.


                               Ze schud heftig nee de kinderen vinden het raar

                                       zij weten het niet, ze wil zo graag.

                                Woorden komen boven ze denkt aan haar pa

                                                   hij heeft geen werk.

                              Haar klas genoten gaan op schoolreis zonder haar

                                                   het voelt als straf.


                                Nog een paar nachtjes slapen dan is ze jarig

                                                     en word acht.

                                      Geen taart niet trakteren in de klas

                                        geen feest geen vriendinnetjes.

                           Een verjaardag is een dag om nooit te vergeten.

                                                  Zij word acht.


                                             Christiene Düthler ©

Pikkeltjes pap.

                                           

                                          Tekening.           Christiene Düthler©

Pikkeltjes pap.

Ze woonden in een dorpje waar iedereen elkaar kon jong en oud.Het gezin bestond uit een vader en een moeder met drie zoons en een dochter Tineke.In het dorp staat een pastorie een statig huis met een grote tuin daar woonde de dominee en zijn vrouw met hun zes kinderen vier meisjes en twee jongens.Tineke was daar vaak om te spelen met Stieneke de jongste dochter ze waren vriendinnen, soms mochten ze koken  onder toe zicht van Gerda een oudere zus van Stieneke in de grote keuken met het uitzicht op de prachtige tuin .Het was voor de meisjes een feest het koken en het eten.Tineke haar mama zat op een vrouwen vereniging ,er was een uitstapje georganiseerd en de papa,s mochten  mee.Het zou een lange dag worden, dus papa en mama namen het zekere voor het onzekere,en keken waar ze hun kroost onder konden brengen.Het leek hun wel leuk als Tineke bij  haar vriendinnetje kon zijn..De grote dag brak aan ze had haar tas in gepakt met wat dingetjes het was maar voor een nachtje uit logeren, Tineke was gespannen  want ze hield niet zo van logeren maar papa en mama dachten dat gaat wel lukken.Haar mama bracht haar weg het was altijd fijn om bij haar vriendin te zijn.Ze mocht bij Rietje en Stieneke op de kamer slapen.Maar de dag was nog lang, papa en mama waren intussen vertrokken en de pret kon beginnen.Ze hoorden bij de jongsten de andere kinderen waren veel ouder.Alles ging leuk en gezellig zo ging de dag langzaam voorbij.Intussen was het een drukte van belang in de keuken het leek wel of iedereen een taak had.In het huis was ook een eetkamer waar de tafel gedekt werd en in tussen was het eten klaar en werd naar binnen gebracht door de oudste dochters,de dominee en zijn vrouw namen plaats en de kinderen mochten  gaan zitten.Het werd doodstil, de dominee deed het grote boek open, de Bijbel en begon een verhaal te lezen Tineke durfde niet meer links of rechts te kijken,toen het verhaal uit was,moesten ze allemaal de handen vouwen de dominee bad hard op,toen hij klaar was met het gebed zei hij eet smakelijk, het leek wel of alles weer tot leven kwam.Tineke had een plaatsje bij het raam haar blik dwaalde af naar buiten in tussen was iedereen klaar met eten de oudste meisjes ruimde de tafel af ze moesten nog even blijven zitten er was nog een toetje, na enkele minuten komen de meisjes weer binnen de een met een stapel borden en de andere met een kom pap,de borden worden vol geschept, er word  flink gelepeld Tineke nam een hapje ze wist niet wat haar over kwam noemde ze dit een toetje haar gezicht trok samen ze kreeg geen hap meer door haar keel.De vrouw van de dominee vroeg smaakt het niet Tineke, ze schudde van nee ze fluisterde ik lust geen pikkeltjes pap[gortepap] dat schoot bij de dominee in het verkeerde keelgat jij gaat niet van de tafel ik blijf hier zitten tot dat jij je bord leeg hebt bulderde hij.Ze hadden intussen allemaal hun bord leeg behalve Tineke.De spanning was om te snijden ze werd nu toch wel heel zenuachtig hij gaf de meisjes opdracht de tafel af te ruimen behalve het bord van Tineke.Zo jongens jullie kunnen van Tafel en jij Tineke blijft zitten.De kinderen dropen af daar zat ze dan met de dominee in een kamer.Haar ogen dwaalde af naar buiten was ik maar thuis, de stilte werd verbroken de dominee zijn stem klonk hard en angst aanjagend zijn geduld was op,hij deed de gordijnen dicht,zo dan kun je ook niet meer naar buiten kijken en dan eet jij je bord leeg.Het duurde nog een tijd en plotsklaps stond  hij op van de tafel en liep de deur uit zonder iets te zeggen hij liet Tineke hevig onthust achter met haar bordje pap en de gesloten gordijnen.Niet veel later komt de oudste dochter binnen en zegt het is nu wel mooi geweest Tineke en zet het bord op het dienblad en trok de gordijnen open.In gedachten kon Tineke maar aan een ding denken, een nachtje slapen en dan naar huis naar haar papa en mama.Wat een feest had moeten worden het logeren  bij haar vriendinnetje was in een klap voorbij.

Christiene Düthler©

Jaren vijftig verhaal.