Het appel drama.
Een gezin vader moeder drie zoons en een dochter woonde in een dorp.Papa en mama hadden het plan een lang weekend naar Duitsland te gaan .De kinderen kunnen niet mee dat wordt uit logeren.Dit keer is er gekozen voor tante Nettie en ome Jaap het zijn geen echte oom en tante maar kennisen.Het oudste broertje gaat ergens anders logeren.Tante Nettie en ome Jaap hebben zelf twee kinderen Ankie en Thijs.Het is vrijdag avond het logeer avontuur gaat beginnen.Bas ,Jan en Tineke vinden het best spannend Tineke houd niet van logeren maar nu waren haar broertjes er bij dus dat moet gaan lukken.Tante Nettie en Ankie laten de kinderen zien waar ze komen te slapen.Tineke gaat bij Ankie op de kamer de jongens bij Thijs op de kamer.Tante schenkt nog wat te drinken in en dan is het echt bed tijd de vriendinnetjes hebben de grootste pret,al giebelend vallen ze in slaap en bij de jongens is het nu ook muis stil.Het eerste nachtje is voorbij het is vroeg opstaan en wassen en aan kleden tijd voor het onbijt in de woonkeuken aan de grote tafel,tante Nettie is al flink in de weer met de boterhammetjes te smeren met hagelslag en anderen zoetigheden tante Nettie doet haar best om alles zo gezellig mogelijk te maken naar het eten gaan de kinderen buiten spelen.Basje heeft zijn bouw stenen mee genomen en speelt alleen en heeft niemand nodig hij vermaakt zich opperbest.Jan en Thijs ,Tineke en Ankie konden het goed met elkaar vinden ze doen allerlei spelletjes en hebben de grootste pret samen.Basje is een huisje aan het bouwen Thijs kijkt met een schuine blik en ziet dat het mooi wordt en begint Basje te treiteren Tineke en Jan hadden al gezegd Thijs hou daar mee op maar Thijs gaat er gewoon mee door het lijkt wel of Thijs geen oren heeft.Tineke weet dat Basje heel boos kan worden.En dan stort het huisje in en je ziet aan Thijs zijn gezicht dat hij hier plezier in heeft dit was zijn doel.
Christiene Düthler ©
word vervolgd.....1
waar gebeurd....
Jaren vijftig verhaal.
dinsdag 11 september 2012
vrijdag 7 september 2012
Sterretjes.
Christiene Düthler.©.
Sterretjes.
Een klein jongetje kan niet slapen,
nog een verhaaltje en een kus van mama.
De deur blijft op een kier
een streepje licht valt naar binnen.
Een klein jongetje kan niet slapen,
en denkt aan zijn papa en loopt op
zijn blote voetjes naar het raam.
En kijkt naar de sterretjes.
En met een trillend stemmetje zegt
hij heel zacht,Papa zie jij mij.
In het licht van de maan
schittert een traantje.
Papa ik ga nou slapen.
Het kleine jongetje kijkt nog een keer
naar de sterretjes,
en doet zijn gordijntjes dicht.
Zijn oogjes worden zwaar
en droomt van zijn papa die zegt.
Lieve jongen ik houd nog steeds van jou.
Christiene Düthler ©.
maandag 3 september 2012
Nieuwe schoenen.....3
Christiene Düthler ©
Nieuwe schoenen.
En nog een beetje harder ze gaat de bocht door en dan , ze weet niet wat er gebeurd de trappers gaan niet meer rond ze trapt nog een keer de trappers gaan echt niet meer rond en nog maar een keer er zit geen beweging meer in.Ze weet zich geen raad de fiets rijd nog steeds en heeft nog steeds vaart maar niet lang meer en wat dan ? het angst zweet breekt haar uit,Mariska kijkt naar beneden haar veter zit tussen de ketting trappen heeft geen zin. het gaat gewoon niet.Ze probeert haar voet om hoog te doen maar er zit geen beweging in de fiets gaat steeds langzamer ze kan zich ook laten vallen dan ligt ze op de grond ze moet er niet aan denken,ze beweegt zicht heen en weer met de hoop dat het helpt de fiets gaat nog langzamer.In de bocht staat een huisje met een dikke heg voor het tuintje,alle gedachten schieten door haar hoofd ze denkt hard op nog een stukje en nog een stukje,het lijkt dat ze het gaat halen maar haar veter zit nog steeds vast, en dan is ze bij de heg het had geen seconde langer moeten duren ze laat zich met fiets en al in de heg vallen en terwijl ze in de prik heg hangt met fiets en al hoopt ze dat er iemand langs komt die haar uit haar benarde positie kan halen, terwijl ze haar voet nog een keer beweegt gebeurd er een groot wonder de veter schiet tussen de keting uit ze is er helemaal beduust van,van haar geluks gevoel is weinig over.Ze bukt zich en knoopt de veter vast en stopt de uiteinde er goed tussen.Dat gebeurd mij nooit meer denkt ze.Ze kijkt nog een keer naar de schoen doos achter op haar fiets.En nu snel naar huis.Thuis aan gekomen zegt moeder wat zie er mooi uit dat heeft ze vandaag vaker gehoord en hoe was je middag vraagt moeder?Mariska zet de schoen doos op tafel pakt de deksel van de doos zo zegt moeder nieuwe schoenen terwijl moeder de nieuwe schoenen bewonderd verteld Mariska van haar schoenveter drama.
Christiene Düthler©.
3....Einde.
zondag 2 september 2012
Nieuwe schoenen........2
Christiene Düthler ©.
Mariska is haar bloemen krans al vergeten de boer stopt,achter op de aanhangwagen staat een hond die kijkt al net zo verbaast als zijn baas,zo zegt de boer je lijkt wel een bloemen koningin.Mariska denkt hoe krijgt hij het verzonnen nog een fijne dag zegt hij met een grijns op zijn gezicht en rijd verder.Ze pakt haar boek en gaat lezen.Ze heeft er een lange tijd gezeten, ze kijkt verschrikt op haar horloge en denkt het word tijd dat ik weer eens terug ga.Ze fietst weer langs de koeien en paarden en roept tot een volgende keer, het blijft stil nog niet eens een boe terug.Ze fietst het dorp weer in.En de eerste winkel is de schoenen winkel ze had er niet meer aan gedacht ja wat nou? ze kan wel dromen wat er in de etalage staat een stemmetje zegt door fietsen.Mariska wil niet horen en ze stopt,ze denkt alleen maar kijken,ze zet haar fiets neer en loopt naar de etalage.En daar staat ze nog net niet met haar neus tegen het raam.En ze staan er nog en wat zijn ze mooi, ze is er niet op gekleed een spijker broek en hoge veter schoenen.Ze loopt naar haar fiets en zet hem op slot.En loopt naar de winkel deur, er komt een mevrouw naar buiten die houd voor haar de deur open en kijkt met verbaasde blik Mariska denkt is er iets te zien en gaat naar binnen.Wat zie je er mooi uit zegt Willie de winkel jufrouw.Mariska denkt nog al mooi een spijker broek met hoge schoenen,kom je kijken vraagt Willie, ja zegt Mariska Willie wist genoeg.Mariska loopt de winkel door terwijl ze de schoentjes allang heeft zien staan,heel even aarzelt ze en denkt ik ga naar huis, en dan stevent ze op de schoentjes af en vraagt heb je heb je die ook in maat zesendertig? Willie zegt even achter kijken en komt even later terug met een doos dit zijn de laatste in maat zesendertig wil je ze passen, ze doet haar schoenen en sokken uit,en zegt verontschuldigend ik was het niet van plan Willie glimlacht ze kent Mariska en geeft haar een panty kousje voor het passen van de schoenen.Ze rolt haar broekspijpen omhoog en doet het elagante schoentje aan en gaat voor de spiegel staan en ziet dat ze de bloemenkrans nog op heeft en kijkt naar beneden naar de schoenen een mooi schoentje zegt Willie voor onder een rokje of jurkje.Mariska vind ze prachtig en gaat weer zitten en zegt ja ik neem ze,Willie zegt oké en doet ze in de doos Mariska rekent af, veel plezier er mee zegt Willie en tot ziens.De doos gaat onder de snelbinders, en nu naar huis ze stapt op haar fiets met een over gelukkig gevoel en denkt aan haar schoentjes.Ze fietst steeds sneller en heeft er de vaart goed in zitten en fietst en enkele mensen voorbij die glimlachen bij het zien van de bloemenkrans, en denken zo,n grote meid.Ze trapt nog harder en komt richtig huis.
Christiene Düthler©.
2....
word vervolgd.
zaterdag 1 september 2012
Nieuwe schoenen........1
Christiene Düthler ©.
Nieuwe schoenen.
Mariska is een jonge vrouw ze woont met haar ouders in een klein dorp dat nog landelijke rust uit straalt.Met wat kleine winkeltjes,een bakker een slager en een kruidenier en een schoenen zaak.Mariska heeft een hobby ze is gek van schoenen en het liefst met hoge hakken.Als Mariska haar kast open doet kijk ze vol trots naar al die paren rood bruin en zwart je kunt het zo gek niet bedenken ze bukt zich,en neemt een paar schoenen in haar hand mooi wit met een open werkje het lijkt net kant ze zet ze terug en pakt een paar stoere hoge veter schoenen.Ze trekt haar spijker broek aan en stapt in de hoge schoenen en vetert ze dicht.Ze heeft vandaag een vrije dag ze pakt haar tas en gaat naar beneden.Haar moeder is druk bezig en kijkt op ze glimlacht,zo jij ziet er sportief uit. Ze pakt haar fiets moeder komt met lekkers naar buiten en wat drinken voor onderweg ze doet het in de fietstas, moeder zwaait haar uit.Ze fietst de dorpstraat uit heerlijk op haar gemak.Ze hoort haar naam noemen het is de over buurvrouw.Ze komt langs de schoenen winkel,ze wil door fietsen ze kijkt richting etalage een stemmetje in haar zegt door fietsen.Ja maar kijken mag toch wel denkt ze en ja hoor ze steekt over en zet haar fiets op de standaard en loopt naar de etalage achter het raam staan dames schoenen.De etalage ruit is net een spiegel ze heeft haar neus bijna tegen het glas mooi staan de schoentjes uit gestald sjiek platte en hoge hakken en naald hakken.En hoog op een glazen plaat zwarte suéde schoentjes met open hiel.In gedachten ziet zij zich er al op lopen, ze ziet iets bewegen binnen het is Willie de winkel jufrouw ze zwaait en loopt terug naar haar fiets.Willie weet dat Mariska een grote hobby heeft, en dat zijn schoenen.Ze stapt op haar fiets en rijd langzaam het dorp uit en komt bij een kronkel pad dat tussen de weilanden door loopt, in de wei staan koeien ze stapt af en loopt tot aan de draad het lijkt of de koeien haar kennen.Ze praat tegen ze, een eindje verder staan de paarden in de wei.Mariska geniet ze fietst nog een stukje verder wat is het hier mooi,langs de kant groeien veldbloemen,korenbloemen margrietjes boterbloempjes wat een mooie kleuren.Ze stopt en zet haar fiets tegen een boom, ze loopt naar de slootkant en plukt een bosje bloemen en gaat op een bankje zitten.Ze pakt de bloemen en als een klein meisje vlecht ze een bloemen krans van korenbloemen margrietjes en boterbloemen,ze pakt een elastiekje uit haar tas en maakt de uit einde aan elkaar ze vergeet de wereld om haar heen.Ze pakt haar makeup tasje voor het spiegeltje en kijkt naar de bloemenkrans en denkt wat mooi.Ze pakt haar tas uit en neemt een slok van de limonade en hapt in een lekkere koek.In de verte komt een boer met zijn traktor aan gereden.
Christiene Düthler ©
1.
Word vervolgd.
woensdag 29 augustus 2012
maandag 27 augustus 2012
Levens lessen.
Christiene Düthler ©.
Vlieger.
geschilderd op papier.
36 x 52.
De vlieger.
Vliegeren met haar vader rennen
langs het strand en met blote voeten
in het zand luisteren naar het ruisen
van de zee,vaders stem klinkt houd het
touw strak,golven rollen over het
strand heel even het gevoel
als of je vliegen kan.
Als in een droom gaat het te snel
voorbij,volwassen worden zonder
lieve vader,woorden en gezegdes
waren wijze lessen.
Je bent als een zeeman die vaart zijn
eigen koers.
Gedachten gaan terug naar het strand
een vlieger te groot voor een kleine meid.
Vaders stem klinkt heel uit de verte
blijf met beide benen op de grond
je kan het,trots was hij op zijn kleine meid.
Soms heel even als het niet gaat
hoort ze in de verte zijn stem.
houd het touw strak je bent
een kleine schat.
Christiene Düthler ©.
zaterdag 25 augustus 2012
Blauwe Vlinder.
Christiene Düthler©
Blauwe Vlinder.
Op doek geschilderd
50 x 60.
----
Diana, bedankt.
Voor het plaatsen van mijn schildering
zomer voetjes.
http://fineart.jouwpagina.nl
. http://solitude-sweetsolitude.blogspot.nl
-------
dinsdag 21 augustus 2012
Vliegende heks.
Christiene Düthler ©
Pentekening.
Vliegende heks.
Heks
leven in en met de natuur.
Gekleed in het zwart.
Het pad kronkelt door het woud
een huisje verscholen achter de
hoge bomen.
Kraaien vliegen over
een uiltje roept oehoe.
Er klinken ritmische klanken
van een djembé.
Een vrouw in het zwart
danst rond het vuur
slaakt kreten zingt liederen
en doet rituelen.
Heft het glas en dooft het vuur
spreekt een tover spreuk.
Stapt op de bezem waardig
draagt zij haar heksen gewaad.
Met de vaste passagiers
de zwarte kat en kraai
vliegt ze hoog boven haar
natuur reservaat.
Christiene Düthler ©
zondag 19 augustus 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)