donderdag 11 april 2013

Lente een gevoel.





                                                               Christiene Düthler©

                                                                    Vogelhuisje.

                                                             Pastelkrijt / tekening.

                                                              21 x 29--op papier.


                                                              Lente een gevoel.
                                                     Afscheid van koning winter
                                                     die van geen wijken weet
                                                     ijzig snijdend waait een oostenwind.
                                                     Zure gezichten winterse pirikkelen
                                                     ijspegels smelten,
                                                     ze huilen regendruppels.
                                                     Koningwinter word verstoten
                                                     zijn winterpalet is leeg.

                                                     Voorzichtig schilderd de lente
                                                     pastelkleuren.
                                                     Vogels fluiten en maken nesten,
                                                     ook vogelhuisjes zijn in trek.
                                                     De zon straalt warmte
                                                     je ziet het aan de mensen
                                                     niet zuur maar met een glimlach
                                                     een gevoel dat zegt het is lente.

                                                            Christiene Düthler©

zondag 7 april 2013

Motormuis.

       
                                                          Christiene Düthler©

                                                              Motormuis.

                                                      Pentekening / pastelkrijt.

                                                                 36 x52.

één klik voor groter.

vrijdag 29 maart 2013

Paas-vakantie......2



                                                         Christiene Düthler©.

S,morgens Reina word wakker van een doffe klap,ze kijkt naast zich Tineke ligt niet meer in bed maar op de grond,even kijkt ze beduusd rond.Reina proest het uit van het lachen.Ze gaan zich wassen en aankleden en snel naar beneden waar tante Netty al in de weer is ze heeft de tafel prachtig gedekt in paassfeer, een mand met bont geschilderde eieren en broodjes, gezellig met zn,allen aan tafel.Na het eten neemt oom Gerad de meisjes mee naar buiten en verteld over de duifjes en het in en uit vliegen en het ringen van de pootjes,Gerad is duivenmelker.Annie komt de plaats op lopen,het is het vriendinnetje van Reina ze komt altijd buurten als ze hier op vakantie is.Reina en Tineke gaan met Annie mee die in de zelfde straat woont.Bij Annie thuis hebben ze ook pas een baby, de kinderwagen staat in de tuin,Annie vraagt aan haar moeder  of ze mogen wandelen met de baby,ze duwen de kinderwagen om beurten.Ze komen langs het kerkhof Tineke moest meteen weer aan verhaal denken van grote Andre,Reina zegt zal ik aanwijzen waar Andre ligt.Ze brengen eerst de baby naar huis, daarna wandelen ze het kerkhof op er zijn kindergrafjes  en grote graven met een kruis er op, en of een beeld.Hier ligt Andre,daar staan ze dan en lijken erg klein bij het graf met het grote kruis waar een foto  van Andre op staat. Ze zijn stil kom zegt Reina  we gaan weer, ze lopen het kerkhof af en gaan weer terug naar huis.Tante Netty vraagt of ze wat willen drinken ze zitten gezellig bij elkaar,  de drie vriendinnetjes  vertellen dat ze naar het kerkhof zijn geweest en dat vind tante erg fijn om te horen.Tineke pakt haar poëzie album uit haar tas en vraagt of Reina er iets in wil schrijven,mag ik er ook iets in schrijven vraagt Annie, Tineke vind dit leuk kan ze haar vriendinnen laten zien dat haar vakantie vriendinnetjes in haar poëzie album hebben geschreven.Laat het album maar op de tafel liggen dan schrijven wij er allemaal wat in zegt tante Netty,Annie  gaat naar huis poëzie plaatjes halen maar ze was zo terug.De meisjes zijn dikke vriendinnen geworden.De week vloog voorbij,en Tineke heeft geen last van heimwee gehad.Jammer de vakantie is weer voorbij maar ook wel weer fijn.Haar ouders komen haar zo weer halen.Ze pakt haar spulletjes bij elkaar,haar poëzie album gaat in de tas,ze hebben er allemaal wat in geschreven,Reina en Annie hebben er een fotootje in geplakt een mooie herinnering aan de paas vakantie.En daar zijn haar ouders ze zijn blij Tineke te zien en dat het goed gegaan is.Iedereen nog een knuffel en daar gaat Tineke, ze word uit gezwaaid geen tranen en geen heimwee het was haar gelukt.

                                                              Christiene Düthler©
EINDE.

donderdag 28 maart 2013

Paas- vakantie......1

                                                      Paas vakantie.
Zou het Tineke dan toch lukken,de vader en moeder van Tineke hebben vrienden niet ver over de grens  in Belgié in het plaatsje kauwlille .Ze hebben gevraagd of Tineke in de paas vakantie wil komen logeren,er zou ook nog een nichtje komen,van Tineke haar leeftijd.Tineke wat denk je ga je logeren bij tante Netty en ome Gerad.Moeder weet wel dat ze het graag wil maar Tineke heeft last van heimwee.Ze zegt ja ik ga goed zegt moeder dan laat ik weten dat je komt.Tineke is een meisje met vlechtjes en wil die laten knippen voor de vakantie moeder vind het best als je er maar geen spijt van krijgt Tineke vind de vlechtjes kinderachtig.Ze wacht niet af en gaat naar de kapsalon, een kapster komt meteen op haar af en vraagt wat er moet gebeuren ik wil mijn vlechtjes er af,zo zegt de kapster en doet Tineke een kapmanteltje om ze maakt de twee vlechtjes los en kampt er door heen en maakt er één vlecht van.Heel even  denkt Tineke toch wel mooi lang haar.De kapster kijkt Tineke aan  en zegt weet je het zeker ja  zegt Tineke ze weet het heel zeker,de schaar gaat er in en knip de kapster heeft de vlecht al  in haar handen ze legt vloeipapier op de kaptafel en pakt de vlecht zorgvuldig in, die mag je straks mee naar huis nemen.Ze gaat verder en het haar word in model geknipt.Tineke kijkt in de spiegel en vind zich zelf vreemd uit zien met het korte haar.Als je het niet mooi vind zegt de kapster het groeit altijd weer aan het is even wennen.Ze geeft Tineke het vloeipapier met de vlecht en zegt veel plezier met je nieuwe kapsel.En daar gaat Tineke met haar nieuwe kapsel naar huis.Zo zegt moeder je lijkt nu een heel anderen meid.Na enkele weken is he dan zo ver Tineke heeft haar koffertje in gepakt en haar poézie album gaat ook mee.Haar vader en moeder brengen Tineke weg het is niet zo ver rijden.Na verloop van tijd komen ze aan en worden hartelijk onthaald door tante Netty en ome Gerad en hun nichtje Reina er word nog wat gepraat en gedronken en dan gaan vader en moeder naar huis,Dit is een moeilijk moment voor Tineke maar ze houd zich goed, moeder zegt als het niet goed gaat laat je het maar weten.Och zegt tante dat gaat wel goed ze heeft hier al een vriendinnetje en zo te zien hebben ze elkaar al gevonden.Tineke word  nog even geknuffeld door haar ouders ze stappen in en rijden weg Tineke en Reina en de anderen zwaaien tot ze de auto niet meer zien.Tante Netty wist Tineke goed af te leiden kom zei ze dan gaan we even naar de buurvrouw, dat is haar dochter Christiene die woont naast haar moeder met haar man Sjaak Christiene had nog niet zo lang geleden een zoontje gekregen.De meisjes mochten om beurt de baby vast houden.Het kindje moet nu gaan slapen kom dan gaan wij naar huis.Tante schenkt nog wat drinken in en verteld dan dat ze ook een zoon had maar dat die nog niet zo lang geleden  dodelijk verongelukt is met zijn motor, ze wijst op de foto op het kastje dat was grote Andre, en toen Christiene in verwachting was zei ze ,als het een jongetje word noemen wij hem Andreke.Tineke is onder de indruk van het verhaal van tante Netty en kijkt naar de foto van de grote stoere Andre er brand een kaarsje bij.Zo zegt Tante het is al laat tijd voor naar bed tegaan Tante gaat ook mee naar boven en wenst de meisjes een goede nacht.De twee slapen in een groot bed en hebben de grootste pret.Dan gaat de deur open en tante kijkt om het hoekje en zegt dat ze nu echt moeten gaan slapen, en dan word het stil.

                                                         Christiene Düthler©
Word vervolgd .
jaren zestig verhaal.

maandag 25 maart 2013

Straat muzikanten.


                                                       Christiene Düthler.©

                                                   Straat muzikanten van toen.

                                                        Pentekening 20x30.

                                                       Acryl verf /pastelkrijt.


                                                        Herinner je gisteren

                                                        droom van morgen

                                                        Maar leef vandaag.
                                                                  -----

woensdag 20 maart 2013

O o o wat ben jij groot !!


                                                          Christiene Düthler©.

                                                          Meisje met Olifant.

                                                                   40x 50.

                                                         Geschilderd op doek.


zaterdag 9 maart 2013

De Reiger blijft roerloos staan....


                                                        Christiene Düthler©

                                                                 Reiger.
                                                   Tekening / geschilderd. 20x30.

                                                                      

                                                       De natuur ontwaakt.

                                                Lente lucht,hemels blauw meeuwen
                                                vliegen over vogels fluiten
                                                een merel neemt een bad en legt zich
                                                te drogen.

                                                Goud vissen bij één gedreven
                                                de kopjes richting zon.
                                                Een schaduw trekt over
                                                het ruisen klinkt als de wind.

                                                Een ongenode gast daalt neer
                                                op het hoogste punt blijft
                                                roerloos staan.
                                                Als een oude heer op hoge poten
                                                in een veren pak.

                                                Kijkt van links naar rechts
                                                neemt een duikvlucht boven water.
                                                Stijgt weer op met een goud vis tussen
                                                de snavel die schittert in de zon
                                                dit word zijn laatste reis met de reiger
                                                voor dat de lente begon.

                                                        Christiene Düthler©




donderdag 7 maart 2013

Internationale- vrouwen dag.


                                                             Christiene Düthler©

                                                         Pentekening,geschilderd .

                                                            36 x 52 cm op papier.

                                                           8 Maart Internationale.

                                                               Vrouwen dag.

                                                              

donderdag 28 februari 2013

En fiets tocht naar Oma......5

Ga maar zitten eerst, een soepje dat kan niemand zo lekker maken als Oma.Daar na de aardappelen en de groente een sausje en vis.Het ziet er lekker uit,hoe heet die vis Oma ?dat is kabeljauw Tineke neemt van alles een hapje,Oma vraagt smaakt het meisje?ja lekker en snijd een stukje van haar vis af en steekt het in haar mond en kijkt op haar bord,en slaakt een gil vliegt van haar stoel af richting gootsteen en spuugt en spuugt en gilt vol afgrijzen ze pakt een glas water en spoelt haar mond.Oma zit geschrokken aan de keuken tafel en snapt niet wat er te gillen valt.Tineke zegt er zitten allemaal beestjes op de vis.Ja toen zag Oma het ook de maden kropen over Tineke haar bord dit heeft ze nog nooit mee gemaakt.Oma hield haar hoofd koel en zei meidje gil niet zo daar ga je echt niet dood van.Tineke had niets in geslikt maar alleen het idee al dat ze het in haar mond heeft gehad,en het gekriemmel op haar bord daar was ze nog het meest misselijk van.Oma ruimde de tafel af ze was er beduusd van.Al het eten gaat de vuilnesbak in en Oma wast af,Tineke krijgt nog een groot glas limonade.Tineke had het bord met de vis wel zien staan in de kelder op de plank.Oma heeft geen koelkast. Ze vind het vervelend voor Oma dat zo heeft zitten gillen maar ze is er echt niet goed van.Na een poosje zegt Oma zullen we een toetje nemen,dat smaakt best wel weer lekker en langzaam ebt de gebeurtenis uit Tineke haar gedachten.Naar een paar dagen van leuke dingen doen met Oma en Remie is de vakantie voorbij.Oma vind het jammer dat de kinderen weer naar huis gaan ze vond het super gezellig.De terug reis word per trein gedaan.Oma brengt de kinderen naar het station ze zetten hun fietsen in de trein.En nemen hartelijk afscheid van Oma en bedanken haar voor de fijne vakantie,nog een knuffel en een zoen.Remie en Tineke gaan bij het raampje zitten.En daar staat Oma op het perron moeder ziel alleen ze zwaaien tot ze Oma niet meer zien.Een maal thuis is het ook weer fijn ze vertellen in geuren en kleuren wat ze allemaal gedaan  en mee gemaakt hebben.En of ze nog ooit zo ver gaan fietsen Tineke dacht het van niet ,en heimwee heeft ze niet gehad maar dat komt misschien door dat haar broer Remie er bij was, en niet te vergeten ze zijn verwend door hun lieve Oma.En zo lukt het om een vakantie vol te houden.
Einde.
                                                               Christiene Düthler©

woensdag 27 februari 2013

Een fiets tocht naar Oma.....4


                                                          Christiene Düthler©

Een nieuwe dag Oma neemt haar kleinkinderen mee naar de boerderij daar gaat Oma vaak koffie drinken en koopt daar haar groenten en eieren,Oma is trots nu kan ze haar kleinkinderen voor stellen,en vertellen dat ze een heel eind hebben gefietst om hun Oma te kunnen zien.Ze worden hartelijk ontvangen  de boerin vraagt wat ze willen drinken,koffie voor Oma en limonade voor de kinderen daarna lopen ze met de boer mee die laat de dieren van de boerderij zien,Remie en Tineke genieten vol op en de boer zegt je mag iedere dag komen en als je wil ook mee helpen daar had Remie wel oren na.Tineke wil later ook een boerderijtje met kleine dieren.Na het bezoekje wandelen ze terug naar huis ze gaan achter om Remie en Oma gaan naar binnen.Maar Tineke loopt nog even de tuin in en ziet de boven buurvrouw ze is verrast en zegt, wat leuk Tineke dat je even komt kijken en ze begint te vertellen over de kruiden en waar voor ze gebruikt worden,en welke lekker zijn op het eten,Tineke denkt wat leuk dat ga ik ma vertellen als ik weer thuis ben misschien gaat ma dat ook wel doen.Een gedeelte van de tuin is van de buurvrouw er staan veel kruiden en bonte bloemen in.Die zijn mooi,wil jij ook een bosje bloemen? Tineke kijkt verrast ja dat wil ze wel het kruidenvrouwtje maakt er een mooi boeket van,zo Tineke jij kunt Oma blij maken Tineke straalt dank u wel,dan ga ik nu naar Oma.Oma had op een afstand staan kijken,Tineke komt vrolijk binnen,Oma moet toe geven dat het een mooi boeket is,kom dan zetten we de bloemetjes in het water ze krijgen een plaatsje op tafel,Oma zei verder niets ze wou Tineke haar plezier niet bederven.De volgende dag gaat Remie weer naar de boerderij hij mag komen helpen en blijven eten.Tineke blijft bij Oma ze heeft boekjes mee genomen en gaat in een grote stoel zitten ze nestelde zich er lekker in je ziet haar  haast niet terug,ze krijgt nog een glas limonade,ze is in een andere wereld in haar boek.Ze weet niet hoe lang dat ze daar gezeten heeft,maar haar boek is uit en het was zo mooi.Ze komt weer in de werkelijkheid terug, ze hoort dat Oma haar roept.Oma is  met het eten bezig en vraagt of Tineke  even de tafel wil dekken.Ze zijn maar met tweetjes Remie komt later.

                                                      Christiene Düthler©
Jaren zestig verhaal
......4
word vevolgd.