Vriendinnen club.

                                             Christiene Düthler©
                                         
                                             Vriendinnen club van negen.

                                            Pen tekening.... geschilderd op papier.

                                            groter kijken klik op afbeelding.

                                                                      - 

                                                           Vriendinnen club.

                                        Vriendinnen club van negen nooit alleen
                                                  altijd een om te troosten.
                                       Je lief is pleite je schenkt een rood glas wijn,
                                              enkele vriendinnen komen langs
                                           en brengen je op anderen gedachten.
                                           Ze heeft zitten janken voor een man.
                                                  Was hij haar tranen waard.

                                               Vriendinnen een dagje shoppen
                                          Alles vergeten winkel in en winkel uit
                                      je trekt het gordijn open het zijn je vriendinnen
                                                     ze liggen in een deuk.
                                              Je ziet ze denken het ziet er niet uit,
                                      ze doet nog een poging het word angstvallig stil.
                                      Geslaagd.......acht paar ogen zijn op haar gericht.
                                            Onthutst roept ze ik heb geen schoenen.

                                                 Shoppende meiden tijd voor het terras.
                                         Verspreid onder de stoelen bonte draagtassen
                                            met kleding en schoenen mannen kijken hun
                                                 ogen uit negen meiden met blote benen.
                                         Hoog gehakte schoenen een  ding weten ze zeker.
                                                            ze hebben veel bekijks.

                                                                Christiene Düthler. ©










                                     

Vriendschap.

                                                              Christiene Düthler©

                                                               Pentekening.


                                                              Vriendschap.
                                                   Vriendschap voor het leven
                                                    of vriendschap voor even.
                                                         Ze komen en gaan,
                                                            je voelt je rijk.
                                                     En telt ze op een hand
                                                     van ver af en dicht bij.
                                                 In verdriet je verwacht het niet
                                                  die jij dacht een vriend te zijn
                                                                 is er niet.

                                                          En dan die eene
                                                   altijd op de achtergrond,
                                                          die pakt je hand
                                               en zegt ik zal er altijd zijn voor jou
                                                       in vreugde en verdriet.
                                                         Door je tranen heen
                                                            kijk je hem aan
                                               en zegt jou laat ik nooit meer gaan.

                                                        Christiene Düthler©

Spiegelbeeld.

                                                              Christiene Düthler.©

                                                                     Pentekening.


                                                                 Spiegelbeeld.

                                               Spiegelend haar beeld in vogel vlucht.
                                              Een meisje met vlechtjes huppelt vrolijk
                                                       steeds verder en verder weg.
                                             Een jonge vrouw door menig man aanbeden
                                                    vind haar grote liefde voor het leven.

                                                         Bekroond door een huwelijk
                                                        een kinder wens word vervuld.
                                              Kleine en grote zorgen jaren vliegen voorbij
                                                  geen kinderen meer maar net volwassen,
                                                  slaan zij hun vleugels uit het nest is leeg.
                                                                    Zij blijft achter.

                                                   Kijkend in de spiegel ze kan er niet om
                                                      heen zichtbaar is de tijd verstreken.
                                                   Zonder taboes van vroeger haar streven
                                                              alles kan geen moeten.
                                                     Een tweede jeugd is haar gegeven
                                                            ze houdt van het leven.

                                                                Christiene Düthler©

Vrolijke Paasdagen.

                                             Christiene Düthler.©
                                             
                                      Geschilderd op doek
           
                                      50x60 cm.

groter kijken klik op de afbeelding.

Aan al mijn bezoekers een vrolijk en gezellige Paasdagen.!!!!!

Lente gevoel.

                                                                 Lente gevoel.

                                                    Zacht blauwe luchten,ochtend dauw.
                                                    Vogels zingen het hoogste lied,
                                                     koeien gaan voor het eerst naar buiten
                                                     maken rare bokkesprongen vertrappen
                                                     madeliefjes in de wei.
                                                     Lammetjes kijken verbaast naar alles.
                                                     Vlindertjes vliegen voorbij.

                                                     Winter jassen blijven uit,de zon weerkaatst
                                                     op witte gezichtjes,meisjes vragen om kleur.
                                                     Flaneren met weinig,aanbidden de zon,
                                                     in ruil voor bruine benen.
                                                     Poeslief ligt te loeren naar de vogeltjes
                                                     in de bomen,de winter is verdreven.
                                                     Zonnestralen.....
                                                     Lente een gevoel.

                                                     Christiene Düthler ©
                                      

                                             
                        

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.

                                                                      Christiene Düthler ©

Een vogeltje dat naar binnen kijkt.

De dorps school lijkt meer op een oud woonhuis dan op een school,de kinderen moeten eerst de trap op en komen dan in hun les lokaal dat niet groter is dan een huiskamer waar een paar bankjes in staan.Als de kinderen binnen komen en de meester plaats neemt op zijn kruk voor de klas word het stil,want de meester gaat voor lezen het word muis stil, de kinderen dwalen af en kijken naar buiten en zien een vogeltje dat naar binnen zit te kijken het lijkt wel of het vogeltje mee zit te luisteren naar het verhaal dat de meester verteld, en blijft mooi zitten.Weer vooruit kijkend naar de meester die op zijn kruk zit te draaien beginnen een paar kinderen te grinneken en het geluid word steeds luider,de meester kijkt de klas in om te kijken wat er te lachen valt de meester gaat weer verder met zijn verhaal, de kinderen kijken elkaar aan.En dan lachen gieren brullen nu is bij de meester echt de maat vol.Hij schreeuwt en hij tiert even word het stil en hij vervolgt zijn verhaal meester beweegt zich op de kruk met zijn benen uit elkaar en het vogeltje kijkt  nog steeds naar binnen maar meester ziet hem niet.Het is onrustig in de klas, de meester draait op zijn kruk, en nu zien ze het allemaal de meester heeft een gaatje in zijn broek presies tussen zijn benen.De kinderen schudden van het lachen in hun banken en dan is er geen houden meer aan,lachen gieren brullen.Meester schiet als een raket van zijn kruk en schreeuwt en tiert en heeft in middels een hoofd als een biet.Hij pakt een pak schriften en gooit die met geweld op de oud houten vloer, een dreun horen en zien vergaan het vogeltje dat aldoor naar binnen heeft zitten kijken is zo geschrokken dat het weg gevlogen is, de kinderen komen niet meer bij het voorlezen kunnen ze nu wel vergeten de meester heeft het vogeltje niet gezien laat staan het gaatje in zijn broek.

Christiene Düthler ©

2. verhaal jaren vijftig.

Een klein meisje gaat voor het eerst op reis.

        

                                       Pentekening.......Christiene Düthler©.


Een klein meisje gaat voor het eerst op reis.

Het is kort naar de oorlog, het gezinnetje vader moeder en drie broertjes en zusje wonen in een dorpje in het zuiden van het land.Het normale leven was weer een beetje op gang gekomen.De vader had zijn werk en moeder deed het huishouden en de broertjes gingen naar school.En het zusje was bij moeder thuis ze was nog te jong voor de school.De moeder kwam oorspronkelijk uit Duitsland en wilde haar vader en haar broers en zusters bezoeken,dat was in die tijd en flinke onderneming.Papa en mama hadden besloten dat mama de reis zou gaan maken met de kleine meid,moeder bereide zich goed voor op de reis en gaat voor het kleine meisje kleertjes maken,jurkjes en een jasje met een bij passend hoedje, en een nacht japonnetje.De koffers word gepakt een grote voor mama en een  kleintje voor het zusje.Het was ook spannend voor het kleine meisje voor het eerst op reis en voor de eerste keer met de trein.En alleen met mama,in het koffertje zit haar lievelings pop Stientje die gaat ook mee.En dan breekt de grote dag aan van de reis, ze worden uit gezwaaid door papa en de broertjes dat was wel raar dat was nog nooit gebeurt.En daar gaan ze dan, de trein zet zich in beweging ze kijkt haar ogen uit.Als ze al een tijdje onderweg weg zijn komt er een man in uniform, hij komt de passen controleren .Hij vraagt aan mama of zij haar koffer open wil doen, haar hartje bonst en toen moest ook het kleine koffertje open waar  haar kleine pop Stientje in zit, ze denkt straks ben ik haar kwijt.Even later zegt hij doe maar weer dicht, op gelucht haalt ze diep adem en kruipt dicht tegen mama aan.Na een tijdje komen ze op het station van Duitsland aan .Toen nog een stukje met de tram en niet veel later komen ze op de plaats van bestemming aan.En daar staan oom en tante al te wachten ze zijn heel blij dat ze er zijn,ze word geknuffeld en om hoog getild op de schouders van haar oom,en zo gaan ze naar de rest van de familie waar ze ook voor het eerst haar opa ziet.Er heerst een vrolijke stemming.En dan slapen in het grote bed samen met haar mama.De andere dag mocht ze met haar opa mee naar het snoep winkeltje ze kwam ogen tekort en mocht allemaal lekkere dingen uit zoeken.Ook voor haar broertjes thuis,snoepjes dropveters en een snoepketting je kon het zo gek niet op noemen wat werd ze verwend.Maar dan is de te korte vakantie  ook weer voorbij,Mama pakt haar koffer weer in en het kleine meisje doet dat ook met al haar kadootjes en snoepjes het lijkt wel een klein schat kistje, pop Stientje kan er nog net bij.Ze hebben afscheid genomen, en zitten weer in de trein, de schuif deur gaat weer open de man in uiniform komt weer binnen en vraagt om het paspoort.Dan wil hij ook even in de koffers kijken,het kleine koffertje haar schatkistje moet ook weer open,hij graait er met zij grote handen in, tussen de snoepketting en de kadootjes, hij heeft een grijns op zijn gezicht en hij zegt doe maar weer dicht, een diepe zucht en de man verdwijnt weer.Ze is toch wel blij dat ze weer naar huis gaan naar papa en de broertjes want die heeft ze toch echt gemist.Mama Doet haar jas uit en hangt die op en de kleine meid hangt haar jasje er vol trots naast.En gaat tegen mama aan zitten.En maakt dan snel haar koffertje open en pakt haar popje er uit en verstopt het achter mama,s jas.En doet dan snel het koffertje weer dicht.Nog even dan zijn ze weer thuis en dan stopt de trein op het station.We kijken naar buiten en daar staat papa op het perron,papa is ook blij dat hij ons ziet ze worden geknuffeld en dan gauw naar huis waar de broertjes wachten.Het is een beetje feest, mama en Tineke zijn weer thuis.Dan gaat ze met haar broertjes in een kringetje zitten en het koffertje staat in het midden, de broertjes kijken hun ogen uit.De schat word eerlijk verdeeld en het koffertje gaat weer dicht.Ze doet de snoepjes ketting om en houd haar popje stevig vast, moe van de reis valt Tineke in slaap,moe van haar eerste korte reis.
                          Christiene Düthler©.

1.Een jaren vijftg verhaal.

De herinnering blijft.

                                                                                 

                                                         Christiene Düthler ©

                                                                        -  
                                                           De herinnering blijft.

                                     Wetend dat jij er niet zult zijn, met de hand
                                     op de klink blijf je even staan voor haar deur,
                                     met pijn in mijn hart ga ik naar binnen om
                                     heel even in gedachten dicht bij jou te zijn,
                                                     en slaak een zucht.

                                 Zittend op de rand van jou bed kijk ik rond,spelen
                                  met de pop en de beer deed je allang niet meer
                                  als kind boden ze troost als je je had bezeerd.
                                  Ze kijken mij aan als of ze willen zeggen ze is niet meer.
                                  Samen deelden we verdrietjes zittend in jou domein.

                                  Niet lang geleden pakten wij jou koffer niet wetend
                                  dat jij niet terug komt van jou reis.
                                  Mijn handen gaan over dingen die herinneren
                                  aan mij lieve kleine meid,haar dagboek ligt gesloten
                                  misschien met haar laatste woorden ik ga op schoolreis.

                                  Je legt je handen op haar dagboek,eens gaat het open
                                  tranen biggelen over mijn wangen en zachtjes fluisterend
                                  er gaat geen dag voorbij zal altijd aan je blijven denken
                                  lieve kleine grote meid jij ging op reis ik ben je kwijt.

                                                            Christiene Düthler©.


Dit gedicht is een gedachten gang
na het bus ongeluk in Zwitserland.
Waar door veel mensen hun kind
moeten missen.

De zoete inval............3

                                                        Christiene Düthler ©.

Het lijkt wel of iedereen uit zijn hol komt de kamer loopt vol met de broers en zussen, Harrie legt de sjoelbak op de tafel Suus de oudste maakt thee en koffie en zet de kopjes klaar op het dienblad.Toos is verbaast ze doen toch nog wel wat.Dit vind Toos zo gezellig met alle broers en zussen en vrienden en vriendinnen het is elke zondag vaste prik.Even later komen vader en moeder terug van de kerk en er komen ook nog kennissen mee.Suus schenkt koffie en thee in en gaat met de cakjes rond.Moeder loopt nog even de keuken in en snijdt voor de twee meisjes een appelpunt af om dat jullie mij zo fijn hebben geholpen,ze zet nog koffie en gaat terug naar haar bezoek.De meiden genieten  aan de keuken tafel, dat was echt lekker zegt Toos Mia knikt en ze staan op wat heb jij achter in jou jurk,ik zie niks zegt Toos, een grote vlek hoe kan dat  misschien zat er iets op de keuken stoel kom dan probeer ik of het er uit gaat met een nat doekje maar wat Mia ook doet het gaat er niet meer uit zonde van jou mooie nieuwe jurk.Ze gaan terug naar de kamer voor de sjoel wedstrijd.De sjoelstenen knallen door de houtenbak, moeder schenkt nog een ronde koffie in en gaat nog een keer met de schaal cakjes rond en roept oma wil jij ook nog koffie en daar komt oma aan sloffen en kijkt rond nee ze wil geen koffie ze wil sjoelen,Henk gaat op zij en oma schuift de stenen door de bak en iedereen joelt mee als er een steen invliegt, na een ronde houd ze het voor gezien en Henk maakt zijn beurt af.En zo komt aan alles een eind het bezoek vertrekt ,elke zondag  gezelligheid voor jong en oud.Toos moet nu ook naar huis, Toos bedankt voor je hulp en u bedankt voor het lekkers.Mia loopt nog even mee tot aan het hekje tot morgen dan kom ik je halen voor school dag hoor.Toos komt thuis met verhalen hoe gezellig dat het was met oma en de sjoelwedstrijd en de lekkere appeltaart die Mia haar moeder gemaakt heeft,ja ja zegt moeder ik ken dat wel de zoete inval,Toos kijkt naar haar moeder wat bedoeld ze  daar nou mee het was gewoon gezellig.Draai je eens om wat voor een vlek heb jij in je nieuwe jurk waar heb je nu weer in gezeten, gewoon op een keuken stoel, op een plekstoel zul je bedoelen doe de jurk maar uit dan zal ik zien of ik het er uit kan krijgen.Toos durfde niet meer te vragen of mama voor Mia ook een jurkje wil maken in ieder geval vandaag niet meer.

Christiene Düthler©

einde verhaal
uit de jaren vijftig.

De zoete inval.................2

Toos kijkt  naar de foto,s op oma,s kastje,Mia trekt haar aandacht en wil haar voor zijn ze schaamt zich een beetje voor oma ze trekt haar neus op en zegt het stinkt hier wat zegt oma, het stinkt hier herhaalt  ze het stinkt hier naar plas wie heeft dat gedaan vraagt oma ?wie denkt u.Toos voelt zich een beetje op gelaten en vind het zielig voor oma.Moeder komt binnen en heeft nog net gehoord wat Mia zei ze zet een raam open gaan jullie maar naar de huiskamer ik ga oma even wassen ze legt schoon beddengoed neer en haalt het bed af,zo oma ik ga je wassen en straks ruikt het hier weer lekker.De meiden komen de kamer binnen iedereen is weg alles staat nog op tafel Toos vind het maar raar dat Mia haar zusters niet hebben afgeruimd.Wie ruimd de tafel af dat doet mijn moeder altijd en jou zusters, die hebben nooit geen tijd  zegt Mia die hebben het druk of ze moeten weg.Toos zegt dat vind ik stom ik help thuis altijd mee ,Mia word er stil van  en denkt  ja het is ook stom dat mijn moeder alles alleen moet doen.Ze loopt de keuken in en komt met een dienblad terug en zegt ik ga mijn moeder helpen en ik help jou mee zegt Toos ze lopen naar de keuken en denken alle bij het zelfde wat veel.Mag ik afwassen vraagt Toos?De afwas word gesorteerd en af gespoeld Mia maakt de keuken tafel leeg,Toos zucht nog meer afwas de afwasbak word gevuld met water nog even met de sopdoek over  de tafel en het grote werk kan beginnen.Ze kletsen over van alles en nog wat en zingen zelfs nog een deuntje en krijgen er nog lol in ,zie jij ook wat ik zie wat zie jij dan vraagt Mia, dat we bijna klaar zijn.Dan glipt er een kopje uit Toos haar handen ze wil het nog op vangen maar het klettert tegen de grond.Even is het stil Mia begint hard te lachen Toos vind dit echt niet leuk meer, dan zwaait de keuken deur open moeder komt binnen en heeft een mand met vuile was bij zich ze weet echt niet wat ze ziet ze is echt verrast jullie zijn  echte schatten wat vind ik dit lief ze pakt de wasmand op en loopt er mee naar buiten waar het washok is.Als ze terug komt trapt ze op de scherven van het kopje Toos houd haar hart vast en hakkelt ik heb een kopje laten vallen och meidje er zijn wel ergere dingen wat maakt het uit een kopje meer of minder.Mia veegt de schreven bij elkaar en je weet scherven brengen geluk.Toos zucht eens diep,Mia wil jij straks op oma letten je vader en ik gaan naar de kerk blijf jij dan nog even hier vraagt  ze aan  Toos ja dan moet ik wel even naar huis bellen, niet veel later vertrekken vader en moeder naar de kerk.De twee meiden gaan bij oma buurten oma zit bij het raam en kijkt zo door de Zandweg , zo oma het ruikt hier weer lekker oma verteld van vroeger ze vind het gezellig met de twee meisjes.Toos vraagt heeft u zin om te wandelen oma glimlacht ze geven haar ieders een arm en wandelen de grote  tuin in.Ze geniet zichtbaar van het groen en de bloemen pracht.Ze komen langs de bessen struik ze plukken handen vol oma lust u ook bessen ze geeft oma ook een handje vol, moet je die niet eerst wassen vraagt Toos ben je gek zegt oma dat kan geen kwaad en steekt de bessen in haar mond lekker ze kuieren weer langzaam terug naar het huis.En brengen oma terug naar haar kamer ze gaat weer zitten in haar stoel voor het raam.

Christiene Düthler.©

Word vervolgd.