donderdag 17 juni 2021

zomeren

    
                                                Zomers zinderend  heet
                                                Files, mensen rijden in blikken richting zee
                                                parfum deo zweet
                                                één gedachte..............cool
                                                bruisend een duik in zee.

                                                Badlakens geven aan dit is mijn plekje
                                                een schouwspel van mensen
                                                smeren tegen zonnebrand
                                                zand tussen de tenen en billen
                                                geen ontkomen aan.

                                                Mannen als kinderen bouwen
                                                zandkastelen
                                                kijkend door hun donkere bril naar
                                                vrouwelijk schoon.
                                                Moeders slepen met emmertjes water
                                                bakken zandkoekjes met hun kroost.

                                                Een wesp wil haar dorst lessen
                                                ze laat zich verleiden door een rietje
                                                verliest haar evenwicht
                                                niemand die haar redden wil
                                                en gaat onder ze verdrinkt
                                                in een glaasje prik.

                                                Christiene Düthler©

zondag 17 januari 2021

Sterretjes


 


                                                             Christiene Düthler.©.



                                                                    Sterretjes.


                                                  Een klein jongetje kan niet slapen,
                                                  nog een verhaaltje en een kus van mama.
                                                  De deur blijft op een kier
                                                  een streepje licht valt naar binnen.

                                                  Een klein jongetje kan niet slapen,
                                                  en denkt aan zijn papa en loopt op
                                                  zijn blote voetjes naar het raam.
                                                  En kijkt naar de sterretjes.

                                                  En met een trillend stemmetje zegt 
                                                  hij heel zacht,Papa zie jij mij.
                                                  In het licht van de maan
                                                  schittert een traantje
                                                  Papa ik ga nou slapen.

                                                  Het kleine jongetje kijkt nog een keer
                                                  naar de sterretjes,
                                                  en doet zijn gordijntjes dicht.
                                                  Zijn oogjes worden zwaar
                                                  en droomt van zijn papa die zegt.
                                                  Lieve jongen ik houd nog steeds van jou.

                                                          Christiene Düthler ©.

zondag 20 december 2020

vrijdag 26 juni 2020

Wat heet zomer.......



                                            Als een vis in het water.   Christiene Düthler©

                                                                                     Op doek geschilderd.


                                                    Zomer voetjes.     Christiene Düthler©
                                                                                      op doek .



                           Een vlieger die hoog aan de hemel staat.    Christiene Düthler©
                                                                                                  op papier



                                      Een proost op de zomer.    Christiene Düthler©
                                                                                                  op papier



                                               Wat heet zomer.    Christiene Düthler©
                                                                            Geschilderd op doek

                                                Zo maar een greep zomer schilderingen

                                                               door de jaren heen.


                                                      Wens jullie een mooie zomer.

                                                       ---------------------------------

                                                              Zomers groetje

                                                                 Christiene

                                                           
  

woensdag 3 juni 2020

Een teken van leven.



                           Het is hier al een tijdje stil

                           ik ben druk op de achtergrond.

 

                           Schrijven tekenen en schilderen

                                en bloggen

                           staan op een laag pitje

   

                           hoop mijn ritme terug te vinden.

                           Wat is mooier een teken van leven.



                            

                                   

donderdag 23 april 2020

Een reis naar binnen


                          Geschilderd op doek  Mediteren  60x60           Christiene Düthler©


                                                                 

                                                             lotus bloem


                                                            Een reis naar binnen.


                                                      Gesloten ogen,gekruiste benen
                                                      een hoofd vol gedachten
                                                      die komen en gaan.
                                                      De wil om los te laten
                                                      een reis naar binnen
                                                      een zoektocht naar innerlijke rust.
                                                      Je haalt diep adem
                                                      het word stiller en stiller.
                                                      bomen wiegen hun bladderen
                                                      je hoort het ruisen van het water
                                                      blote voeten vragen om verkoeling
                                                     de golfjes in de beek, deinen mee
                                                     een stilte gevoel, één zijn met de natuur
                                                     In een gezond lichaam  en een
                                                     heldere geest.
                                                     Christiene Düthler©


          
                                                      
                                                     



zaterdag 11 april 2020

Mooie Paasdagen


                              Christiene Düthler©    op plaatstaal geschilderd.



                                                        Christiene Düthler©   pentekening



                                             Christiene Düthler©     pentekening


                                    Wens al mijn bezoekers fijne Paasdagen!!

                                         ook al is die niet zo als anders.




zondag 5 april 2020

Corona

Corona.
      



                                                          Corona,
                                               Een kind kreeg de naam Corona
                                               haar naam met liefde uit gekozen
                                               jaren later kon ze niet bevroeden
                                               dat haar naam werd bedoezeld
                                               nog nooit is een naam
                                               zo vaak uitgesproken.
                                               Het corona virus komt uit het niets
                                               is nu wereld wijd
                                               heeft de mensen in de macht
                                               er gaat geen dag voorbij
                                               angst om onze naasten
                                               bang voor leven bang voor de dood
                                               een mens zo kwetsbaar.
                                               weg met het virus,wens dat haar naam
                                               Corona word gezuiverd.
                                               Wij blijven hopen dat nemen ze
                                               ons mensen niet af.

                                                       Christiene Düthler©
                  foto internet.

maandag 2 maart 2020

Lente verlangen


                                     Christiene Düthler©      pentekening 18x26
                             
            
     


                                           Lente verlangen.

                                           Weg van een wereld die  raast
                                           zo ver benen kunnen dragen
                                           zoekend naar de lente
                                           langs een kronkelig pad
                                           twijfels bij een afslag
                                           het pad slingert langs het water
                                           eenden en wilde ganzen
                                           laten waterkringen achter.
                                          Voeten zuigen vast in modder
                                          ook al zingen vogels,de stilte overvalt
                                          vervolg je weg met zware benen.
                                          Aan het einde van het pad
                                          staat een oude reus met veel takken
                                          die je willen omarmen
                                          je voelt je klein als een kind
                                          zacht ruisende wind fluistert
                                          welkom het is bijna lente.
.
                                          Christiene Düthler©
                             
            



donderdag 13 februari 2020

Valentijn


                                                      Christiene Düthler©  pentekenig


                                         Als bloemen spreken konden

                                         bloemen zeggen zo veel meer
                                         als ze spreken konden.
                                         Kleuren rozen rood hemels blauw
                                         zoete geuren een stengel met
                                         met een hartje vurig rood
                                         vormen een boeket.
                                         Tussen het groene blad verscholen
                                         een kaartje met lieve woorden
                                         blijf aan je denken
                                         mijn hart klopt alleen voor jou

                                           Christiene Düthler©


                                         zelf heb ik niets met Valentijn
                                         maar het thema is leuk om te
                                         tekenen, schilderen en schrijven


                                         Gedichtje en pentekening
                                           2013                                     

zondag 9 februari 2020

Vier jaargetijden in de war

                                     
foto internet



                              Winterse buien.           


                           
                              Vier jaargetijden in de war.
                              Lente Zomer Herfst en Winter
                              weerbeelden komen voorbij
                              de weerman voorspeld
                              Herfst in de Winter
                              storm en regen die klettert
                              tegen de ruiten.
                              In je droom is het lente
                              het verlangen naar warmte
                              vogels vlinders veel kleur
                              bijen op de bloemen.
                              of word het een Zomer zo heet
                              zonder genade
                              of een Lente in de Zomer
                              ontwaak uit je slaap
                              het is Winter.

                              Christiene Düthler©
                                           

                              


Stip aan de horizon


                                                        
                                                         Oneindig ver hier vandaan

                                                          Christiene Düthler ©                                 
                     
                                     
                                                             Stip aan de horizon.

                                                        Het losse zand onder de voeten
                                                        de zee zo ver je kijken kunt.   
                                                        wild bruisend de golven
                                                        krachtig rollen ze richting strand
                                                        horen en zien vergaan,
                                                        één gedachte haar lief
                                                        zij houd zich staande
                                                        kijkend hoog naar de hemel
                                                        een blik in de verte,
                                                        zo ver het oog reiken kan
                                                        stip aan de horizon
                                                        oneindig ver hier vandaan.

                                                           Christiene Düthler©




                                                                      foto internet



                                                Dit gedicht op nieuw geplaatst
                                                door een foutje zijn de reactie er uit.
                                               



zondag 22 september 2019

Zo gewoon en toch heel bijzonder


Mijn vriendin Marléne bracht van het uit eten een steen voor mij mee die daar in de vensterbank lag,ze dacht aan mij en vroeg of ze er hem mee mocht nemen,om dat haar vriendin het leuk vind stenen te beschilderen,En zo werd deze steen zo heel gewoon en toch heel bijzonder!
Een bijzondere herinnering aan mijn lieve vriendin Marléne
Christiene Düthler.




                                                              Verlies.
                                                        Vriendschap. 
                                                        Jij was oprecht en eerlijk
                                                        jou woorden blijven en hangen
                                                        je maakte soms de mensen
                                                        aan het schrikken,misschien
                                                        dachten zij het zelfde als jij

                                                        bang voor scheve gezichten
                                                        ze speelde mooi weer.
                                                        Maar jij zo als je was,recht door zee
                                                        zo blijf ik jou herinneren.
                                                        Er bleef je niets bespaart
                                                        25 jaar kanker.....

                                                         Je hebt zo veel mee gemaakt
                                                         maar nooit geklaagd.
                                                         Je overleefde je man en niet veel
                                                         later je moeder.
                                                         Bewondering door vele.

                                                        Voor jou die zei ik moet door
                                                        Je haalde alles uit het leven
                                                        zo goed en zo kwaad als het kon
                                                        genieten vakantie de vitamine
                                                        van haar leven
                                                        uit eten met vriendinnen.

                                                        Met lood in de schoenen wetend
                                                        hoe zwaar het was voor haar
                                                        sprak jij warme woorden
                                                        voor je vriendinnen als soort van troost
                                                        je zei het gaat niet lang meer duren
                                                        ik ben op.

                                                       Marléne word op genomen
                                                       beld voor het laatst haar vriendinnen
                                                       heel zachtjes heel kort
                                                       ze hebben mij verlegd naar het kamertje............
                                                       Geen telefoon,geen lieve stem
                                                       het blijft dood stil.

                                                       Marléne........... haar laatste reis.
                                                       woorden schieten te kort

                                                       Christiene Düthler