Stip aan de horizon

                                                        

                                                         Oneindig ver hier vandaan

                                                          Christiene Düthler ©                                 

                     

                                     

                                                             Stip aan de horizon.

                                                        Het losse zand onder de voeten

                                                        de zee zo ver je kijken kunt.   

                                                        wild bruisend de golven

                                                        krachtig rollen ze richting strand

                                                        horen en zien vergaan,

                                                        één gedachte haar lief

                                                        zij houd zich staande

                                                        kijkend hoog naar de hemel

                                                        een blik in de verte,

                                                        zo ver het oog reiken kan

                                                        stip aan de horizon

                                                        oneindig ver hier vandaan.

                                                           Christiene Düthler©

                                                                      foto internet



                                                Dit gedicht op nieuw geplaatst
                                                door een foutje zijn de reactie er uit.
                                               

Zo gewoon en toch heel bijzonder

Mijn vriendin Marléne bracht van het uit eten een steen voor mij mee die daar in de vensterbank lag,ze dacht aan mij en vroeg of ze er hem mee mocht nemen,om dat haar vriendin het leuk vind stenen te beschilderen,En zo werd deze steen zo heel gewoon en toch heel bijzonder!

Een bijzondere herinnering aan mijn lieve vriendin Marléne

Christiene Düthler.

                                                              Verlies.

                                                        Vriendschap. 

                                                        Jij was oprecht en eerlijk

                                                        jou woorden blijven en hangen

                                                        je maakte soms de mensen

                                                        aan het schrikken,misschien

                                                        dachten zij het zelfde als jij

                                                        bang voor scheve gezichten

                                                        ze speelde mooi weer.

                                                        Maar jij zo als je was,recht door zee

                                                        zo blijf ik jou herinneren.

                                                        Er bleef je niets bespaart
                                                        25 jaar kanker.....

                                                         Je hebt zo veel mee gemaakt

                                                         maar nooit geklaagd.

                                                         Je overleefde je man en niet veel

                                                         later je moeder.

                                                         Bewondering door vele.

                                                        Voor jou die zei ik moet door

                                                        Je haalde alles uit het leven

                                                        zo goed en zo kwaad als het kon

                                                        genieten vakantie de vitamine

                                                        van haar leven

                                                        uit eten met vriendinnen.

                                                        Met lood in de schoenen wetend

                                                        hoe zwaar het was voor haar

                                                        sprak jij warme woorden

                                                        voor je vriendinnen als soort van troost

                                                        je zei het gaat niet lang meer duren

                                                        ik ben op.

                                                       Marléne word op genomen

                                                       beld voor het laatst haar vriendinnen

                                                       heel zachtjes heel kort

                                                       ze hebben mij verlegd naar het kamertje............

                                                       Geen telefoon,geen lieve stem

                                                       het blijft dood stil.

                                                       Marléne........... haar laatste reis.

                                                       woorden schieten te kort

                                                       Christiene Düthler 

Vrolijke pasen

                                                     Christiene Düthler©


                                                   Ik wens al mijn bezoekers

                                                   fijne en gezellige Paasdagen

                                                         groetjes Christiene,

                                                        

Als samen er niet meer is.

                                         Altijd samen,nooit alleen

                                         onafscheidelijk,altijd,één

                                         samen is een groot gemis

                                         als samen er niet meer is.

                                         Hier bij dank ik jullie

                                         voor de mooie woorden

                                         bij het stilstaan

                                         van mijn verdriet en gemis.


                                                  Lieve groet
                                                  Christiene

Mijn liefste.

                                           
                                         Voor het laatst heb jij je anker gelicht,
                                         je gaf ons nog een laatste zwaai
                                         en zeilde weg
                                         uit onze baai.


                                         Als het leven lijden wordt is rusten goed.

                               Na een periode van afnemende gezondheid is rustig in geslapen

                                                   mijn allerliefste mijn man.

                                                          18 Januarie 2019

                                                         Vlinder.

                                    Verdrietig en alléén haar liefste is heen gegaan
                                    zwaar was die tijd, een verloren strijd
                                    woorden komen en gaan
                                    haar lief een herinnering die blijft
                                    gedachten dwalen af
                                    maar de tijd van gelukkig zijn
                                    en vlinders in de buik is voorbij.

                                   Ze hoort nog de woorden die hij zei
                                   ik kom terug als vlinder
                                   en laat jou zien dat jij de liefste
                                   was voor mij.
                                   Zittend op een bankje in de zon
                                   een vlinder daalt neer op haar schouder

                                   Ze heeft maar één gedachte mijn lief
                                   met tranen in haar ogen fluistert ze
                                   bedankt dat je hier wil zijn
                                   je hebt een plaatsje diep in mijn hart
                                   voor mij blijf je de aller liefste
                                   en voor altijd in mijn gedachte.

                                   Christiene Düthler©


    

Christienes brillenkokers

                                                                 Christiene Düthler ©


                                                           Christienes brillenkokers.

                                   Na een lange blog-stop wil ik even laten weten

                                   dat de gezondheid van mij man op dit moment zeer broos is.

                                                                weinig tijd......

                                                      ik wil er voor hem zijn.

                                                       Groetjes Christiene

                                            

                                             

                                                           

                                                          

Rozenvrouw.

                                                     Christiene Düthler ©

Rozenvrouw.

                                                    Rozen in veel kleuren

                                                    en zwoele geuren.

                                                    bloem van de liefde

                                                    groeit in haar tuin

                                                    bezoekers gaan niet

                                                    naar huis

                                                    voor een blik in haar

                                                    haar rozentuin

                                                    het ophalen van de zachte

                                                    bloemengeuren.

                                                    lieve rozenvrouw

                                                    door jou geliefde roos

                                                    heb ik geplukt voor jou.

                                                    Christiene Düthler ©

                                                     

Blogzomerpauze

                                             Christiene Düthler ©

                                         Tulpenteckel Oscar in de tulpenvelden

                                              tekenen -schilderen- op papier- 52x37

                                             Wens jullie zomerse groetjes

                                                   

                                                       Christiene.

Een blogzomerpauze.

                                                                

                                               Een blogzomerpauze voor mij

                                               even niet tekenen of schilderen

                                               maar heel anderen dingen doen.

                                               wens ook jullie een mooie tijd.

                                                   groetjes Christiene.

Bloemenkind

                                             
                                                 Christiene Düthler ©




                             

                                                      Bloemenkind.
                                                                  
                                   Een bloemenkind in haar tuintje tussen het groen
                                   ze geniet van iedere bloem.
                                   Bijen vliegen af en aan en landen op
                                   de kleuren pracht,een libelle vliegt recht
                                   op haar af,daalt neer op een lelie in de plas.
                                   Ze sproeit met een grote gieter alle bloemen nat.

                                   Vertederd kijkt moeder door het venster
                                   naar haar bloemenkind
                                   ze raakt ontroert ze pinkt een traan.
                                   De kleine meid harkt tussen de bloemen
                                   een zucht en vleit zich neer op het gras
                                   de bloemen hebben water gehad.

                                    Een kikker begint te kwaken bij de plas
                                    luisterend naar het gratis concert
                                    haar ogen worden zwaar,al doet de kikker
                                    nog zo zijn best,zijn klanken klinken
                                    steeds verder en verder weg.
                                    Een bloemenkind valt in  slaap
                                    in een bed van gras en bloemen.

                                             Christiene Düthler. ©   2011