Een fiets tocht naar Oma.....4

                                                          Christiene Düthler©

Een nieuwe dag Oma neemt haar kleinkinderen mee naar de boerderij daar gaat Oma vaak koffie drinken en koopt daar haar groenten en eieren,Oma is trots nu kan ze haar kleinkinderen voor stellen,en vertellen dat ze een heel eind hebben gefietst om hun Oma te kunnen zien.Ze worden hartelijk ontvangen  de boerin vraagt wat ze willen drinken,koffie voor Oma en limonade voor de kinderen daarna lopen ze met de boer mee die laat de dieren van de boerderij zien,Remie en Tineke genieten vol op en de boer zegt je mag iedere dag komen en als je wil ook mee helpen daar had Remie wel oren na.Tineke wil later ook een boerderijtje met kleine dieren.Na het bezoekje wandelen ze terug naar huis ze gaan achter om Remie en Oma gaan naar binnen.Maar Tineke loopt nog even de tuin in en ziet de boven buurvrouw ze is verrast en zegt, wat leuk Tineke dat je even komt kijken en ze begint te vertellen over de kruiden en waar voor ze gebruikt worden,en welke lekker zijn op het eten,Tineke denkt wat leuk dat ga ik ma vertellen als ik weer thuis ben misschien gaat ma dat ook wel doen.Een gedeelte van de tuin is van de buurvrouw er staan veel kruiden en bonte bloemen in.Die zijn mooi,wil jij ook een bosje bloemen? Tineke kijkt verrast ja dat wil ze wel het kruidenvrouwtje maakt er een mooi boeket van,zo Tineke jij kunt Oma blij maken Tineke straalt dank u wel,dan ga ik nu naar Oma.Oma had op een afstand staan kijken,Tineke komt vrolijk binnen,Oma moet toe geven dat het een mooi boeket is,kom dan zetten we de bloemetjes in het water ze krijgen een plaatsje op tafel,Oma zei verder niets ze wou Tineke haar plezier niet bederven.De volgende dag gaat Remie weer naar de boerderij hij mag komen helpen en blijven eten.Tineke blijft bij Oma ze heeft boekjes mee genomen en gaat in een grote stoel zitten ze nestelde zich er lekker in je ziet haar  haast niet terug,ze krijgt nog een glas limonade,ze is in een andere wereld in haar boek.Ze weet niet hoe lang dat ze daar gezeten heeft,maar haar boek is uit en het was zo mooi.Ze komt weer in de werkelijkheid terug, ze hoort dat Oma haar roept.Oma is  met het eten bezig en vraagt of Tineke  even de tafel wil dekken.Ze zijn maar met tweetjes Remie komt later.

                                                      Christiene Düthler©
Jaren zestig verhaal
......4
word vevolgd.

Een fiets tocht naar Oma....3

Tineke heeft er veel over gehoord  de vrouw heeft de bij naam  koningin van het Westendorp Tineke is nieuwsgierig hoe ze er uit zal zien het is best spannend ze loopt zachtjes op haar tenen,ze hoort boven iets en ziet ook iets bewegen.De buurvrouw had had al gezien dat er kinderen bij de buurvrouw beneden zijn.Tineke doet treetje voor treetje en dan staat ze oog in oog met de koningin of was het een kruiden vrouwtje het was ook wel een beetje eng, zo zei de vrouw en jij komt kijken wie wie daar boven woont ja zei Tineke,je mag wel binnen komen Tineke kijkt naar het vrouwtje en ziet geen koningin maar een kruiden vrouwtje of een heks zo als in haar verhalen die Tineke wel eens leest.Het kruiden vrouwtje gaat haar voor Tineke schuifelt er achter aan de deur valt achter haar dicht.Tineke kijkt naar het vrouwtje ze is klein van stuk en loopt gebogen en draagt een wijde rok.Ze vraagt wil je een kopje thee ja dat wil Tineke wel even later komt ze terug met de thee, de thee ziet er raar uit er drijven allemaal dingetjes in ze gaat weer even weg en komt terug met een lepeltje en een zeefje en giet het over in een ander glas ze zegt dat is kruiden thee heel gezond hoor.Het vrouwtje babbelt aan een stuk door en vraagt van alles wie ze is en waar ze vandaag komt Tineke krijgt een slecht geweten en zegt dat ze moet gaan dat Oma niet weet waar ze is.Er komt een grijns op het gezicht van het kruiden vrouwtje en zegt ga maar gauw en kom gerust nog eens een kopje thee drinken.Daag zegt Tineke en weg is ze en rent de trap af naar beneden.En kijkt nog een keer terug om hoog het vrouwtje kijkt over de leuning.Misschien dat ze nog iets op vangt wat Oma tegen haar kleindochter zegt.Oma had het niet zo op haar boven buurvrouw.Tineke loopt de gang door tot aan de tussen deur,wat nu de deur is op slot Tineke begrijpt er niets van,ze duwt tegen de deur misschien dat hij klemt.Maar er zit geen beweging in dan maar kloppen,niks hij zit echt op slot.En net wanneer ze het op wil geven vliegt de deur open.En daar staat Oma en Remie ze hebben samen pret  dat Tineke er niet in kon.Tineke ziet er de lol niet van in,nou kom er maar in zegt Oma en doet de deur weer op het slot.En dan ziet Tineke  dat Oma eigenlijk boos is, en spreekt haar toe,ik heb niet graag dat jij naar boven gaat want die vrouw is niet pluis,en Oma wist ook niet waar jij was.Weer terug in de keuken zegt Oma het is een vreemd vrouwtje ze noemen haar niet voor niets de koningin van het Westendorp.Tineke weet niet wat ze er van denken moet ze vond het alleen maar spannend.

                                                                Christiene Düthler©
Een jaren zestig verhaal...3
word vervolgd.

Een fiets tocht naar Oma.....2

                                                     

                                                     Een fiets tocht naar Oma.
Ze fietsen er bijna een dag op met de nodige tussen stops.Het gaat aardig goed maar de keuze om een kort broekje aan te doen was niet zo slim het leren zadeltje was stug van nieuwigheid ze had rauwe plekken gekregen aan de binnen kant van haar benen.Ze zou wel willen dat ze er waren elke beweging doet pijn, de laatste loodjes ze fietsen het Westendorp binnen en eindelijk zien ze Oma,s huis,Tineke is blij dat ze er zijn het is toch wel erg ver ze kijkt naar Remie zijn gezicht er valt niets aan af te lezen Remie ziet er stoer uit en zegt zo we zijn er en maakt het hekje open en ze lopen met de fiets achterom,de kiezels van het tuinpad maken zo veel geluid dat Oma komt kijken ze doet de deur open en is erg blij dat ze haar kleinkinderen ziet,ze zijn goed aan gekomen  er word geknuffeld en gezoend.En is alles goed gegaan? ja klinkt het in een koor, ze is trots op de kinderen ze hebben een eind gefietst om bij haar te kunnen zijn.Ze kijkt naar Tineke haar benen en slaat een arm om haar heen gaan jullie je maar op knappen dan plak ik straks een pleister op je benen.Ze krijgen allebei een kamertje en pakken hun tassen uit en gaan zich op frissen.Oma is druk in de keuken en zet de thee kopjes op het dienblad Remie doet voor haar de deur open en ziet de prachtige kopjes van Oma,s haan en kippetjes servies.Als Oma het ooit weg doet wil Remie het wel hebben maar hij durft het niet vragen.Ze lopen naar buiten Oma heeft daar een gezellig hoekje gemaakt met een zitje ze zet het dienblad op de tafel en schenkt de thee in.Oma had voor haar jonge gasten een cake gebakken.Heerlijk genieten  ze met een kopje thee en lekkere cake Oma wil alles weten over de fiets tocht en ze is echt blij dat het goed is gegaan. Ze zegt nu gaan jullie eerst je pa en ma bellen  dat jullie goed zijn aan gekomen.Kom zegt oma en lopen naar binnen,ze gaan in de gezellig woonkeuken zitten Oma gaat het eten voorbreiden en zo kunnen ze toch gezellig praten.Lekkere geuren stijgen op uit de pannetjes.Oma dekt in tussen ook de tafel en nu komen ook de mooie borden en schalen met de haan en de kippetjes op tafel wat mooi Oma om hier uit te mogen eten zegt Tineke Oma glimlacht.Geef mij de borden maar aan dan schep ik de soep er in ,oma kan echt heerlijk koken,tomaten soep met balletjes,aardappels groente en vlees en eigen gemaakte pudding.Na het eten spelen ze nog een spelletje in tussen doet Oma de afwas.De eerste avond is bijna om ze drinken nog een kopje chocolademelk met een plakje peperkoek er bij en dan gaan jullie  naar bed het was een lange dag.De volgende dag zijn ze vroeg  aan het ontbijt ze zitten wat te kletsen wat ze zullen gaan doen,Oma was wel iemand alles moet aan kant zijn Oma is een poets.En terwijl Oma druk bezig is glipt Tineke de keuken uit richting gang,Tineke wil de koningin ook wel eens zien dat is Oma,s boven buurvrouw.

                                                                  Christiene Düthler©

jaren zestig verhaal 2

word vervolgd.

Een fiets tocht naar Oma.....1

                                                         Christiene Düthler.©

                                                      Een fiets tocht naar Oma.
De kinderen hebben binnen kort vakantie ze waren gewend met pa en ma en de drie broers en zus op vakantie te gaan.Zo leek het Remie de oudste van het stel leuk om met zijn zus Tineke op vakantie te gaan.Maar waar naar toe,oma had al zo vaak gevraagd om te komen logeren.Remie zegt tegen Tineke ik heb een idee als wij samen naar Oma gaan logeren deze vakantie,ze kijkt Remie aan Oma woont in Gelderland in de Achterhoek in het Westendorp dat is wel ver hoor, ja zegt Remie 127 km van af hier Remie had al op de landkaart gekeken.Het leek Tineke toch wel heel leuk met haar grote broer naar Oma te gaan logeren.Maar eerst aan ma en pa vragen wat die er van vinden.Naar veel wikken en wegen vinden zij het goed maar dan moet Remie wel goed op zijn zus passen,zo zegd Remie dan gaan we eerst Oma bellen,Oma is in de wolken dat haar klein kinderen komen logeren,natuurlijk is het goed ze ziet er naar uit.Het is spannend voor Remie en Tineke maar ook voor de ouders je moet je kinderen een keer los laten.Maar het is niet naast de deur,Tineke ziet het wel zitten met haar grote broer.Het plan is klaar en de vakantie komt steeds dichter bij.De fietsen worden uit de schuur gehaald en gepoetst en door pa na gekeken en hij vind dat er een nieuw zadeltje op Tineke haar fiets moet zo gezegd zo gedaan.Het leuke van de vakantie vind Tineke kleding uit zoeken,een echte meid er mag niet te veel mee want het moet allemaal mee in de fietstassen.En dan is het zo ver de halve kleding kast ligt op haar bed jurkjes,rokjes bloesjes en truitjes en dan komt ma binnen,maar meiske dat kan echt niet allemaal mee dat was ze ook niet van plan maar ze kan geen keus maken na een hoop heen en weer hangt ze het weer terug wat echt niet mee kan.En uit eindelijk blijven er een paar setjes over en dat gaat in de fietstas het gaat er maar net in.Remie had er niet zo,n moeite mee die gooit  het een ander in zijn tas en zegt Tineke als je nog iets kwijt wil doe je het maar bij mij in de tas.Nog een nachtje slapen en dan is het zo ver.Iedereen is vroeg uit zijn bed nog even gezellig ontbijten met z,n allen,pa en ma geven  nog goede raad en vooral voor Remie dat hij goed op zijn zus moet passen want het is nog maar een meisje.De fietstassen worden dicht gedaan.Ze zijn echt in vakantie stemming,Tineke heeft een kort broekje en een bloesje aan gedaan.Het zonnetje staat hoog aan de hemel ze zijn klaar voor het vertrek, nog een knuffeltje hier en een zoen daar en ze worden uit gezwaaid door pa en ma en de broers.Ze kijken nog een paar keer om tot dat ze niet meer te zien zijn.Het grote avontuur is begonnen.
                                                          Christiene Düthler©
Een jarenzestig
verhaal......
word vervolgd.

Een klik voor groter kijken.

slakkengangetje.

                                                            Christiene Düthler©

                                                                   Slakken.
                                                           op doek geschilderd.
                                                                  40 x 40.
                                                              uit het archief.
Een klik voor groter.

Valentijn.

                                                              Christiene Düthler ©

                                                                    Valentijn.
                                               Je blijft mijn valentijn al ben ik je kwijt.
                                               Smoor verliefd door dik en dun, jou woorden
                                               echte liefde gaat nooit voorbij.
                                               Dan is daar die vrouw,lieve woorden
                                               worden houden van,hij is gezwicht
                                               je weet het zeker jij bent hem kwijt.

                                               In de steek gelaten dat doet pijn
                                               hij die zei echte liefde gaat nooit voorbij.
                                               Diep in haar hart is een plekje alleen voor hem.
                                               om dat hij haar grote liefde was.
                                               Schrijvend anoniem,een kaartje met valentijn.
                                               Met zijn woorden echte liefde gaat nooit voorbij.

                                                               Christiene Düthler©

                                                     Pentekening     Christiene Düthler©

                                                             

                                                                 
                                                rood is de liefde op doek geschilderd .                        

                                                                   50x60.              

 Een klik voor groter.                        


.

Er wonen twee motten in mijn oude jas.

                                                             Christiene Düthler©

                                                                         Doris.
                                                                     Pentekening

                                                                        20 x 30.

                                                          Geschilderd met acryl verf.
 

Serie van 6 clowns.

                                                      Doris ©                             Okkie©

           
                                                   Coco ©                                Lowieke ©

                      
                                                       Pablo ©                          Bertus ©
                                                          
                                                Pentekening               Christiene Düthler©

                                                Geschilderd      met      acryl verf.

                                                                     20x30.

                                                         Een klik voor groot.                                                                      

Geloof Hoop en liefde.

                                                             Geloof Hoop en liefde.
                                       Een lange weg te gaan,hobbels kuilen en kronkels
                                       met vallen en opstaan.
                                       Een verkeerde afslag je bent de weg kwijt.
                                       Je zegt ja en amen tegen alleman,
                                       in het licht en donker vallen woorden
                                       die blijven hangen als een deken van mist.

                                       Langzaam maar zeker je bent het kwijt je eigen ik.
                                       Lang was je reis je volgde de borden
                                       Geloof Hoop en Liefde.
                                       Je voelt je hart bonzen en klopt op een
                                       vertrouwde deur.

                                       Er klinkt een stem welkom terug
                                       en slaat een arm om je heen.
                                       Warmte liefde en geborgenheid
                                       je weet het zeker je hebt het gemist.
                                       Haar eigen ik is terug.

                                                  Christiene Düthler©

Gedichtendag.

Al eens geplaatst
2011.

Droom vlucht....

  

                        Christiene Düthler©

                            Je ziet ze vliegen.

                            Kraanvogels en ooievaars

                            met lang gestrekte poten vliegen over

                            naar verre oorden.

                            daar kan een mens alleen van dromen

                            met gesloten ogen laat zij dromen komen.

                            Haar armen slap langs het lijf licht als

                            een veertje vliegt ze boven de huizen.

                            Hoogte vrees vergeten als een vogel zo vrij

                            vliegen tot aan de sterren een stem klinkt

                            tot hier en niet verder.

                            Zweefen in de ruimte hoog boven alles uit.

                            Mensen en bomen als stipjes zo klein

                            weg van alles je bent vrij een korte vlucht.

                            Je land met beide benen op de grond

                            terug op aarde je hebt gevlogen zonder vleugels.

                            Dit kun je niemand vertellen

                            je ziet ze vliegen dat is wat ze denken

                            het was enkel een droom.

                                   Christiene Düthler©